La parole heeft een prijs

Een van de bekendste gedichten die Ramsey Nasr schreef tijdens zijn periode als Dichter des Vaderlands was ‘Mi have een droom’, een gedicht uit 2009 dat kolkte van de talen en zo begon: wullah, poetry poet, let mi takki you 1 ding: di trobbi hier is dit ben van me eigen now zo 66 jari & skerieus ben geen racist, aber alle josti op een stokki, uptodate, wats deze shit? ik zeg maar zo Het was een speels gedicht, en belangrijk was dat erboven stond ‘(Rotterdam 2059)’. Inmiddels heet de Dichter des Vaderlands Dichter der Nederlanden, en sinds deze maand wordt dit functie vervuld door Nisrine Mbarki Ben Ayad. Zij mocht gisteren de NRC openen met haar eerste gedicht der Nederlanden. Dat gedicht heet ‘beginselverklaring’, het staat hier en de eerste regels gaan zo: zij op een novemberochtend kijk ik in de ogen d’une face feminine dat het mijne is geworden heb je jezelf ooit van bovenaf gezien de patronen die je achterlaat terwijl je voortbeweegt op aarde dress toujours like je naar een veldhospitaal gaat la parole heeft een prijs dans toutes mes langues اللي ما فهمكش خسرك Anders dan voor Nasr is voor Mbarki de meertaligheid geen gimmick – het zit ook in haar debuutbundel oeverloos en in haar prozadebuut Kookpunt. Ze gebruikt geen inherent vluchtige straattaal, maar Frans, Arabisch en Engels. Het gedicht gaat ook niet over een ‘droom’, maar heet een ‘beginselverklaring’. Waar men in tijden van weleer zo’n beginselverklaring in één taal deed, in ferme taal, kunnen we dat nu niet meer doen. De samenleving en de mens zijn niet meer eentalig. Wel heeft iedere taalleuze als ik het goed zie een eigen functie. Ook dat is een verschil met Nasr: er zijn niet willekeurig woorden genomen om die in een andere taal om te zetten. Het Arabische zinnetje hierboven betekent volgens DeepL ‘Wie je niet begrijpt, verliest je’. Dat zou weleens het allereerste Arabisch ooit kunnen zijn dat NRC afdrukt in Arabisch schrift, in ieder geval op de voorpagina. Dat het precies zo’n uitdagend zinnetje is, is voor de liefhebber even bevredigend als dat het allereerste Nederlandse zinnetje (hebban olla uogala) misschien wel Engels is. Verderop in het gedicht staat nog een stukje Arabisch ingebed in een verder Engelse regel the tones of my ancestors تنبض في دمي Hier zou Nicolaas Beets geschreven hebben ‘de tonen van mijn voorvaderen kloppen in mijn bloed’. Dat Arabisch geeft hier vrij letterlijk de tonen van de voorouders weer, en het is ingebed in het Engels, dat hier geloof ik klinkt als de taal van de moderniteit. Het Frans is dan – Mbarki is van Marokkaanse komaf en heeft als kind ook enkele jaren in Marokko gewoond – de koloniale taal. ‘Beginselverklaring’ is een politiek gedicht in tijden dat beroepspolitici krampachtig naar eenheid zoeken – sommigen door te polariseren tegen alles wat vreemd is, anderen door te verlangen dat we ons allemaal een beetje aan elkaar aanpassen. Mbarki verzet zich tegen allebei die vormen van eenheid, want eenheid is een illusie. ‘La parole heeft een prijs dans toutes mes langues.’ ‘Beginselverklaring’ is daarmee, denk ik, een lyrisch manifest tegen eenduidigheid. Het construeert geen “ik”, maar een bewegend netwerk van stemmen. De centrale vraag is niet ‘wie ben ik?’, maar ‘uit welke stemmen besta ik, en wie hoor ik wanneer ik spreek?;

Door: Foto: Nasrine Mbarki Ben Ayad (screenshot)

Closing Time | Jill Scot geeft geschiedenisles

, door

Jill Scott schreef de tekst in 1991, ze was 19 jaar. Sindsdien zong ze het bij menig gelegenheid. Maar pas op 51-jarige leeftijd, in 2023, leidde haar uitvoering op het Essence Festival of Culture in New Orleans tot ophef. Ze werd bejubeld, ze werd verguisd.

