1. 1

    Daar is een Dodenherdenking nog een Dodenherdenking: gewoon rauw met loeiharde sirenes zoals de vernietiging zelf.

    Niks niet met nonstop roezemoezende dagjesmensen op de hoek van de Dam tegenelkaar op rijden. (die ene vieze fortuynist die achter me begon te schamperen toen Job Cohen het had over de samenhang in een samenleving, die wil ik eigenlijk een paar jaar na dato nog steeds een klap op z’n gezicht geven). Nee het besef dat het zo weer mis kan gaan is bij veel hedendaagse hollanders ver te zoeken. Maar ja de huidige kredietcrisis geeft wel enige handvatten om die ervaring weer eens op te doen.

    Ai ben ik een beetje te serieus op de vroeg ochtend?
    Koffie dan maar (nu het nog kan en omdat ik leef)