Tot afschrikking en vermaak

De laatste tijd komt het geregeld voor dat bijstandsgerechtigden worden opgetrommeld voor massale bijeenkomsten waar ze wel eventjes aan het werk zullen worden geholpen. Werkt dit? Niet echt. Is het vernederend? Dat dan weer wel. Vorige week verscheen er een stuk op Krapuul over de belevenissen van bijstandontvangster 'Katja' (een schuilnaam) tijdens de door de Haagse sociale dienst georganiseerde mega-actie 'Klant op koers'. Deze actie hield in dat een groot aantal bijstandsgerechtigden werd opgetrommeld om te verschijnen in een of ander zalencomplex om aldaar door een legertje ambtenaren te worden voorbereid op uitstroming richting arbeidsmarkt. Hieronder volgt een korte selectie uit Katja's ervaringen:

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 21-10-2022
Foto: copyright ok. Gecheckt 21-02-2022

De macht van feestboek

OPINIE - Na een avondje facebooken wil ik af en toe nog wel eens gezellig ouderwets een half uurtje de televisie aanzetten. Op die manier kreeg ook ik lucht van het verjaardagsfeestje van Merthe.

Drie dagen lang tetterden het journaal en de actualiteitenrubrieken het op voorhand uit de hand gelopen feestje van Merthe rond. Ik op vrijdagavond natuurlijk met een borrelnootje achter de TV. Want die tweets, dat is toch een stuk minder dan de echte beelden.

… Maar wat verbazingwekkend dat men op die oude media meldde dat ze zo verrast werden door het feest en de rellen! Een bizarre gang van zaken: eerst drie dagen lang reclame maken voor een feest dat niet de bedoeling is, en dan vreemd staat te kijken als er duizenden opgeschoten reljongeren op af komen… om dan vervolgens te beweren dat dit kennelijk de vernietigende kracht van Facebook is. Gelukkig zijn er na twee dagen verstandsverbijstering al mede-columnisten die dit aanwijzen. Scheelt mij weer wat werk.

Toch kan ik er niet over uit hoe slecht mensen blijken te weten hoe sociale media werken. Zo schijnen verslaggevers van de “oude media” nog steeds te denken dat de oorzaak van alles “een vergeten vinkje” is.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso in een nieuw jasje

MEDEDELING - Nee stop, u bent op  de goede site. We dachten, laten we weer eens wat anders doen dan avant-garde paars en ingewikkelde themakolommen. En pretentieuze motto’s zijn zooo 2011.  Hopelijk is, na een kleine wenperiode, alles wat makkelijker te vinden, te clicken en te bediscussiëren. Ondanks dat Joost, Siquo en Ad uitstekend werk hebben geleverd, zullen er vast nog wat bugjes opduiken. Komt u rare dingen tegen, meld ’t dan even in de comments. Lof en kritiek kunt u ook daar kwijt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rioolbloggen

COLUMN - Met de komst van het bloggen kwam ook de mogelijkheid om snel evidente fouten te corrigeren. Goede bloggers doen dat. Met het starten van blogs door oude-media-journalisten raakt deze goede gewoonte snel in ongerede.

Een paar regels zijn van toepassing op bloggen en corrigeren:

  • Als je gewezen wordt op een evidente fout, corrigeer dat dan zo snel mogelijk
  • Maak expliciet melding van significante correcties door een update-mededeling toe te voegen aan het stuk
  • Indien met de foute versie een persoon of instantie onterecht onheus bejegend is, bied in het stuk je excuses aan.

  • Gewoon fatsoenlijk gedrag dus. Iets waar een aantal oudere journalisten niet mee opgegroeid zijn. De oude media hadden immers niet de directe interactie, laat staan de mogelijkheid om een reeds uitgegeven stuk dode boom bij de mensen thuis nog te corrigeren.
    Kennelijk hoort Gerard Driehuis van het niet zo Welingelichtekringen tot die categorie. Schrijven en niet meer naar omkijken. En zo schoot hij dus een heus stuk rioolblog de wereld in:

    Screenshot Wel.nl

    Artikel over Femke Halsema zoals het oorspronkelijk verscheen.

