Een einde aan de bezetting en de blokkade van Gaza zal Hamas verzwakken

OPINIE - De enige manier om aan de populariteit van Hamas een einde te maken, is door de gematigde krachten binnen de Palestijnse beweging tegemoet te komen.

Eind vorige maand zijn Israël en Hamas eindelijk een langdurig staakt-het-vuren overeen gekomen. In de oorlog die hier aan vooraf ging zijn meer dan 2.100 Palestijnen en 70 Israëli’s omgekomen bij zee- en luchtbombardementen, gevechten en raketbeschietingen. Volgens de Verenigde Naties was het overgrote deel van de slachtoffers burgers.

Tijdens deze oorlog hebben beide partijen zich schuldig gemaakt aan grootschalig geweld dat in strijd is met het internationaal recht. De raketten van Hamas, lukraak afgeschoten op Israël, zorgden voor angstige momenten voor miljoenen Israëli’s, en hebben in enkele gevallen geleid tot doden en gewonden. Grootschalige luchtbombardementen en beschietingen door Israël op de Gazastrook hebben tot de dood geleid van honderden vrouwen en kinderen – sommigen in hun slaap of spelend op het strand.

Het Israëlische leger legt de schuld voor de dood van burgers in Gaza bij Hamas. Het zegt dat Hamas zich verschuilt onder de bevolking en dat de oorlog snel zou zijn geëindigd als Hamas was gestopt met het afschieten van raketten. Het wijst op de extremistische ideologie van Hamas en het handvest, waarin wordt opgeroepen tot het veroveren van ‘geheel historisch Palestina’ (inclusief het huidige Israël) en het doden van Joden.

Dat de gewapende tak van Hamas terreur gebruikt – en heeft gebruikt – is duidelijk. Doelbewust raketten afschieten op Israëlische burgers is een oorlogsmisdaad. Dat hier relatief weinig slachtoffers bij zijn gevallen, is niet te wijten aan de terughoudendheid van Hamas, maar aan het succes van Israëlische beschermingsmaatregelen.

Meerdere keren is vastgesteld dat Hamas raketten afschoot vanuit bebouwd gebied. Verschillende verlaten VN-scholen dienden als opslag voor wapens, wat Hamas op een felle veroordeling door zowel de VN als door mensenrechtenorganisaties als Human Rights Watch kwam te staan.

In de afgelopen jaren hebben mensenrechtenorganisaties daarnaast veelvuldig gedocumenteerd hoe Hamas met de Gazaanse bevolking omgaat. Politieke tegenstanders worden gevangen gezet, vrouwen krijgen te maken met streng islamitische regels in de openbare ruimte, de doodstraf wordt veelvuldig toegepast bij vermoedelijke ‘collaborateurs met Israël’ en een kleine toplaag heeft zich de afgelopen jaren weten te verrijken terwijl Gaza in zijn geheel gebukt gaat onder grote armoede – een armoede die overigens een direct gevolg is van de blokkade door Israël en Egypte van het gebied.

Ondanks dit alles is de populariteit van Hamas in Gaza in de afgelopen weken flink gestegen. Dit wordt bevestigd door een recente opiniepeiling, eind augustus gehouden onder Palestijnen in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever. Voor veel Israëli’s en hun steunbetuigers is dit een bevestiging van wat zij een ‘perverse’ Palestijnse cultuur noemen die de dood vereert en die getuigt van een intense en irrationele Israël- en Jodenhaat.

Voor veel Palestijnen is Hamas echter een nationale verzetsbeweging die niet anders wordt gezien dan de IRA door katholieke Noord-Ieren of het ANC door zwarte Zuid-Afrikanen. Naast de maatschappelijke rol die Hamas sinds het begin van haar bestaan vervult, speelt zij al vele jaren ook een politieke rol, zeker sinds de beweging in 2006 de Palestijnse parlementsverkiezingen wist te winnen. Hamas werd toentertijd als het alternatief gezien voor de corruptie en de door nepotisme geplaagde Fatah-partij van de huidige Palestijnse president Mahmoud Abbas.

