1. 1

    Een oorlog van de vorige generatie ?
    Gebeurtenissen uit een vervlogen verleden.
    Zij die erbij waren, zijn nu bijna allemaal overleden.
    Zij die uit die vorige generatie geboren zijn, kan het schijnbaar allemaal weinig schelen (gezien de weinige reacties) …
    Zijn er (blijvende) lessen getrokken ?

  2. 2

    Nee er zijn geen blijvende lessen getrokken vrees ik Popeye.

    Ik ben mij als dertiger de verhalen van mijn opa nog wel bewust,
    het doorgelopen vervalste persoonbewijs bovenaan de dijk, de Duitse controlepost,
    de legertruck was al vol, de mazzel..

    Maar laatst vroeg tijdens een college een meisje met hertenogen mij:
    meneer wat bedoelt u met Blitzkrieg…?

    Kijk ook maar naar de verbolgen reacties van rechts populisten als je verwijst naar WOII. Het moet en zal volgens hun een totaal op zichzelfstaand fenomeen zijn, iets unieks, een rariteit die nooit meer zal voorkomen.

    “Dit nooit weer” was ooit de overtuiging.

    Overtuiging wordt taboe.
    Taboe wordt doorbroken.
    En er gaan weer klappen vallen.

    Zero tolerance, dat werkt.
    Een snelle frisse oorlog zal alles oplossen.
    We zijn er bijna.

    Snel vergeten:
    Het is de kracht én de zwakte van de menselijke soort.
    Oeps sorry voor zoveel filosofisch gemurmel op de vroege ochtend. Happy Holidays!

    *koffie*

  3. 3

    Nee, nee … Veronschuldigd uzelf nu toch vooral niet, voor datgene waarvan mijn persoon onmachtig is om het zo gevat op ‘papier’ te krijgen.

    Het verhaal van de ‘tante Maria’ die de voordeur bij thuiskomst heel achteraan de gang terugvond, na een bombardement …
    De angst, bij haar dochtertje die spuugde op de duitsers hun laarzen…
    De oom die het leven liet, wachtend op de tram (bomsplinter).
    De eindeloze verhalen uit de hel; de vier jaar dat mijn vader zaliger doorbracht in concentratiekampen…

    Sta mij toe, de laatste strofe van dit toepasselijk gedicht (albeit uit een nog vroegere oorlog) te citeren:
    Take up our quarrel with the foe:
    to you from failing hands we throw
    the torch; be yous to hold it high.
    If ye break faight with us who die
    we shall not sleep…

    Tot wij ons bij hen voegen, zou ik graag die vlam, dat vuur brandene houden in hun nagedachtenis.

  4. 5

    @4
    ’t Moeten niet altijd hufters met Hummers zijn, die hier op ’t blog hun chromé velgen komen poetsen met andermans fragiel ‘gesponnen-letter- garen’.
    Zo snel of gelikt het ook allemaal op het blog word gesmeten, het rijkt niet veel verder dan het eigen neusje lang is.
    Nog enkele ‘blogjes’ voor in de spek-stenen-kachel (zoiets ;- ).