    Even los van de rest van de tekst, het gaat hier om de uitspraak “(die ruim een ton wachtgeld krijgt)“. Die krijgt ze niet. En Driehuis wordt er van verschillende kanten op gewezen.
    Duurde even, maar hij paste toch het artikel aan. Dit was het resultaat:

    Foto: copyright ok. Gecheckt 06-11-2022

    Niet vasthouden aan voorspellingen

    OPINIE - Nederlanders zijn controlfreaks. We willen zoveel mogelijk vastleggen en vertrouwen daarbij op instituties om de toekomst voor ons te voorspellen. Zodat we vast een plan kunnen maken voor de nabije toekomst.

    In de categorie ‘merkwaardig nieuws van de dag’ las ik zojuist op de website van NRC het volgende bericht: ‘Weerbureaus willen benadrukken dat verwachting niet altijd klopt.’ Blijkbaar loopt het leven van half Nederland in de soep als de weersvoorspelling niet helemaal blijkt te kloppen. Horecabazen geven aan inkomsten mis te lopen als er slecht weer voorspeld is en het plotseling toch een zonnige dag wordt.

    Je zou zeggen: Gooi dat terras gewoon open en bel een van je serveersters of ze een paar uurtjes kan bijspringen en klaar is Kees. Maar nee, als je plant om het terras dicht te houden vanwege de voorspelde regen, dan blijft dat terras ook dicht. Had het weerbureau maar een betere voorspelling moeten geven.

    Een mogelijk toekomstscenario

    Waar ken ik die voorspellingsdrang ook alweer van? Oja, de verkiezingen! Wekenlang zijn we met z’n allen in de ban van peilingen. Wie gaat er winnen, wie verliezen? Er wordt gezegd dat de media peilingengeil zijn, maar in feite voorzien ze gewoon in de behoefte van het Nederlandse volk dat graag wil weten waar het aan toe is. Na de verkiezingsuitslag bleken een aantal peilers er flink naast te zitten. Gelukkig had Peter Kanne op de ochtend op de radio gesproken van een ‘self denying prophecy’, dus hij was ingedekt. Want: als we allemaal de peilingen hadden genegeerd en onze stem hadden gegeven aan een partij die we inhoudelijk het sterkst vonden, waren de VVD en PvdA misschien veel minder groot geworden. En waren de peilingen misschien accurater gebleken.

    Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

    Vrouwen bezig met inhaalslag

    NIEUWS - Onderzoekers van het Rathenau Instituut vonden dat jonge vrouwelijke wetenschappers productiever zijn dan hun jonge mannelijke collega’s. In de gevestigde generatie deden mannen het beter. Zal de inhaalslag doorzetten? En wat is daarvoor nodig?

    De wetenschap is een mannenbolwerk, dat wisten we al lang. Het verdrag van Lissabon schreef voor dat er in 2010 één op de vier hoogleraren vrouw zou zijn. Nederland haalt dat met 14% hoogleraren bij lange na niet. Het is opvallend, want wat aantallen studenten betreft zijn er nu meer vrouwen dan mannen. Maar als je kijkt in de hoogste kringen van de academische wereld, zijn daar veel minder vrouwen actief dan mannen. Alle initiatieven van universiteiten om meer vrouwen aan de top te krijgen ten spijt.

    Daarvoor zijn talloze mogelijke verklaringen. Vrouwen hebben minder hoge ambities wat hun carrière betreft, nemen een break van hun werk als ze zwanger worden, worden minder snel op hoge posities aangenomen omdat de sollicitatiecommissie voor de meerderheid uit mannen bestaat, en zo kunnen we nog wel even door gaan. Maar één ding stond altijd vast: vrouwen zijn minder productief in de wetenschap dan mannen.

    Onderzoek naar productiviteit

    Deze vrijdag publiceren onderzoekers van het Rathenau Instituut (twee vrouwen en een man) in het Tijdschrift voor Gender Studies een studie (pdf) naar de productiviteit van mannelijke en vrouwelijke wetenschappers in de gevestigde en de jonge generatie. Productiviteit wordt gemeten als het aantal publicaties in wetenschappelijke tijdschriften en hoe vaak die publicaties geciteerd worden.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Protest!

    Iedere zetter weet dat je schreefloze letters en schreefletters hebt. En dat schreefletters het best lezen, niet voor niets hebben alle kranten op deze wereld schreefletters. Daar experimenteren ze ook niet mee (behalve Trouw, geloof ik). New York Times, Washington Post, Telegraaf, NRC, Volkskrant: schreefletters. Tijdschriften: idem dito. Wil je gelezen worden, dan gebruik je schreefletters. Punt uit.

