Undercover als Mexicaanse drugslord
DOCUMENTAIRE - Hoe is het om undercover te gaan als Mexicaanse drugslord? Een mooi kort interview.
Vorige week maandag werd er in Amsterdam een privacydebat georganiseerd door het Europees Parlement Informatiebureau in Nederland. Ik was die avond in Amsterdam en ben dus gaan luisteren om te zien welke vragen men elkaar dan stelt (en vooral ook welke niet). Het format van de avond was opgezet als een lagerhuisdebat met twee groepen stoelen tegenover elkaar en in het midden een ruimte voor debaters en de showmaster/aan-elkaar-prater. Showmaster is eigenlijk de beste term want het geheel had de diepgang van een Lingo-aflevering (sorry Lingo!). Elk onderdeel werd geïntroduceerd door 2 archetypes van ´bad guys´. Het eerste duo betrof een geheim agent die alles van ons wil weten ´voor uw veiligheid´ en een terrorist die, om niet verder besproken redenen, ons wilde opblazen met zijn handgranaat. De terrorist gebruikte daarvoor hypeprmoderne middelen als ´skype´ en ´whatsapp´ (mogelijk wel bekend bij lezers alhier). Daarom had die geheim agent dus ook toegang nodig tot al ons internetverkeer. Om die terrorist tegen te houden.
DOCUMENTAIRE - Hoe is het om undercover te gaan als Mexicaanse drugslord? Een mooi kort interview.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
ANALYSE - Er ligt een voorstel tot het wijziging van de grondwet. Het verouderde artikel over briefgeheim krijgt een update om ook “telecommunicatie” te omvatten. Maar er zit nog een wijziging in. Is dit een zinnig voorstel?
Het is bijzonder om te zien dat met alle wetten die de afgelopen jaren zijn aangenomen die de privacy van burgers met voeten treden er een poging wordt gedaan de grondwet op dit punt te verbeteren.
Maar laat ik niet op de zaak vooruit lopen. Hier eerst het oorspronkelijke artikel 13 uit de grondwet:
U ziet, telefoon en telegraaf was alles wat men kende. Laatste revisie stamt dan ook uit 1983. En daarom ziet de tekst die nu ter consultatie ligt er als volgt uit:
De vrijheid van meningsuiting is een principiële waarde van het Westen. De vrijheid van meningsuiting is één van de pijlers onder de democratie. De vrijheid van meningsuiting is voor ons Westerlingen net zo heilig als de Koran in de islamitische wereld.
Als je het aanhoudende opiniërende gekwetter van de commentatoren in kranten en op blogs zo leest over de bestormingen van ambassades in diverse islamitische landen naar aanleiding van het slechtste Youtube-filmpje ooit, dan zou je bovenstaande bijna gaan geloven.
Waarom snappen die moslims nou zo weinig van de Vrijheid van Meningsuiting? Wanneer gaan ze dat credo van Voltaire eindelijk eens overpeinzen: ‘Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen verdedigen tot de dood!’?
Achterlijke moslims
Dat het gros van de mensen die nu zo luidkeels lippendienst bewijzen aan de Vrijheid van Meningsuiting daar in werkelijkheid niet om malen zodra iemand iets zegt wat hun eigen maag doet omdraaien, bleek afgelopen week, toen het nieuws naar buiten kwam dat de voorzitter van de pedofielenpartij, Marthijn Uittenbogaard, bij verscheidene banken geweigerd werd toen hij daar een persoonlijke rekening wilde openen.
Zelden heb ik zo’n overduidelijk staaltje discriminatie op grond van politieke activiteiten en meningsuiting gezien. Toch stond er niemand op om het op te nemen voor Uittenbogaards recht gewoon deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer, om het even wat hij allemaal roept. Doodse stilte. Waar was de verontwaardiging op deze evidente inbreuk op Uittenbogaards recht op vrijheid van meningsuiting?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
NIEUWS - En de politie stuurt burgers zelfs naar ze toe voor “bescherming”
Als gevolg van de zaak Moszkowicz blijkt er een zeer schimmige kant te zitten aan de advocatuur. Hier een andere advocaat over het aannemen van contante betalingen.
Moet Bram Moszkowicz worden geschorst? Of accepteren we dat in sommige zaken strafrechtadvocaten mogelijk worden gefinancierd uit een niet legale bron? Dat is namelijk nodig, willen we een goed functionerend en betaalbaar rechtssysteem hebben.
En zo kennen wij in dit land een gelegaliseerde vorm van witwassen. En wat minstens net zo erg is, hoe beter je als crimineel bent, hoe meer geld je hebt om die daden door een goede advocaat te laten wegpoetsen.
Wat mij betreft een meldplicht voor alle contante betalingen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Oorlog voor een koopje, of toch niet?
Een ‘surge’ op eigen bodem
Fred Teeven kan dus z’n mond maar beter houden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.