Een bijdrage van GB van Publiekrecht & Politiek. Na het verlies van het referendum over de wijziging van het kiesstelsel proberen Nick Clegg en zijn Liberal Democrats een volgende hervorming door het House of Lords te duwen, namelijk de Fixed Term Parliaments Bill. Het doel van het voorstel is dat een minister-president niet het parlement kan ontbinden op het moment dat hij toevallig even hoog in de peilingen staat, bijvoorbeeld om een coalitiegenoot te wippen of een meer comfortabele meerderheid in het House of Commons te verzilveren. Het voorstel voert vaste verkiezingsdata in, telkens om de 5 jaar. Tussentijdse verkiezingen zijn alleen mogelijk als twee derden van het House of Commons daartoe besluiten of als er een motie van wantrouwen is aangenomen die niet binnen 14 dagen wordt opgevolgd door een motie van vertrouwen omdat de boel gelijmd is. Oorspronkelijk zou de Speaker moeten bepalen of iets een motie van wantrouwen is, maar na bezwaren uit de Lords zijn ze in het Mater Parliamentorum hard op weg om motie van wantrouwen te definiëren, namelijk een motie met de woorden “That this House has no confidence in Her Majesty’s Government”.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Becel, al 50 jaar goed voor hart en bloedvaten”, jubelt Unilever in zijn reclame voor dit broodsmeerseltje. Maar de Reclame Code Commissie steekt een stokje voor de juichkreet. “Misleidend en onwaar”, luidt de uitspraak op een klacht van een consument.
De uitspraak (van 28 april jl.) is definitief, want de beroepstermijn van 14 dagen is inmiddels ruimschoots verstreken. Hoewel de Reclame Code Commissie een zgn. “autodisciplinair” orgaan binnen het reclamewezen is en als zodanig geen bindende uitspraken doet, is het wel zeker dat Unilever zich zal conformeren aan de aanbeveling om niet langer met de gewraakte slogan te adverteren.
Op zich een interessante casus. In de beginjaren van het product bevatte Becel een relatief grote hoeveelheid transvetten (ca. 7%). Volgens de huidige inzichten zijn transvetten nadelig voor hart en bloedvaten. Daarnaast bevatte Becel geruime tijd wel een grote hoeveelheid linolzuur (omega-6), maar weinig tot geen alfa-linoleenzuur (omega-3), terwijl sindsdien het inzicht is gegroeid dat een te grote inname van omega-6 de opname van het eveneens noodzakelijke omega-3 verhindert.
Becel verweerde zich met te stellen dat ook in de beginjaren Becel in elk geval gezonder was dan andere margarines, boter of reuzel en dat de claim relatief moet worden bezien. De RCC veegde dit verweer van tafel: beter betekent nog niet goed.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft. En dat niet alleen, diezelfde glimlach zorgt er ook nog eens voor dat je langer leeft. De fysieke voordelen van glimlachen zijn al langer bekend. Wie glimlacht voelt zich beter omdat onder andere endorfine-productie wordt verhoogd, verlaagt de bloeddruk en zorgt ervoor dat we ons beter kunnen invoelen in onze gespreks- of glimlach-partner.
Maar een lange-termijn studie uitgevoerd in 2010 door Ernest Abel en Michael Kruger van Wayne State University liet zien dat glimlachers langer leven. Hun onderzoeksmethode was wel een beetje vreemd: ze bekeken nauwkeurig naar de glimlachen van de spelers afgebeeld op 230 honkbalplaatjes uit 1952. De onderzoekers lieten de wijdte van de glimlachen op de plaatjes door vijf mensen in één van drie categorieen plaatsen: geen glimlach, gedeeltelijke glimlach en totale glimlach. Die laatste categorie staat ook wel bekend als de Duchenne glimlach.
En wat bleek: de spelers in de eerste categorie werden gemiddeld 72,9 jaar oud. De spelers in de tweede categorie 75 jaar oud en de vrolijke fransen onder de honkballers werden gemiddeld maar liefst 79,9 jaar oud. Een gigantisch effect. Wie zijn leven lief heeft neemt dus de tip van die oude clown over: Wat er ook gebeurd, altijd blijven lachen!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
V.S. moet voorbeeld volgen van Neerlands open diplomatie?
“Zo hebben de VS de Arabische opstand niet goed zien aankomen, doordat ze teveel met regeringen spreken en te weinig luisteren. Van belang is niet alleen zelf te twitteren en te facebooken, maar vooral ook tweets en Facebookpagina’s te volgen en te lezen“.
Zegt voormalig VS-ambassadeur in Nederland en hoogleraar culturele diplomatie prof. Cynthia Schneider. Ze prijst Nederland om zijn cultuur- en public diplomacy beleid.
Beseft ze wel dat je op Twitter de minister-president wel kan volgen, maar dat hij jou nooit volgt? En zullen we nooit meer een cablegate nodig hebben om de diplomatiek correspondentie te volgen?
Bert houdt niet van wereldverbeteraars. Als de wereld beter zou zijn, zou Bert geen werk meer hebben. Bert schrijft over dingen in de wereld die niet goed zijn. Wereldverbeteraars drammen. Bert houdt niet van drammen. Bert kan schrijven. Heeft hij geleerd op school. Een school in een onderwijssysteem dat er gekomen is door het jarenlange gedram van wat wereldverbeteraars.
Bert is blij met het label Gutmensch voor de wereldverbeteraar. Dat bekt lekker. Kan je snel inzetten om iemand in een hokje te duwen. Hoef je niet meer in te gaan op de argumenten. Kan je ook fijn politici mee diskwalificeren. Politici binnen een democratie die er kwam door het jarenlange gedram van Gutmenschen. Met een algemeen kiesrecht met dank aan betweterige politici en vrouwen.
Bert houdt niet van Gutmenschen. Die sluiten volgens Bert iedereen buiten die niet dezelfde moraal heeft. Bert heeft geen moraal. Bert is tegen.
Bert vindt dat iedereen die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt een venijnig stukje verdient. Bert is een echte Hollandsche Calvinist. En een nihilist. Dat zijn ook labels.
Ik ben een wereldverbeteraar. Een onverbeterlijke zelfs. En als ik denk dat drammen helpt om een betere wereld te krijgen, is dat mijn goed recht. Ik doe mijn best daarbij niemand uit te sluiten (helaas doen sommigen dat wel). Maar zeggen dat iets heel anders moet (bv minder vlees eten) is niet hetzelfde als groepen uitsluiten.
Bert Brussen mag ook drammen tegen Gutmenschen, dat is ook zijn goed recht. Als hij ze maar niet uitsluit.
Ik doe dingen graag om de wereld te verbeteren. Waar doet Bert het voor?
Update (binnen een kwartier!): Reactie van Bert Brussen
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[Linkdump] Nu ook revolutie in Spanje? |
Kaart kampementen | Video groot protest.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
