Ontslaan die hap, denk je als je hoort wat de gemeenteraad van Eindhoven heeft gepresteerd. Maar een gemeenteraad, jammer jammer, kun je niet op staande voet ontslaan. Alleen bij verkiezingen, al haalt dat in dit geval geen ene sikkepit uit. Want: alle raadsleden zijn even schuldig, hun prestatie leverden ze unaniem. En waar moet je dan op stemmen?
Vanwaar deze opwinding?
Slechts 72 dagen na de turbulente en rampzalig verlopen burgemeestersverkiezing in Utrecht komt Eindhoven met: twee burgemeesterskandidaten van de PvdA. Exact de reden waarom Utrechters niet kwamen stemmen tijdens hun referendum, want kiezen uit twee partijgenoten is geen echte keuze.
Eerst denk je: dit kan niet waar zijn. Dan ga je het checken op internet. Het staat er echt, maar je kan het nog steeds niet geloven. Vervolgens zie je zo?n dweil van een voorzitster van de vertrouwenscommissie op tv en dan weet je het zeker: Dit Is Echt Waar.
On-ge-loof-lijk!
Dit is de arrogantie van de macht ten top. Een aanfluiting, een belediging, een klap in het gezicht van de inwoners van Eindhoven. Ik zou, had ik de euvele moed ooit de politiek in te gaan, de raadszaal niet uit durven komen. Wegkruipen in een hoekje. Desnoods onder een steen. En ik zou nooit, echt NOOIT, verantwoordelijk willen zijn voor zo?n besluit.