Gisterenochtend een vermakelijk artikel in De Pers waarin Hillary Clinton tips kreeg van, uitgerekend, Rita Verdonk. Tips om toch nog te winnen van Obama. Rijkelijk laat, zeker gezien Hillary minder dan een dag had om het advies uit te voeren. De reporter noemt Rita in het artikel 'de Hillary van de Lage Landen'. Tot vannacht ontging het me compleet waarop die vergelijking gebaseerd is. In het stuk gaf Rita drie tips aan Hillary, waarmee ze het tij nog zou kunnen keren: "Doorgaan tot het bittere eind", "Altijd uitstralen dat je een winnaar bent" en "Verras ons met een actie waarmee je Obama op het verkeerde been zet". Way to go, Rita! Een intelligente, diepgaande analyse van de situatie, die focust op de inhoud, en niet op uiterlijkheden. Maar het moet gezegd worden, het heeft blijkbaar geholpen. Clinton won en is nog volop in de race. En hier beginnen de mogelijke overeenkomsten tussen de twee toch wel duidelijk te worden. Want ook met Rita gaat het niet meer zo goed. Ze krijgt steeds meer kritiek te verduren en ze is nog weinig in het nieuws. Daardoor kalft haar aanhang langzaam af. Kan ze dit, net als Clinton, nog ombuigen? Wordt Rita de Hillary van de Lage Landen?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat het merendeel van de tonijnsoorten nu bijna is uitgestorven mag bekend zijn. De populatie southern bluefin tuna uit de Stille Oceaan, die door tomeloze Japanners gretig tot sushi wordt verwerkt, is door overbevissing al voor 92% uitgedund. Een tweede probleem met het vangen van tonijn is de bijvangst: dolfijnen, zeeschilpadden, albatrossen en haaien maken een substantieel deel uit van de vangst. Ongeacht of er nu met omsingelingsnetten of met longliners wordt gevist het blijft verdomd lastig om enkel die smakelijke snelle roofvis uit het water te vissen. Internationale afspraken t.b.v. de regulering van de tonijnvangst in de Atlantische Oceaan via de ICCAT: “International Conspiracy to Catch All Tuna” mogen ook niet baten.
The tuna is going down… going down…
Maar in Down Under heeft men misschien nu een doorbraak bereikt die het uitsterven van de tonijn kan afremmen. Een Australisch bedrijf meent dat kweek én voorplanting in gevangenschap binnen handbereik ligt (EnvironmentalGraffiti). Tot op heden leek het namelijk onmogelijk om tonijn in gevangenschap te laten voortplanten. Kweek van tonijn vindt tot nog toe enkel plaats met uit het wild gevangen exemplaren. In de Middellandse Zee staat bijvoorbeeld de blauwvintonijn onder druk doordat jong volwassen tonijn voordat ze zich heeft kunnen voortplanten wordt gevangen en vetgemest in drijvende kooien. Maar als tonijn zich nu in gevangenschap kan voorplanten dan is in theorie geen wildvangst meer nodig. Nu zijn viskwekerijen an sich nog niet zaligmakend: een roofvis als tonijn heeft nog steeds een grote hoeveelheid dierlijke eiwitten nodig (=andere vis) en ziektes en ontsnappingen brengen schade toe aan de lokale marine ecosystemen, toch betekent dit nieuws een sprankje hoop voor deze unieke vis.
De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Het afgelegen stadje Galena in Alaska krijgt volgend jaar misschien een kleine kerncentrale. Het ding, gebouwd door Toshiba, meet 22 bij 16 bij 11 meter, stukken kleiner dan een gewone kerncentrale. Een schip levert het apparaat kant en klaar af, waarna het dertig jaar energie levert.
Natuurwetenschap en Techniek haalt het voorbeeld in de editie van deze maand aan als een voorbeeld van de opmars van kleine kerncentrales. Ford had in de jaren vijftig zelfs plannen voor een auto op atoomenergie, maar sindsdien is de trend naar steeds groter, behalve heel dure reactoren voor onderzeeërs.
Naast de S4 van Toshiba liggen er meer compacte centrales op de tekentafel, zoals de Amerikaanse Sstar. Deze kweekreactor is drie meter in doorsnee en twintig meter hoog. Je graaft hem in en dan heb je drie decennia lang een onderhoudsloze 100 MW centrale (en na afloop daarvan een cilinder met radio-actief afval).
De miniaturisatie verloopt zo vlot dat ingenieurs al weer voorzichtig naar voertuigen beginnen te kijken. Het Nederlandse Romawa probeert momenteel een nucleaire kubus van tien meter te slijten voor de aandrijving van schepen. Het Amerikaanse Hyperion beweert een kerncentrale ter grootte van een badkuip te kunnen bouwen. Wel goed ingraven voor je hem in gebruik neemt, vanwege de straling.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Drie boze deelraadsleden stappen uit fractie vanwege autoritaire Cohen
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Kansrekening: Hillary kan niet meer winnen
Billary moet een onwaarschijnlijk verschil in stemmen halen.
Maakt Hillary’s team Obama zwarter?
Vergezochte onzin, of subtiele beinvloeding van de kiezer?
Dank, Albert Schwein :-)
De VS kijkt mee in onze databases, legaal
En onder het mom van terrorismebestrijding gooien we waarschijnlijk straks de database integraal open voor de Amerikanen…
Voor meer van deze: icanhascheezburger.com.
