Soms staan er berichten in de krant (en vaak zelfs niet eens hele lange berichten) die voldoende stof bieden voor een roman. Ik zelf heb er de tijd niet voor, maar als er een GC-lezer zou zijn die dit verhaal in de New York Times in een boek zou willen verwerken zou dat mooi zijn. Het doet enerzijds denken aan Graham Greene's Our Man in Havana, anderzijds aan Joseph Conrad's The Secret Agent. Het verhaal is als volgt. In 1996 werd een officier in de CIA veroordeeld wegens spionage voor de Russen. Zijn twaalfjarige zoon Nathan wordt opgevoed door zijn grootouders. Tien jaar later vertelt de vader in de gevangenis aan zijn nu tweeëntwintigjarige zoon dat hij nog altijd over kostbare informatie beschikt: of de zoon deze kennis maar namens hem aan de Russen wil verkopen. Twee jaar later wordt Nathan Nicholson ook gearresteerd. Hij zou leden van de Russische geheime dienst hebben ontmoet, en informatie aan hen verkocht hebben.
“Als IJsland zich snel aanmeldt en de onderhandelingen vlot verlopen, dan kunnen Kroatië en IJsland tegelijkertijd toetreden. [..] Het is een van de oudste democratieën in de wereld en de strategische en economische posities zijn een aanwinst voor de EU.”
Eurocommissaris Rehn ziet mogelijkheden voor de EU en IJsland.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Omdat ik boos was en verbouwereerd toen
mijn moeder aandrong en mij tenslotte
voor het hoofd sloeg omdat ze er genoeg van
had dat ik bezeten op de bank op en neer
sprong
Is het dan verkeerd dat ik haar terugpakte toen
ik een olifant in de kamer was en zij in haar
kamerjas het eten aanbakte
ik met haar geld als onderpand
weer een nieuwe lening kreeg
post stal en haar afsloot van iedereen
die weleens een kaartje schreef
Het werd zwijgend aanvaard mijn
dreigend vertrek maar het is toch iets
waard dat ik te hard rij en waar
kan ik terecht als ik aan de toog
een blauwtje loop en geen mens
mij voor rekening wil nemen. Ik mag toch
hopen op iets meer krediet
dan een kopje thee.
[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Grootinquisiteur[/i].
Het is altijd wat met de SGP. Storen deze dorpsbestuurders zich niet aan de woorden “eeuwig zonde” in een voorlichtingsfolder over afvalscheiding of aan het blasfemisch bevonden kruis van Madonna, dan zijn ze wel laaiend op Beatrix. En nu is dan de tentoonstelling ‘Mea Vulva – Mooi Kut’ slecht gevallen. Bij de SGP in Nieuwegein dit keer, de plaats waar de reizende tentoonstelling over de vagijn vanaf 6 februari onderdak vindt.
De lokale SGP-nestor en rijwielhersteller Job Hoegée (77) – in 2008 al vijftig jaar actief als raadslid en verre van der dagen zat maar wel lijdend aan een zeer vergevorderd stadium van kortzichtigheid – noemt de expositie in het Algemeen Dagblad een schande. “De morele zedeloosheid viert weer hoogtij. Moet dit nu echt? Ik hoor hier ook op de scholen hoe kinderen hun moeder ‘kutwijf’ noemen, dat hoef je nog niet te laten zien of te benadrukken.” Hoegee heeft B&W van Nieuwegein om opheldering gevraagd, maar de gemeente heeft al laten weten zich geen inhoudelijk oordeel over de tentoonstelling te willen aanmeten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Hoogleraar verlaat RK wegens holocaust-ontkennende bissschop
Paus rehabiliteert omstreden bisschop.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Wetsvoorstel om medewerkers van bedrijven die steun krijgen, niet meer dan de President te laten verdienen.
Ziek
Bill Gates zuigt als songschrijver
Met dank aan Microsoft Songsmith.
‘De Rabo gaat het doen, alright!’
Zangles gehad bij Fatima Moreiro de Melo?
Zo komen oude technieken weer bovendrijven in strijd tegen klimaatverandering
Welke banken houd jij deze zondagmiddag overeind? Blijf je de recessie voor?
Verkoop Monty Python DVD’s explodeert
Kan stichting Brein zichzelf zo snel mogelijk opheffen?