En dat alles omdat ze de geschiedenis van de Verenigde Staten eventjes in een notendop samenvatte:

Oh, say, can you see,
by the blood in the streets,
that this place doesn’t smile on you, colored child.

Whose blood built this place
with sweat and their hands.
But you’ll die in this place
and your memory erased.

Oh say, does this truth hold any weight?

This is not the land of the free
but the home of the slave

Foto: ©️ YouTube video still

Closing Time Special 🇵🇷 🇺🇲 Bad Bunny Super Bowl Halftime Show

, door

“The only thing more powerful than hate is love”.

“Together, We Are America.”

Bad Bunny eert zijn Puerto Rico tijdens Super Bowl, volgens Trump “een van slechtste shows ooit”

Bad Bunny's Super Bowl Halftime Show Performance
byu/handlit33 inFauxmoi

Eerste Spaanstalige artiest

Bad Bunny was de hoofdact van de Apple Music Super Bowl LX Halftime Show op 8 februari 2026 in het Levi’s Stadium in Santa Clara, Californië. De Puerto Ricaanse superster schreef geschiedenis als de eerste Spaanstalige solo-artiest die de prestigieuze show leidde.

Politieke Liefdesverklaring aan Puerto Rico 🇵🇷

Het decor was vooral een cultureel eerbetoon aan Puerto Rico, een barbershop een traditionele casita (huisje), suikerrietvelden en een LUMA-electriciteitmast.

Hoewel het publiek stevige politieke statements over het beleid van Trump had verwacht, en misschien ook gehoopt zoals Bad Bunny ook stevige woorden over ICE had tijdens de Grammy uitreiking, gingen zijn songs vooral over eenheid met elkaar.

Toch gaf het decor verwijzingen naar Trumps politiek racistisch beleid, zoals de elektriciteitsmast. Toen in 2017 orkaan Maria Puerto Rico teisterde en 3000 levens eiste, bleef federale hulp lang uit zodat de mensen daar vrij lang zonder stroom zaten of andere infrastructuur. Ook was de financiële hulp schaars en veel minder dan op het vaste land.

Foto: ©️ unknown_pinterest

Kunst op Zondag Spoken Word

, door

Het hedendaagse Spoken Word is een kunstvorm waar verhalen gecombineerd worden met poetry, rap ritme. Waar de spreker woorden versterkt met fysieke expressie.
De onderwerpen zijn divers als het leven zelf. Correct gebruik van grammatica is niet belangrijk. De totale performance wel.

Spoken Word begon zo’n 300.000 jaar geleden bij Homo Sapiens waar meer woorden kwamen. Waarschijnlijk met vuur, wapens en boomtakken als percussie. De methoden van jacht werden zo doorgegeven naar de volgende generatie, maar waarschijnlijk ook levenslessen, tradities ed naarmate de Homo Sapiens emotioneel ontwikkelde. Via de Grieken naar Shakespeare wiens sonnetten specifiek geschreven waren als Spoken Word.

De Harlem Renaissance 1918-1937 waar Langston Hughes een stijl gaf aan deze kunstvorm die tot op heden de Westerse stijl definieert. Hughes speelde een grote rol in de Harlem Renaissance.

Hij stimuleerde de Afro-Amerikaanse art scene, een intellectueel, en schreef ook  burgerrechten voor de mens van kleur.

