Dodenherdenking nog van deze tijd?

Zojuist is de dodenherdenking afgelopen. Waren jullie stil? Met welke reden waren jullie wel of niet stil? Waar dachten jullie aan?
Zomaar een paar vragen die in me opkomen zo’n 61 jaar na het einde van de oorlog waar het allemaal om ging.
Maar om de vraag in de titel van dit stukje te beantwoorden: nee, natuurlijk is deze herdenking niet meer van deze tijd. Het gaat over een oorlog waarvan het overgrote deel van Nederland alleen nog vanuit geschiedenisboekjes heeft gelezen. Misschien heb je er een film over gezien.
Kunnen we eeuwig blijven herdenken? Ook niet. We herdenken de Romeinse inval niet meer, Napoleons bezetting is ook al lang en breed vergeten. Uiteindelijk zal deze oorlog ook in de vergetelheid raken, overschaduwd door recentere rampen. De Tsunami, de eerste terroristische atoombom die Washington met de grond gelijk maakt, Noord-Korea dat Seoul ontmenst met een biologisch wapen… Enzovoort enzovoort. Herdenken kan altijd en er is ook altijd iets te herdenken. Het stilstaan bij de tweede wereldoorlog heeft zijn langste tijd gehad.

  1. 1

    Geen enkele herdenking heeft het eeuwige leven, maar het is nog veel te vroeg om deze op te doeken. Vooral 2e WO heeft laten zien tot welke daden de mensheid in staat is, en dat we moeten blijven proberen te voorkomen dat het weer gebeurt.

  2. 2

    Hoe lang we de doden herdenken .. daar heb ik zo mijn twijfels over. Misschien hele die wonden van nature wat sneller omdat het zo’n overduidelijk onderdeel van leven is.

    Wel herdenken we nog het spaans ontzet in diverse steden. Dus bevrijdingsdag heeft nog effe te gaan. Misschien zit de clue hem er meer in de cultuuromslag of het nieuw besef dat blijvend gevierd wordt…

  3. 3

    Is het Spaans ontzet nog een echte herdenking of meer een volksfeest, folklore geworden? Totaal losgekoppeld van waar het ooit voor stond?

    Ik keek net naar al die mensen die op de Dam verveeld om zich heen keken tijdens de twee minuten stilte. Een enkeling was er volgens mij écht mee bezig.

  4. 4

    Misschien gewoon heel ordinair. Men denk liever aan positieve ontwikkelingen dan negatieve. Sinds het ontzet zijn er velen om het leven gekomen door strijd ed maar nee daar hebben we weinig aan gedacht. Vnl individueel. Het vieren doen we samen en dat blijft langer misschien iets vervormt door de jaren maar toch, het is er.

  5. 5

    Hier is het onzet vieren veel grootser dan 4 mei.

    Ik moet bekennen dat ik in een restaurant zat te kanen. Eindelijk weer eens de deur uit, dus die 2 minuten zijn er bij in geschoten …

  6. 6

    De reacties hier lijken me nu een goed voorbeeld van waarom er nog wel herdacht moeten worden….Volgens mij beseffen we niet (meer) dat WOII (en WOI for that matter) één van de belangrijkste gebeurtenissen is geweest in de menselijke geschiedenis en ontwikkeling.

  7. 7

    WOI is grotendeels aan ons voorbij gegaan. Nou ja, behalve een stukje Limburg dan, daar zijn ze doorhéén gegaan.

    Maar is het geen tijd om de herdenking naar een hoger platform te tillen? Meer een algemene herdenking, niet meer zo gefocussed op WOII?

  8. 8

    Goed punt. Discussie minder focus op wat tijdens WOII gebeurt is, want dat zit inmiddels wel in ons westerse DNA. De grote sprong voorwaarts ( ;-0) tov mensenrechten hebben we er aan te danken, internationale organisaties, openbreking van wereldmarkt, industriele vooruitgang etc, etc. Daar moeten we het over hebben. De verschrikkingen van de oorlog als beginpunt, niet als doel op zich van de herdenking/bevrijdingsdag.

  9. 9

    Er zijn nog zeer veel mensen in leven die iemand in de oorlog zijn “kwijt geraakt” Kinderen die hun vader/moeder zijn kwijtgeraakt zijn er vanaf 61 jaar. Ik denk dat we als volk er voor moeten zorgen dat deze mensen in stijl hun dierbaren kunnen herdenken.
    Dus 4e mei-herdenking handhaven.
    Wel denk ik dat het accent langzamerhand wat verlegt moet gaan worden naar alle oorlogsdoden over de gehele wereld.

