Machtig gas ….
Maandag 2 januari leek het erop dat Rusland de gastoevoer naar Europa zou minderen, omdat ze in conflict zijn met Oekraïne over de leverprijs. Hierop reageerde een aantal Europese landen, waarnaar Rusland besloot de toevoer weer te normaliseren.
Daarmee leek een probleem opgelost, maar het toonde ook de macht van het bezit over zij die afhankelijk zijn. Nu knijpt men weer, omdat volgens Gazprom anders de Russen doodvriezen. Het is er inderdaad een beetje erg koud. Weer toont het ook aan dat men eigenlijk kan doen en laten met de toevoer en dat we ons zeer afhankelijk opstellen.
Vandaag toonde in Nederland een rapport aan dat boren naar gas in de Waddenzee weinig schade en geen bodemdaling met zich mee zal brengen. Een meevaller voor de NAM die graag wil boren naar gas aldaar.
Maar moet je dit willen? Dat de bodem niet daalt lijkt me onzin. In Groningen zou de bodem ook maar weinig dalen en dit jaar bleek weer dat de norm toch bijgesteld moest worden omdat de daling sneller gaat dan de planning aangeeft. Zoiets is ook niet te plannen.
Verder willen we Russische gas opslaan in oude gasvelden (Annerveen) en meer Nederlands gas de grens overdragen.

In het winkelcentrum hoorde ik laatst de ene vrouw aan de andere stellig mededelen: “Ik weet niet of je het erg vindt, maar ik volg een assertiviteitscursus.” Met droge ogen, zonder te lachen. Daarna ging het gesprek al snel over de verharde samenleving. De cursusmevrouw dacht dat het allemaal meeviel en vond het een kwestie van perceptie. Daar heeft ze volkomen gelijk in, maar één ding zag ze niet in: percepties tellen ook mee. Misschien wel sterker dan ooit.