Door haar ondemocratische optreden in de Gazastrook, waar zij sinds 2007 aan de macht is, nam de steun voor Hamas in de afgelopen jaren weliswaar gestaag af, maar deze trend is nu dus tot staan gebracht. Voor veel Palestijnen is het gewelddadige verzet van Hamas tegen Israël als bezetter meer dan legitiem, en heeft dit geweld aan steun gewonnen nu de (geweldloze) tactiek en diplomatie van de Palestijnse Autoriteit van de afgelopen jaren de Palestijnen als volk vrede noch een onafhankelijke Palestijnse staat heeft gebracht.

Is het immers niet zo dat in de ‘rustige’ en – voor Israël – relatief geweldloze jaren sinds ca. 2006, dat wil zeggen, na het einde van de tweede Intifada, de Israëlische nederzettingen alleen maar verder zijn uitgebreid?

De inwoners van Gaza, die al jaren gebukt gaan onder een verstikkende blokkade die de Gazaanse economie heeft doen instorten, snakken naar een uitweg uit hun erbarmelijke situatie, waarinj zij nog immer geconfronteerd worden met een de facto bezetting door Israël en waarbij het gebruik van geweld wordt gezien als middel om deze status quo te doorbreken.

Dit geweld zal echter door Israël – dat net zo goed onder druk staat van een deel van de eigen regering en van haar eigen bevolking – eerder met méér dan met minder geweld worden beantwoord. Geweld als ‘tactiek’ zal daarmee geen oplossing voor de Palestijnen in Gaza brengen, los van het morele verlies dat het gebruik van willekeurig en buitensporig geweld met zich meebrengt.

De Israëlische regering dient tegelijkertijd niet langer de gematigde krachten aan Palestijnse zijde, zowel binnen Fatah áls binnen delen van Hamas, te verzwakken door verder te bouwen in de nederzettingen in bezet Palestijns gebied en vredesonderhandelingen te torpederen.

De internationale gemeenschap moet op haar beurt diplomatieke en vreedzame Palestijnse initiatieven steunen.

Wil Israël voorkomen dat extremistische krachten aan Palestijnse zijde zullen groeien op de wanhoop en ontgoocheling van de Palestijnse bevolking dan is het van levensbelang – ook voor Israël zelf – om werk te maken van een serieus vredesproces en dient het een einde te maken aan de nederzettingenpolitiek, aan de blokkade van Gaza en aan de bezetting.

Alleen dat kan op den duur bijdragen aan het bereiken van rust en vrede in Israël en Palestina.

Rick Meulensteen is beleidsmedewerker bij Een Ander Joods Geluid.

  1. 1

    Lang verhaal wat er in beknopte vorm op neer komt dat Hamas belang heeft bij zo veel mogelijk geweld en zo veel mogelijk doden. Dit zowel aan Israelische zijde (voor ‘binnenlands’ gebruik) als onder de Palestijnen (voor ‘binnelands’ en ‘buitenlands’ gebruik). Dat doel dienen zij door zo veel mogelijk raketten lukraak op Israelische burgers af te schieten en vervolgens zo veel mogelijk Palestijnse burgers in de vuurlinie te plaatsen als de IDF hun oorlogstuig aanvalt.

    Slachtoffer: burgers, Palestijnen verreweg het meest. Dader: Hamas. Duidelijk is dat Tel Aviv slechts beperkte mogelijkheden heeft om dit dilemma op te lossen. Die oplossing moet komen van de bedenkelijke regimes, van Ankara tot Riad die Hamas, steunen.

    Dat verhaal doet het slecht hier op Sargasso, ik ben benieuwd of er aanleiding van dit stuk wat meer duidelijkheid komt waarom dit verhaal hier zo slecht ligt.

