Nog maar een paar maanden geleden zei Mark Rutte: De ambitie is ook om buiten de coalitie Nederland de hand te reiken en de dialoog aan te gaan. Ja, hij wilde premier van alle Nederlanders zijn. Een nobel streven, en even geloofde Nederland hem. Nou ok, heel even dan. Maar na het deel van Nederland dat dat geloof al had opgegeven, lijkt Rutte zelf ook de handdoek in de ring te gooien. In een interview met Elsevier zei hij namelijk het volgende: Maakt niet uit wat u stemt. Als het maar op CDA, PVV of VVD is Een hoogst ongebruikelijke uitspraak van de Minister-President, zeker eentje die zichzelf als bruggenbouwer probeert te profileren. Het gebeurt niet vaak dat een politiek leider oproept op een andere partij te stemmen dan die van zichzelf. Het geeft aan hoezeer hij afhankelijk is van de Eerste Kamer. De vraag rijst uiteraard hoe blij we moeten zijn met een premier die mensen aanraadt PVV te stemmen...
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Chris Aalberts met de achtste en voorlopig laatste in de serie over twitter, vandaag het verhaal achter twitter zelf.
De manier waarop politici met burgers communiceren is al decennialang hetzelfde: massamedia verzorgen berichtgeving over de politieke actualiteit, journalisten interviewen politici over hun standpunten en kranten publiceren opinieartikelen van volksvertegenwoordigers. Deze middelen zijn beproefd, maar lijken inmiddels hopeloos ouderwets. Waarom zou je als politicus wachten tot een krant je opinieartikel publiceert of je een interview aanbiedt? Waarom zou je wachten totdat journalisten over je schrijven op een manier waar je geen controle over hebt?
De moderne oplossing heet Twitter. In 2010 brak dit medium definitief door als middel voor politici om hun achterban op de hoogte te stellen van hun standpunten en bezigheden. Inmiddels heeft meer dan de helft van de Tweede Kamerleden een account en maakt daar bovendien regelmatig gebruik van. Wat levert Twitter in politieke zin op? Een analyse van diverse tweets geeft geen positief beeld.
Zomaar iets roepen
Politici gebruiken Twitter vooral om iets te roepen en zo allerlei standpunten te verspreiden. Of die standpunten juist zijn, maakt daarvoor niet uit. Farshad Bashir twittert over aanbestedingen, maar vermeldt niet dat zijn partij de discussie over aanbesteden al heel lang geleden verloor. Ineke van Gent twittert over de treinchaos op Utrecht CS, en suggereert dat ten onrechte de Tweede Kamer hier iets aan kan doen. Het CDA twittert over treinvertragingen, maar verzwijgt dat het niets doet om het openbaar vervoer te verbeteren. Sophie in ’t Veld pronkt met verlengd zwangerschapsverlof, maar vergeet te melden dat het een vorm van Europese regelgeving is waar burgers sterk tegen zijn.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“We mustn’t paint them all in black and bring them down, or otherwise the liberal intellectuals will be the ones who have to shave their thin beards off, put helmets on and go out on the square to fight the radicals” (Vladimir Putin, president van Rusland)
De Russische leider Vladimir Putin zit wel eens achter een piano. En zingen doet hij ook al. De eerste ronde van Popstars zou hij niet overleven, maar hij zingt toch maar, zonder te kunnen zingen. En iedereen in de zaal applaudiseert. Behalve Russische intellectuelen dan, die walgen van Putin en zijn ‘andere’ uiterst geringe talenten. En daarom heeft Putin een hekel aan Russische intellectuelen en zou hij ze het liefst willen scheren of met een helm op op racistische relschoppers en hooligans willen afsturen, omdat ze anders toch maar alleen vanuit hun luie, liberale stoel zitten te zeuren. Ironie, heet dat in Putins boekje, maar hij meent het wel. En die rellen? Die interesseren hem geen moer, want Rusland is Rusland en blijft Rusland.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