Jaren 70 The Last Poets, Gill Scott-Heron en de Nuyorican Poets Cafe waar Spoken Word meer gecombineerd werd met muziek. Eerst soul en blues muziek, wat later ontwikkelde naar hiphop en rap.

Anno 2026 en Spoken Word heeft dan al  300.000 jaar gereisd van generatie naar generatie.

To Brooklyn and Back evolueert Spoken Word naar multidisciplinaire kunst.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | Ana Tijoux – Antipatriarca

, door

In een interview met ‘Democracy Now’ (Juli, 2014) sprak zangers/rapper Ana Tijoux (in Frankrijk geboren dochter van Chileense vluchtelingen tijdens het Pinochetbewind) onder andere over wat haar inspireerde ‘Antipatriarca’  te maken:

Ik heb me altijd erg onwetend gevoeld over feminisme, en ik denk dat dat te maken heeft met de machistische opvoeding die we hebben gekregen en die in ons DNA zit, diep in het DNA van de samenleving. En soms herhalen we die machistische patronen onbewust. Dus ik zag feminisme altijd als iets heel ver van me af staan, en ik voelde me daardoor zo dom. Toen begon ik boeken te lezen van bijvoorbeeld Gabriela Mistral en Simone de Beauvoir.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | Sorcerer

, door

We hebben er weer een nieuwe bij! In iedere geval eentje die ik niet kende. Nee, niet de band, de genrenaam natuurlijk. Sorcerer maakt, volgens het internet, ‘epic doom metal’. Wut? Since wanneer is dat een ding? Nou ja, maakt niet uit, ik tag ‘em braaf, zodat als ooit in een verre toekomst iemand hier op Sargasso zoekt naar alle epic doom metal dit gewoon in de zoekresultaten naar boven komt. Vette band trouwens, en mooi clipje al gaat het in dit genre geen originaliteitsprijs winnen, naar ik vermoed.

Closing Time | Lucassen & Soeterboek’s Plan Nine

, door

Een paar oude rockers, die in de jaren 90 eens samen wat liedjes hadden geschreven, besluiten na een jaar of 30 ze alsnog op te nemen en uit te brengen. Puik plan, zeg ik! Als de rest van het materiaal net zo mooi is als Before the Morning Comes, hadden ze ons ook niet zo lang hoeven laten wachten. Maar beter laat dan nooit, enzo.

Closing Time | Afraid of the Dark

, door

Ach ja, weer eens wat metacore voor de afwisseling. Dit is van Motionless in White, een Amerikaans gezelschap dat al sinds 2004 aan de weg timmert. Het is niet helemaal mijn genre binnen het brede spectrum van de metalmuziek, maar die afwisseling tussen cleane en vuige vocalen, dat blijf ik ook in deze stijl toch wel erg prettig vinden.

Closing Time | Senegal Fast Food

, door

 

It’s midnight in Tokyo, it’s five o’clock in Mali
What time is it in paradise

Amadou & Mariam bezingen samen met Manu Chao de invloed van de westerse cultuur (fastfood) en de ongelijke kansen die migranten hebben in het zogenaamde vrije verkeer tussen het mondiale Noorden en de zuidelijke helft van de wereldbol.

Wij die ons land verlaten,
de kinderen van ons vaderland, mogen ons niet vergeten.
Wij die in deze situatie verkeren,
in een situatie die niemand van ons kan benoemen.
Wij die in verre landen zijn,
de kinderen van ons vaderland, mogen ons niet vergeten.

Closing Time | Maatkare

, door

Ik kende ze nog niet, maar kwam vorige week ergens op de socials Maatkare tegen – een Nederlands/Brits gezelschap. Allemaal dames, wat leuk is want vaak is de death metal toch nog een beetje een mannen-scene – zeker als het op de muzikanten aankomt. Leuk liedje, vrolijk en onderhoudend clipje erbij, wat wil een mens nog meer? Live te aanschouwen op 2 mei, in Den Haag. Gaat dat zien!

Vorige Volgende