  2. 2

    Zo is dat, het duurt namelijk mijn hele leven lang en dat is heel lang. Oorlog, oorlog, oorlog zolang ik het me kan herinneren. Er komt een moment dat je denkt tja daar is altijd oorlog en volgens mijn lang overleden ouders zou er nooit vrede komen. Op een gegeven moment berust je daarin.

  3. 3

    @2: als Israël wellicht eens stopt met de doorgaande en uitbreidende bezettingsdrift, de Palestijnen minder aanleiding zien om die bezetting met raketten proberen te bestrijden.

  4. 5

    Neen.

    En ik houd me niet meer in.

    In 1996 verscheen er in Israël een boek, in reactie op het ondertekenen van de Oslo-akkoorden wat uiteraard een logische stap was om Palestijnen te bewegen hun gewapend verzet tegen de bezetting op te geven, waarin stond dat de de hele Arabische wereld bestond uit een gevaarlijke massa van terroristen en dat de VS vroeger of later geconfronteerd zouden worden met een enorme aanslag die hun zou helpen om te begrijpen dat Israëliërs niet vechten tegen Palestijnen vanwege hun verzet tegen wat zij als een bezetting beschouwen, maar omdat Palestijnen deel uitmaken van een groot netwerk van islamisten en Arabieren over de gehele wereld die om ideologische en islamitische redenen strijden tegen het Westen.

    Die man probeerde premier te worden en slaagde daarin. Het boek heette “Fighting Terrorism: How Democracies Can Defeat Domestic and International Terrorists.”

    Vanaf zijn eerste termijn in de jaren ’90 tot vandaag heeft Netanyahu binnen eigen kringen deze taal gebruikt en al zijn opvolgers, het leeuwendeel van politici en een groot deel van de Knesset van vandaag heeft deze taal overgenomen. In Israël bestaat er dus in hoge mate consensus over het feit dat zij vechten tegen tegen een monolithische vijand: de eeuwige Arabier/moslim. Elke Arabier/moslim is een potentiële vijand en daarom moeten we Israël onbeperkt ondersteunen voor altijd. In die bijna vijf jaar dat hij nu weer premier is, heeft Netanyahu gepleit voor een oorlog met Iran, was er de strijd tegen ‘al-Qaida’ in de woestijn, in de Sinaï-woestijn, en daarna de zoveelste genocidale acties in Gaza vanwege ‘de vijand’ die dit keer Hamas heet, en zo verder en zo voort. Ad infinitum. Deze waanzin is voor een groot deel in het westen overgenomen. Althans, Washington geeft daar leiding aan en Europese leiders, met Mark Rutte voorop, papegaaien dat na (foto’s van John McCain in gesprek met de leider van (IS)IS in 2013, bij een door een militante Palestijn genaamd Mouaz Moustafa, in dienst van AIPAC, georganiseerde “Syrian Emergency Task Force”, wat doet denken aan het Yinon-plan, laat ik achterwege. Eén (betrouwbare) bron is onvoldoende). “Maak u geen zorgen,” schreef Pepe Escobar, “wat er in Syrië/Irak en in Oost-Oekraïne gebeurt zijn slechts energie-oorlogen.”

    Bijna bij toeval vond ik een interview met ‘American rebel’ Norman Finkelstein bij ‘propaganda-zender’ RT over wat ‘gory details’ bij de laatste slachtpartij in Gaza.
    https://www.youtube.com/watch?v=JvBZhe7nU2M#t=756

    Tot zover mijn beschouwingen over de voorafschaduwingen van het aanstaande Vierde Rijk.

  5. 6

    @3: Land in ruil voor vrede heeft Israel niets gebracht. De openlijk beleden agenda is onveranderd de vernietiging van de staat Israel. Wat moet je dan?