    Het vreemde is dat op het internet, naar mijn schatting, ongeveer de helft van de sites in schreefloze letters verschijnt. Rare ontwikkeling, en ook een verkeerde.

    Ik wil hiertegen strijden. U zult misschien zeggen: jij bent maar een ouderwetse zetter. Dat bén ik, een ouderwetse vakman. Die het net zo belachlijk vindt om in de jaren zestig nog een gedicht geheel in onderkast en zonder interpunctie te zetten (precíes zoals ze het in de jaren twintig nog zo geheel modern  deden – maar dat was iedereen al vergeten).

    Dus. Opmaakredactie van Sargasso. Komt terug van uw dwaalwegen. Zeker van uw dwaalwegen met déze afschuwelijke letter met zijn veel te kleine o’s, a’s, s’en en zijn idiote letter t. Als u dan al een schreefloze letter wilt gebruiken, gebruik dan de Arial of de Verdana. Alstublieft. Voor de estheten onder uw lezers.

    Foto: TheDeliciousLife (cc)

    Waarom moet eten goedkoop zijn?

    COLUMN - Eetschrijver is na jarenlang actief te zijn geweest als foodjournalist sinds kort ook ambachtelijk ijsmaker en dat is een interessante bonus. Hij ondervindt nu aan den lijve waar hij al jaren over schrijft.

    Laat ik u eerst iets vragen: weet iedereen hier hoe je de waarde van een tweedehands Lada verdubbelt? Die vierkante Russische wagentjes waarvan er ooit best wel veel rondreden in Nederland?

    Nee? Die moet je even voltanken.

    Ja, u lacht, maar ik wil hier iets memoreren dat degenen die mij al langer volgen wel van mij kennen, en dat is mijn overtuiging dat wanneer Nederlanders hun auto volgens dezelfde criteria kochten als hun voedsel, de overgrote meerderheid in een tweedehands Lada zou rijden.

    Maar wat ondervind ik nu persoonlijk? Heel eenvoudig: dat mij om de haverklap gevraagd wordt waarom mijn ijs toch zo duur is.

    Euroshopper roomijs

    Wat ik daar raar aan vind is dat niemand nu ooit vraagt waarom ijs van Euroshopper eigenlijk zo goedkoop is. Dat ijs, gelabeld als “roomijs”, wordt verkocht voor iets van 1,65 per liter. Roomijs! Weet u wat een liter goede room kost? Daar ben je bij de groothandel toch iets van vier euro voor kwijt.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Het lichaam als handelswaar

    Het menselijk lichaam is handelswaar in de medische wetenschap. Organen, bloed, vruchtvlies: vrijwel alles kan hergebruikt worden. Maar de meeste mensen weten er bijzonder weinig van. Daarom maakte ontwerpster Alissa van Asseldonk er een boek over.

    Wist u dat een stukje van de mannelijke voorhuid ter grootte van een postzegel opgekweekt kan worden tot een stuk huid van zes voetbalvelden groot? En dat die huid vervolgens gebruikt kan worden om brandwonden te helpen genezen, zoals het geval was bij slachtoffers van 9/11? Zulke en andere interessante weetjes over het menselijk lichaam zijn vastgelegd in Corpus Commodus, het afstudeerproject van de Eindhovense student Alissa van Asseldonk.

    ‘Er is heel veel mogelijk met het menselijk lichaam en er gebeurt ontzettend veel op dit gebied, maar er is in de maatschappij weinig kennis van. Omdat sommige dingen ethisch heel gevoelig liggen, wilde ik met dit project ruimte creëren voor mensen om na te denken over het thema,’ zegt Van Asseldonk. Ze maakte een boek waarin in drie delen wordt uitgelegd waar het menselijk lichaam in de wetenschap voor gebruikt wordt.

    ‘Ik heb onderscheid gemaakt tussen drie menselijke producten, om het zo te zeggen. De eerste is wat we bewust doneren: nieren bijvoorbeeld, of bloed. Daarna volgt het materiaal dat in het ziekenhuis overblijft en anders weggegooid wordt, restmateriaal dus. Dingen die bijvoorbeeld overblijven na een bevalling of een besnijdenis. De derde categorie is wat het menselijke lichaam afscheidt, bijvoorbeeld urine of haar,’ vertelt Van Asseldonk.

    Doneer!

    Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

    In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

    Doneer!

    Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

    In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

    Vorige Volgende