Corrumperende macht van schoolbesturen en wat daaraan te doen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Bart Voorzanger, met een stuk dat eerder op zijn eigen weblog verscheen. Bij discussies over bestuurlijke wantoestanden in het islamitisch onderwijs lijkt het al snel te gaan om een tegenstelling tussen de islamitische gemeenschap en de rest van Nederland. Dat snijdt om twee redenen geen hout. Zelfverrijking en corruptie komt overal voor, en de schade die voortkomt uit zulke wantoestanden in het islamitisch onderwijs raakt eerst en vooral de al even islamitische ouders en hun kinderen, en het personeel van de scholen. Laten we eerlijk zijn. Islamitische schoolbestuurders die zichzelf onrechtmatig verrijken, doen weinig anders dan bijvoorbeeld de bestuurders in het uiterst reguliere hoger onderwijs die zichzelf exorbitante onkostenvergoedingen toekennen en die voor een belangrijke vergadering een dag of wat op kosten van de zaak naar bijvoorbeeld de Franse Rivièra trekken omdat je daar zo heerlijk ontspannen kunt overleggen. ’t Verschil is vooral dat die oerhollandse beroepsbestuurders net iets beter weten wat wel en niet kan. Islamitische amateurbestuurders weten dat niet, en gaan dus over juridische schreven waar anderen keurig binnen blijven. Het ongewone is niet zozeer hun zelfverrijking als wel hun onhandigheid. Al moeten we daarbij natuurlijk blijven bedenken dat het in alle gevallen om uitzonderingen gaat. Los daarvan zijn de eersten die last hebben van het wanbeheer, de eersten ook die zich daar kwaad over maken, de ouders en personeelsleden van de betrokken scholen zelf. Aanvankelijk waren zij ook de eersten die bij de overheid aan de bel trokken, al is die neiging door teleurstellende ervaringen met die overheid wat bekoeld. De primaire tegenstelling is die tussen school en bestuur, niet die tussen islam en de rest van de wereld. De kern van het probleem is dat ouders en personeel niets hebben in te brengen, terwijl de besturen verzuipen in corrumperende macht.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zijn zorgende vaders mietjes?

De uitkomst van de testosteron-studie voelde wel een beetje als een schop in de ballen. Zodra een man vader wordt, daalt zijn testosteron-niveau aanzienlijk. Bij zorgende vaders, die braaf snotneuzen vegen, luiers verschonen, de Oei ik groei spellen, zondag gaan zwemmen met hun kroost en trouw hun papadag voor zorg gebruiken, daalt het testosteron-niveau nog veel sneller. Zijn zorgende vaders mietjes?

Intengendeel. Zorgende vaders zijn juist mannelijk, bikkelhard en sterk.

Echte mannen zoals Donald Draper – uit de serie Mad Men – gingen fijn een sigaar roken en whiskey drinken in de wachtkamer, terwijl vrouwlief (Betty Draper) in de kraamkamer lag te zwoegen. Met het gevaar in algemeenheden te vervallen, mannen hadden het vroeger in zekere zin wel makkelijker (als je de bestaansonzekerheid even niet meerekent). Ze waren vroeger vooral verantwoordelijk voor het materiële welzijn van zijn gezin. Nu is daar ook de veranwoordelijkheid voor het emotionele welzijn bijgekomen.

Je moet behoorlijk stevig in je schoenen staan om werk en zorg te combineren – dat is echt niet voor iedereen weggelegd. Voordat je op kantoor bent, heb je al een halve dag erop zitten en zoals iedere vader weet, het houdt niet op als je thuiskomt, dan begint het pas.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende