Closing Time | Don’t Know How to Keep Loving You
Een stem als breekbaar glas, verstilling en een eenvoudige, eerlijke songtekst die je aan het denken zet.
https://www.youtube.com/watch?v=XxgPb7wPUL8 Ik werd een beetje naar van deze clip. Niet omdat Trevor Noah grappen maakt over het onderwerp, van mij mag je over alles grappen maken. Maar omdat ik er na 2 minuten al niet eens meer om kon glimlachen. Het gaat dan over de paus die belooft de “wraak van God” neer te laten dalen over priesters, die zich schuldig maken of gemaakt hebben aan seksueel misbruik. Pff. Alsof zo’n priester zich daar iets aan gelegen laat liggen. Als hij überhaupt had geloofd dat zoiets mogelijk was, had ie zijn poten wel thuis gehouden. Of tenminste na die ene keer. Of tenminste na die tigste keer, of nadat zijn zonden openbaar waren geworden. Toch? Dat is wat een man van God doet.
Een stem als breekbaar glas, verstilling en een eenvoudige, eerlijke songtekst die je aan het denken zet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
COLUMN - Volgende week is het weer zover: een groot deel van de Nederlandse bevolking heeft er vanaf de elfde van de elfde hartstochtelijk naar toe geleefd, een ander deel van de bevolking zou in dit verband graag Sheldon Cooper citeren (The horror!) en een grijze meerderheid zal het allemaal een worst wezen. Maar vanaf 3 maart is met name het zuiden van ons land in de ban van carnaval en overal waar het christendom mondiaal aanwezig is, bestaat dit volksfeest. Dit festijn is derhalve één van de belangrijkste onderwerpen binnen de bestudering van etnologie en folk-lore.
Het zou vrij eenvoudig zijn hierover een zesdelig, in varkensleer gebonden handboek te schrijven, maar aangezien ik bij Sargasso hiervoor de ruimte niet krijg, beperk ik mij tot het uitlichten van twee deelonderwerpen, verdeeld over vandaag en volgende week. Het carnaval in Nederland heeft zich in de negentiende eeuw opnieuw uitgevonden na een carnavalloze periode van een paar eeuwen. Het huidige carnaval verschilt nogal van het feest zoals het in de Middeleeuwen werd gevierd in het gebied dat nu Nederland heet, en daarover gaat de blog van vandaag.
Omdat het tegen mijn aard ingaat om een onderwerp in het diepe te gooien, eerst een paar inleidende opmerkingen. In feite is het beter alles wat u over carnaval weet, opzij te zetten, zelfs de term ‘carnaval’. Hoewel dit woord al in 965 n.Chr. voorkomt in een document, de ‘akte uit Subiaco’, komt ‘carnaval’ in Nederland pas voor in 1673 en wel in het tijdschrift Mercurius.
RECENSIE - Welbeschouwd is een Afrikamuseum even idioot als een Amerikamuseum, een Aziëmuseum of een Europamuseum. Zeker als het niet alleen gaat over het hedendaagse werelddeel, maar als het verhaal begint in de Steentijd. En als het niet alleen gaat over de menselijke geschiedenis, maar ook over fauna, mineralogie, klimaat, archeologie én de manier waarop Noordwest-Europeanen de afgelopen eeuw naar Afrika hebben gekeken. De naam “Afrikamuseum” van de instelling in Tervuren belooft dan ook meer dan ze kan waarmaken. Het gaat vooral over Congo in de negentiende en twintigste eeuw. En dat is een heleboel.
Het museum is ontstaan als een traditionele koloniale instelling en verheerlijkt wat de Belgen destijds beschouwden als een beschavingsmissie. U zult in de centrale zaal dus beelden zien met titels als “België schenkt Congo welstand”. Een beeld van een (nogal Arabisch ogende) slavenhandelaar, compleet met zweep en naakte slavin, brengt in herinnering hoe de koloniale overheid optrad tegen slavernij. Het zou geschiedvervalsing zijn zulke beelden weg te halen: het museum is zélf eveneens cultureel erfgoed. Je gaat de fascistische landkaart van Italië in het Museo nazionale della civiltà romana in Rome ook niet te lijf met de witkwast. Wat je wel kunt doen, is uitingen van een ons inziens verouderde visie op Centraal-Afrika hercontextualiseren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het motivatiepraatje van de week krijgt u van Jess Cornelius. Op een kek retro-jaren ’70 muziekje.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Johnny Marr (ooit gitarist/toetsenist van The Smiths) maakt tegenwoordig doorgaans middle of the road gitaarrock. In dit merkwaardige synthpopnummer weet hij een uptempo beat te verenigen met een mistroostig nihilisme.
Yup, dat had ik dus goed aangevoeld. Die troosteloze jaren ’70 socialistische betonbouw die het decor vormt voor de clip helpt ook enorm.
Dat heilige geloof van Amerikanen in het vermogen om zichzelf op te pakken en bergen te verzetten blijft fascinerend.
Depri jaren negentig Britpop, daar vrolijkt een mens van op.
De jongens en meisje van The Damn Truth hebben goed naar Janice Joplin geluisterd. Zangeres Lee-La Baum schreeuwt ‘r stembanden wel kapot, maar ach, wat zou ’t?
In Frankrijk wereldberoemd, daarbuiten slechts een negentiende plek op het Eurovisiesongfestival van 2008. Toch zet Sébastien Tellier af en toe lekkere deuntjes neer.
Zwitserse folk met melodische death metal, of melodische death metal met folk. Net wat u wilt. Lekker nummer dit.
Wat een ontdekking! Imelda May heeft het uiterlijk van een rockchick maar zingt soul, gospel en meer van dat soort genres of het niets is. Ze stond voorheen vooral bekend met rockabilly, maar met haar laatste album laat ze een hele nieuwe kant van zichzelf zien. En die mag gezien worden. Vooral dit nummer Sixth Sense heeft mijn hart gestolen en kan ik inmiddels dromen, wegens veelvuldige herhaling. Dat dromen is overigens letterlijk; het nummer dat ik het laatst heb gehoord voor het slapen gaan, zingt in mijn hoofd tot ik de volgende morgen de radio aan zet en iets anders te horen krijg. Dat is met dit nummer geen straf.