Closing Time | Chicks on Speed
Het is vrijdag, tijd voor de Chicks on Speed met hun ode aan alle surfmeisjes, waar ook ter wereld.
Je bent kunstenaar en je denkt: laat ik de werkelijkheid nu eens exact naschilderen. Je bent kunstminnend toeschouwer en je denkt: Goh, zo mooi liggen de knollen en citroenen er bij mij thuis niet bij. Waarom wordt realisme een serieus kunstgenre genoemd? Omdat kunstacademie geschoolde kunstenaars het maken? Of omdat de minder behendige leek het reuze knap vindt dat iemand kan tekenen en schilderen als een fotocamera? Andrew Wyeth – Braids,1979. Ik kan me voorstellen dat een kunstenaar het een uitdaging vindt een zo objectief en levensecht schilderij te maken van mensen, dieren en dingen. Het vraagt veel van de ambachtelijke vaardigheden en kennis. Maar om nou een heel oeuvre met louter ‘kale werkelijkheid’ op te bouwen? Misschien kunnen we dat het ‘Rembrandtsyndroom’ noemen: wie realistisch schildert schopt het nog eens tot bekende oude meester. Want er is een groot publiek voor de werkelijkheid (niet te verwarren met de waarheid). Abstracte kunst blijft voor velen lastig te verteren. Dus is het al eeuwen figuratief wat de klok slaat. Hoewel er sinds mensenheugenis naar de werkelijkheid wordt geschilderd is de term ‘realisme’ toebedacht aan Gustave Corbet, die propageerde voorwerpen, mensen en taferelen uit dagelijkse leven te verbeelden. In zijn tijd was het een schandaal iets heel gewoons als schaamhaar op het doek te kwasten. Tegenwoordig is het schandalig als je schaamhaar hebt.
Het is vrijdag, tijd voor de Chicks on Speed met hun ode aan alle surfmeisjes, waar ook ter wereld.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Fad Gadget (Frank Tovey) was ooit de eerste artiest die een contract tekende bij Mute (Depeche Mode, Yazoo, Birthday Party, Moby). Tovey was zo’n muzikant die zelf klooide met de apparatuur, al klinkt Ricky’s Hand redelijk conventioneel.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Mame Kouyate komt uit Guinnee. Wie meer weet van haar of de scene in Conakry mag het zeggen.
Raz Masinai is een duizendpoot die onder diverse pseudoniemen (film)muziek maakt en zich nu naar het schijnt stort op interactieve graphic novels. Bovenstaande track komt van zijn album The Heretic of Ether, waarin hij een connectie legt tussen moderne dub en joodse muziek uit Oost Europa (althans, dat vermoed ik).
Gewoon een vrolijk gitaarliedje van de Dum Dum Girls. Lezersvraag: volgens Wikipedia is de naam van de band ontleend aan Iggy Pop, maar waar moet u verder aan denken?
Flight Facilities is een Australisch producersduo, dat een handvol plaatjes op zijn naam heeft staan. De zangeres wier stem in dit nummer af en toe aan die van Björk raakt, is Christine Hoberg.
Christopher Walken doet een dansje op muziek van Fatboy Slim.
Ok, deze had een maand geleden gemoeten, maar het is nooit te laat om kennis te maken met de puberrock van Electric Six uit Detroit.
Het duurt bij Shabazz Palaces even voor je door hebt met (experimentele) hiphop te maken te hebben. Recensenten zijn lyrisch over het werk van de twee mannen uit Seattle, al is het niet per se toegankelijk.
In de beste Franse traditie is Zebda een kruising tussen een band en een actiegroep. Ze scoorden een internationale hit met ‘Tomber la chemise’, maar scoorden ook ooit twaalf procent in de gemeenteraadsverkiezingen van Toulouse, goed voor vier zetels (die anderen voor hen innamen).
Pale, uit Londen, heeft nog niet veel muziek uit, maar Too Much is een behoorlijk catchy elektropopdeuntje.