  6. 12

    @10 Dat is niet mijn probleem, maar jouw probleem. Als je vragen hebt over de tekst die ik geef, dan moet die vragen stellen. Er zijn veel zaken waarop men met vragen achterblijft en als je het daarbij wilt laten, dan is dat jouw wens die ik verder volkomen respecteer.

  7. 14

    Dat hier relatief weinig slachtoffers bij zijn gevallen, is niet te wijten aan de terughoudendheid van Hamas, maar aan het succes van Israëlische beschermingsmaatregelen.

    Het heeft inderdaad weinig te maken met de terughoudendheid van Hamas. Echter, het heeft ook weinig te maken met de beschermingsmaatregelen van Israël. Het is niet alsof er honderden Israëliërs zouden zijn omgekomen als dat systeem er niet was. Daarvoor zijn de raketten van Hamas niet krachtig genoeg en te onnauwkeurig.

    Dat verandert overigens niets aan dat het afvuren van die dingen nog steeds een oorlogsmisdaad is.

  8. 15

    @12:

    Dat is niet mijn probleem, maar jouw probleem. Als je vragen hebt over de tekst die ik geef, dan moet die vragen stellen.

    Ik wilde niet onnodig suggestief zijn, daarom deed ik dat niet. Maar gelijk heb je natuurlijk. Hierbij dus alsnog mijn vragen:

    1) Suggereer je dat de aanslagen van 11 september het gevolg zijn van een complot waarbij Netanyahu (of Israël) is betrokken?

    2) Suggereer je dat ISIS een opzettelijke hoaxcreatie van Israël, AIPAC en/of de Amerikanen is, teneinde een soort “Yinon-plan” voor het Midden-Oosten uit te vouwen?

  9. 16

    Het idee is dus dat als de Israëliërs maar vooral niets doen en rustig de raketten van Hamas blijft accepteren dat er dan op een magische wijze vanzelf vrede komt. Kost een paar Israëlische doden maar dat mag de pret niet drukken.

    Somehow denk ik niet dat de Israëliërs daar aan mee zullen werken.

    Wat dacht je van het volgende alternatief:
    – Als de Hamas weer raketten op Israël af schiet knalt de IDF een leuke barbecue bij elkaar. Sluit de Gaza maar af, ‘who gives a f*ck’ om het maar eens in goed Amerikaans te zeggen. Net zolang totdat de pallies bij zinnen komen en als ze dat niet doen dan ook best. Zak d’r maar in.

    Lijkt mij een heel wat realistischer scenario.

    Uiteindelijk is het simpel: Als de pallies vrede willen kunnen ze dat vandaag nog regelen. Hou op met raketten op Israël te schieten, erken het bestaansrecht van Israël en hou op met dat antisemitische braaksel. De bal ligt bij hun. Al een tijdje trouwens.

    En als ze dat niet doen dan niet. Maar kom dan ook niet klagen.

  10. 17

    @15: Hier twee teksten uit het boek van B.N:

    = What road should the United States and other democracies pursue if they are to overcome not only the domestic terror of Oklahoma City but the potentially much more insidious international terror which produced the [1993] World Trade Center bombing, and which may very well produce other such tragedies before it has been defeated? = p.52

    &

    = Iran might be tempted to actually use nuclear weapons against Israel or a neighboring Arab state, and then avoid the consequences of Western reaction by threatening to activate its pre-armed militants in the West. … In the worst of such scenarios, the consequences could be not a car bomb but a nuclear bomb in the basement of the World Trade Center. = p.125

    Op de avond van 9/11 reageerde hij als volgt:
    = Asked tonight what the attack meant for relations between the United States and Israel, Benjamin Netanyahu, the former prime minister, replied, ”It’s very good.” Then he edited himself: ”Well, not very good, but it will generate immediate sympathy.” He predicted that the attack would ”strengthen the bond between our two peoples, because we’ve experienced terror over so many decades, but the United States has now experienced a massive hemorrhaging of terror.” = (New York Times)

    Verder:

    = In May 2013, Senator John McCain made his way illegally to near Idleb in Syria via Turkey to meet with leaders of the “armed opposition”. His trip was not made public until his return to Washington. [6]

    This movement was organized by the Syrian Emergency Task Force, which, contrary to its title, is a Zionist Organization led by a Palestinian employee of AIPAC [7] =

    [foto]: John McCain and the heads of the Free Syrian Army. In the left foreground, Ibrahim al-Badri, with which the Senator is talking. Next, Brigadier General Salim Idris (with glasses).