  10. 10

    daar moeten we het over hebben(law jack)? wees blij dat dat jij zelf geen oorlog gekend hebt(alleen maar op tv en uit films).als je zou weten hoe de angst, de traumas, de pijn destijds overgedragen en doorgeleefd was van generatie tot generatie,dan zou je misschien niet zo praten. een oorlog gaat niet zomaar weg. een bewijs: als ik nu DEUTSCHLAND typ dan roept dit bij velen die strakke kant van duitsers op, de oorlog. een bepaalde manier van denken is ontstaan.het is zo erg geworden dat de meeste duitsers die ik ken zich over hun verleden(het verleden van hun land eigenlijk) schamen.ze hebben weinig troots vergeleken met NLErs.
    een oorlog is een wond en geneest niet zomaar, vriend. Laat mensen hun doden herdenken, en vooral als wij nieuwe oorlogen creeren; als we soldaten naar neppe oorlogen sturen(afghanistan) om weer nieuwe wonden te maken, nieuwe 4 mei te vieren in de toekomst dan zeg ik, WEG met die klote vooruitgaand door bloedbad en laten we eerst menselijk zijn.
    het slachtoffer vergeet nooit; in het afrikaans zeggen we:DIEGENE DIE WOND OPLOOPT VOELT ZELF DE PIJN, NIET DE KIJKERS DIE NIKS MEEGEMAAKT HEBBEN(slechte vertaling).
    er komen zeker 200 jaar aan soortgelijke 4 mei in de hele wereld juist door mensen die open wonden niet willen genezen(door te kerkennen en plek aan te geven) en denken alleen maar aan vooruitgaan en geld, jij law jack dus(sorry dit is geen aanval,zo zie ik het gewoon)

  11. 11

    @folltje: Alle Nederlandse slachtoffers van de oorlog en conflicten/vredesmissies sindsdien worden nu herdachht. Heel goed en die moeten we ook altijd op een bepaalde manier herdenken. Maar we moeten er wat constructiever mee omgaan. Zoals ik al zei, dodenherdenking als beginpunt. Dat duitse helmpje dat in de oranje kleur wordt verkocht als leuke WK merchandise houdt de ‘vijandigheid’, de semi-grappige oorlogsrancune alleen maar in ere. Die merchandise vind ik vermoeiend en schrijnend. Het is allemaal zo negatief! Laten we er iets positiefs mee doen. Wat hebben we geleerd en bereikt?

  12. 12

    Persoonlijk ben ik tijdens de dodenherdenking meer bezig met oorlog in het algemeen dan met WO2 specifiek.

    Ik vind de dodenherdenking dan ook heel erg van deze tijd, juist. Een keer per jaar stilstaan bij het feit dat oorlog verschrikkelijk is en respect betonen aan diegenen die onze vrijheid hebben mogelijk gemaakt door hun leven ervoor te geven, dat is toch niet zo vreselijk veel gevraagd?

  13. 13

    ja ja @@ law jack(ik snap wel wat je bedoelt met die @).

    maar ja. ik volg wel en accepteer jouw redeneren maar ja moet je niet aan oorlog beginnen. de mate waarin mensen(slachtoffers) is erg moeten vinden en gaan erover blijven zeuren bepaal jij niet. het is wel waar dat het negatief bekeken is allemaal maar yes! zo is het gewoon, pijn is pijn.
    en het grappigst is dat wij toch meedoen aan nieuwe oorlogen. dus dingen positief bekijken en toch soldaten opsturen? nou! dikke bull shit positiviteit hè? goede actie trouwens in England tegen de staat en die …rumsfeld.

  14. 15

    @spuyt: hoger platform? Maakt het nog abstracter en onwezenlijker voor de mens kijk maar naar het gemiddelde enthousiasme dat er voor abstracte kunst bestaat). Neen zeg ik, maak het concreter. en positiever… bijvoorbeeld met bommenwerpers over het land vliegen en weer chocoladerepen,brood en fruit neerwerpen. Is harstikke leuk, concreet en ik wed dat men er elk jaAR WEER NAAR UIT GAAT KIJKEN. (K**-CAPSLOCK).

  15. 16

    hahahahahahahah dit is wel een goede. hahahah. tjong!
    wat heeft concrete kunst hiermee te maken hahahaha jesus! wat ben jij ook een geval, waarom ga je niet in comedie?

  16. 21

    over mij, folly .
    knut: folly betekent wat het betekent volgens jou maar in mijn taal , het is anders.Ik weet niet jij ook dingen neemt zoals ze beschreven staan in de taal, oncreatieve mens; ‘personne à mentalité bornée’. heb ik gezegd. folly is mijn naam.