Nieuwe poging om klokkenluiders te beschermen

De bescherming van klokkenluiders blijft een lastig onderwerp. De Gemeente Rotterdam heeft een eerder ontslagen klokkenluider weer in dienst genomen. Er moest wel eerst een kort geding en vervolgens een bezwaarschriftencommissie aan te pas komen. Maar nu geeft wethouder  Moti (PvdA) toe dat door de uitspraken van de voorzieningenrechter en de bezwaarschriftencommissie de jurisprudentie veranderd is ten aanzien van klokkenluiders. Er kan nu geen sprake meer zijn van automatisch ontslag voor een klokkenluider. De ambtenaar in kwestie had misstanden bij een moskee-internaat aan de kaak gesteld nadat hij de zaak intern tevergeefs had aangekaart. Meestal loopt het met klokkenluiders minder goed af. In het jaarverslag van het Adviespunt Klokkenluiders staat: "Drie op de vier klokkenluiders heeft negatieve gevolgen ondervonden als gevolg van zijn melding. Dat zeggen klokkenluiders die het afgelopen jaar een misstand aan de kaak hebben gesteld en in contact stonden met het adviespunt. Angst voor baanverlies vormde voor veel klokkenluiders bovendien een belangrijke reden om ofwel lang te wachten een misstand aan te kaarten ofwel uiteindelijk geen melding te doen. Onder negatieve gevolgen wordt onder meer verstaan: pesten, buiten sluiten, het moeten ziekmelden, overplaatsing, demotie, het niet verlengen van een contract of ontslag." De geschiedenis van de NZa medewerker Gotlieb heeft deze problemen van klokkenluiders opnieuw op pijnlijke wijze aan het licht gebracht.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Teeven is de baas en daarmee uit!

Het NRC:

Cevdet Y., de man die in 1983 zes mensen doodschoot in een Delfts café, mag voorlopig niet zonder begeleiding met verlof. Een verzoek daartoe is door de rechter afgewezen, ondanks dat staatssecretaris Fred Teeven (VVD) “ernstig tekort is geschoten” in de wijze waarop hij die aanvraag heeft behandeld. […]

Y.’s advocaat Romke Wybenga spande dertien dagen geleden een kort geding aan tegen de Nederlandse staat. Wybenga zag zich daar naar eigen toe genoodzaakt nadat Teeven zijn verzoek van 4 oktober 2013 voor onbegeleid verlof van Y. “simpelweg” onbeantwoord liet. De beantwoordingstermijn van drie maanden verstreek zonder dat Teeven iets van zich liet horen.

Een “deugdelijke reden voor dat stilzitten” heeft de staatssecretaris niet, oordeelde de rechter. Daarmee is hij “ernstig tekortgeschoten”, temeer er al een voorlopig advies ligt van het gerechtshof in Den Haag dat Y. voor onbegeleid verlof in aanmerking komt.

Teeven is desondanks tegen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: UK Ministry of Defence (cc)

Debat nodig over automatisering dood

Computers nemen de besturing van bewapende drones over en dus ook de keuze tussen leven of dood. Onderzoekers Lambèr Royakkers en Rinie van Est pleiten voor een debat.

Militaire bewapende drones die de VS inzetten in de oorlog in Afghanistan worden centraal bediend vanuit het controlecentrum in Nevada duizenden kilometers verderop. Verschillende landen werken echter aan het steeds autonomer maken van drones. De Amerikaanse luchtmacht investeert daar miljarden in en verwacht dat rond 2050 de eerste autonome bewapende militaire vliegtuigen zullen rondvliegen.

Inmiddels ontstaat er een internationaal debat om de ontwikkeling van robots te voorkomen die zelf besluiten om te doden. In 2013 riep de Mensenrechtenraad van de VN op tot een discussie over een moratorium op ‘killer robots’. Afgelopen november vertelde ook minister Hennis van defensie dat ze niet zit te wachten op dergelijke machines. Volgens het internationaal humanitaire oorlogsrecht dient namelijk altijd een mens verantwoordelijk gehouden te kunnen worden voor beslissingen over leven en dood. Ook de Amerikaanse defensie vindt dat bij het besluiten over het inzetten van geweld menselijke oordeelsvorming in voldoende mate aanwezig moet zijn. Bij een mogelijk toekomstige autonome bewapende drone is dat duidelijk niet het geval.

Het is echter de vraag of in de huidige praktijk van op afstand bestuurde drones nog aan de voorwaarde van een menselijke beslissing over het doden van een medemens wordt voldaan. Een voormalig drone-piloot vertelde namelijk op de onthullingswebsite The Intercept dat bijna negentig procent van de besluiten om over te gaan tot drone-aanvallen wordt gebaseerd op informatie uit elektronische communicatie, zogenaamde signal intelligence. Dit kan volgens hem leiden tot ‘erg schimmige’ situaties. Via geolocalisering stelt de geheime dienst NSA bijvoorbeeld vast waar de sim-kaart van de telefoon van het beoogde doelwit zich bevindt. Aangezien de inlichtingendiensten ter plaatse dergelijke informatie zelden verifiëren, voert de drone-operator in zo’n geval de raketaanval uit, in de hoop dat de telefoon in handen is van het doelwit en niet is afgegeven aan een onschuldig persoon.