    = If we can see Brigadier General Idriss Salem, head of the Free Syrian Army, one can also see Ibrahim al-Badri (foreground on the left) with whom the senator is talking. Back from the surprise trip, John McCain claimed that all those responsible for the Free Syrian Army were “moderates who can be trusted” (sic).=

    [foto] However, since October 4, 2011, Ibrahim al-Badri (also known as Abu Du’a) was on the list of the five terrorists most wanted by the United States (Rewards for Justice). A premium of up to $ 10 million was offered to anyone who would assist in his capture. [9] The next day, October 5, 2011, Ibrahim al-Badri was included in the list of the Sanctions Committee of the UN as a member of Al Qaeda. [10] =

    John McCain, Conductor of the “Arab Spring” and the Caliph Ibrahim
    http://www.strategic-culture.org/news/2014/08/22/john-mccain-conductor-arab-spring-and-caliph-ibrahim.html

    Strategic Culture Foundation ken ik niet zo goed (het hele artikel is overigens interessant), maar baseert zich hier vnl. op Thierry Meyssan, voltairenet.org die ik al jaren lees en die o.a. foto’s heeft getoond van door de VS gesteunde terroristen in zowel Libië als Syrië.

    “It’s an extremely murky business,” merkte Eric Margolis al op.

    T.a.v. jouw eerste vraag heb ik, ondanks dat zionisten een motief hadden en nogal wat merkwaardige opmerkingen en gebeurtenissen, geen echt noemenswaardige aanwijzingen dat 9/11 een complot van Netanyahu c.s. was. Maar eerlijk gezegd gaat 95% van mijn aandacht uit naar de gevolgen van 9/11. Veteranstoday geeft ongeveer de richting aan hoe ik over 9/11 denk. Ik heb het niet voor niets over het Vierde Rijk. http://www.veteranstoday.com/2011/09/23/straight-talk-on-jews-and-911/
    Om gelijk door te steken naar een ander artikel van Veteranstoday over Daniel Pipes (overigens een sponsor van Geert Wilders) die – hoe werkwaardig – eveneens in april 2013 er voor pleit om juist Assad te steunen met de bedoeling om de strijd gaande te houden. = Is this not an incitement to genocide? Imagine if someone had called openly for arming the Hutus in Rwanda against the Tutsis, or vice-versa, to “keep them fighting each other”? = wordt er terecht geschreven. Daniel Pipes legt het allemaal rustig uit op een manier waarop andere experts uitleggen hoe men effectief een insectenplaag moet bestrijden. Ook het kweken van contradicties (dus t.a.v. McCain/AIPAC) is voor routineuze zionisten een lifestyle, heb ik gemerkt in die 30 jaar dat ik me daarmee bezighoud. Dus t.a.v. jouw vraag 2: dat acht ik half bewezen.

    (bovenstaande overzichtelijke kleine selectie qua bronnen kan b.v. aangevuld worden door de vervanging van de periferie-doctrine door de bom-doctrine t.a.v. Iran, waarbij dit land begin jaren ’90 van strategische partner – Oliver North werkte via Israël – in 2 jaar tijd veranderde in de ergste vijand van Israël. En vele andere bronnen).

  11. 19

    @5: @17: werkelijk super belezen. Chapeau daarvoor.
    Ik heb geprobeerd het te begrijpen, maar snap ik het nou goed.
    Ligt het allemaal aan Netanyahu en de Amerikanen?