Foto: Filippo (cc)

Systeemfout

COLUMN - Vanwege een programmeerfout in de software waarop een groot deel van alle internetbeveiliging draait, konden onbevoegden twee jaar lang in het geniep allerlei gevoelige data uitlezen. In hoeverre er daadwerkelijk misbruik is gemaakt van de bug is vooralsnog onduidelijk, al zijn een aantal tot nu toe onverklaarde datalekken ineens een stuk begrijpelijker geworden.

Meteen na de bekendmaking van de bug (die Heartbleed is gedoopt) vroegen veel mensen zich logischerwijs af of ook de NSA er weet van had, en of zij de bug wellicht ten eigen bate hadden benut.

Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat de NSA een onbekende bug uitbaat. Al langer weten we dat de NSA, net als onze eigen AIVD waarschijnlijk doet, geregeld zogeheten zero day exploits koopt: bugs en lekken die nog niet bekend zijn bij de mensen die internet beveiligen, en waarvoor dus nog geen patches zijn. Vervolgens misbruiken ze die bugs om zelf her en der informatie op te halen.

Het wrange is dat de geheime diensten met ons belastinggeld informatie over lekken en gaten kopen, en daarmee investeren in dat lek. Ze hebben er vanaf dat moment immers geen enkel belang meer bij dat zo’n lek – dat ook u en mij kan treffen en ernstig kan benadelen – ooit nog wordt gerepareerd. Met publieke gelden financieren wij zodoende, o ironie, onze eigen kwetsbaarheid.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

‘Voortborduren op computers in plaats van patiënt zorgt voor fouten’

INTERVIEW - Afgelopen vrijdag was de zitting van de bodemprocedure die de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen (VPH) heeft aangespannen tegen Vereniging van Zorgaanbieders voor Zorgcommunicatie (VZVZ) over de invoering van het Landelijk Schakel Punt (LSP).

Het LSP is eigenlijk gewoon een private voortzetting van het Electronisch Patienten Dossier. VPH-bestuurslid Annelies Leloup legt uit waarom ze deze stap hebben gezet. Het belangrijkste bezwaar van de VPH is dat dit systeem een aantasting is van het beroepsgeheim van huisartsen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Burgemeester Charkov neergeschoten

Gennadiy Kernes werd vanochtend in de rug geschoten tijdens het joggen. De burgemeester is zwaargewond: artsen vechten voor zijn leven.

Charkov ligt in het oosten van de Oekraïne, dicht tegen de grens met Rusland.

Kernes lijkt behoedzaam (en opportunistisch) te laveren tussen de Oekraïense nationalisten en pro-Russische separatisten. Hij is lid van de Partij van de Regio’s, maar liet Janoekovitch vallen toen duidelijk was dat diens rol uitgespeeld was.

Uit de oude doos: racisme in Antwerpen

A blast from the past! Tijden veranderen, attituden ten aanzien van vreemdelingen echter niet of nauwelijks.

Zo’n vijfentwintig jaar vóór het racistische geweld in Duindorp zond Panorama een reportage uit over de Seefhoek, een Antwerpse volksbuurt waar Willy Vandersteen nog gewoond heeft.

De parallellen tussen de uitlatingen van de bewoners daar en de Scheveningers zijn opmerkelijk: ‘Klapperaap’, ‘bomenklimmers’, ‘bananenvreters’, ‘en dan komt er zo’n boerka met een kameel’. De aversie tegen de gekleurde medeburger is tastbaar.

Het zou welhaast grappig zijn, als het niet gepaard ging met geweld en steun aan partijen die racisme en xenofobie om willen zetten in wetgeving die erop toegesneden is de burgerrechten van kleurlingen aan te tasten.

Hier nog een fragment uit ‘De Antwerpse Seefhoek’ (Panorama, 1988). De frustratie over de veranderende buurt, het karige pensioen, het gemeentebestuur enerzijds en het wantrouwen en de afgunst jegens vreemdelingen anderzijds spatten van het scherm.

Quote du jour | Aantoonbaar

Als zou blijken dat een buitenlandse partner aantoonbaar illegale targeted killings uitvoert, waarvoor ook Nederlandse informatie wordt gebruikt, zal dit leiden tot het opnieuw beoordelen van de vraag of dergelijke inlichtingen met die partner worden gedeeld.

Minister Jeanine Hennis-Plasschaert van Defensie reageert op aantijgingen dat Nederlandse inlichtingen zijn gebruikt voor targeted killings met behulp van Amerikaanse drones.

Ofwel: geen bewijs, geen zaak.

‘Teeven moet zich beraden op zijn positie’

…vindt Jasper Klapwijk naar aanleiding van de recente zelfmoord van een Armeense asielzoeker:

Ook als uit onderzoek blijkt dat de procedures correct gevolgd zijn, zal Teeven het moeilijk krijgen. Maar dat is niet de enige reden om af te treden. Als iemand onder toezicht van de overheid of door overheidsprocedures om het leven komt, kan een verantwoordelijk bewindspersoon ook een signaal geven. Dekker en Donner deden dat na het rapport over de Schipholbrand: hoewel ze niet direct verantwoordelijk waren, wilden ze tonen dat de overheid zichzelf sommige zaken zwaar aanrekent. Teeven liet dat na in de nacht van Dolmatov, ondanks het uitdrukkelijke verzoek daartoe van de ChristenUnie. Donner en Dekker traden destijds ook af omdat een inhoudelijk debat over het beleid zou worden belemmerd als ze waren aangebleven. Dan had het debat zich toegespitst op hun positie in plaats van het onderwerp zelf. Juist om een goed debat te kunnen voeren over deze kwestie wordt het tijd dat Teeven zich op zijn positie beraadt.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende