Een maand verschil. Ben je geboren in september? Dan heb je meer dan vier keer zo veel kans dat je profvoetballer wordt dan een kind dat een maand eerder is geboren. Als je in Engeland leeft dan. Klinkt een beetje vreemd, maar dit leeftijdseffect is inmiddels een bekend fenomeen in de sport. Elke jaargroep heeft jonge en oude kinderen, en het verschil loopt op tot een jaar, soms meer. En dat is veel voor kinderen van acht of tien. En de jonkies van zo’n jaargroep moeten gemiddeld meer op hun tenen lopen dan de ouderen. De jonkies krijgen meer kritiek, worden minder snel gekozen. Een zichzelf versterkend en, uiteindelijk, ondermijnend proces. En het kan de sportcarrière van kinderen om zeep helpen. Eén geboortemaand verschil.
De nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras kan niet meer stuk bij de homoseksuele stellen in het land. Zij kunnen zich binnenkort als partners laten registeren. Dat heeft de regering hun vandaag beloofd.
Een stap die je van een fatsoenlijke linkse partij verwacht.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
OPINIE - Laat ik allereerst in alle nuchterheid vaststellen dat Identitair Verzet niet de instantie is die oorlogen kan uitroepen. Dat is bespottelijke bombast. Ten tweede vind ik het belangrijk erop te wijzen dat verzetsdaden tegen legale instituten in een democratische maatschappij niets te maken hebben met verzetsdaden tegen een illegale bezetter in oorlogstijd. Ten derde moet mij het eerste bewijs van islamisering van Nederland nog worden overlegd.
Maar daar zijn we dus beland, een dikke maand na mijn open brief aan de fractievoorzitters. Het is oorlog, we moeten verzetsdaden plegen. De gebruikte retoriek wordt met grote sprongen gewelddadiger, terwijl de enige islamgerelateerde gewelddaad op Nederlandse bodem de moord op Theo van Gogh is – vreselijk, maar meer dan tien jaar geleden, en er viel één slachtoffer.
Ik moet de eerste politicus van enig gewicht nog horen zeggen dat er geen islamisering is.* Een groot deel van de bevolking schijnt inmiddels te geloven in deze islamisering, en een deel daarvan gelooft zelfs dat ons een islamitische dictatuur te wachten staat als we niets doen. Politici zeggen graag dat we de kiezer serieus moeten nemen; dit is in het verleden vooral geroepen om anti-PVV geluiden de kop in te drukken.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Opnieuw dreunt ergens de artillerie. “Hoort u? Dat gaat hele dagen en nachten zo door”, zegt Tsvetkova. Haar dochtertje Lilja is bijna drieëneenhalf, maar volgens haar moeder lijkt ze soms ouder door wat ze heeft meegemaakt. “Ze maant ons tot kalmte als er wordt geschoten en vraagt steeds wanneer de oorlog is afgelopen.” […]
In deze catacomben bivakkeren permanent ongeveer 250 mensen, verdeeld over twee ruimten. Ze slapen op matrassen en opklapbedden. Vojevtsjik slaapt met twee kinderen in een soort krappe bedstee. De jonge Katja Dynja bewoont met haar een jaar oude dochtertje Miroslava een eigen tentje op de keldervloer. Alle bewoners moeten het doen met één toilet.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Uit onafhankelijk onderzoek blijkt dat de veelgebruikte griepprik niet werkt. Onderzoekers met banden met de vaccin industrie stellen daarentegen dat de griepprik wel werkt, al is het maar een beetje. De eerste groep vraagt opheldering aan de tweede groep. De tweede groep hult zich in stilzwijgen.
Spil in het Nederlandse debat is Ab Osterhaus. U weet wel de man van 144 miljoen. Ook een man van onbesproken blazoen.
Volgens Jesse Frederik in de Groene
(..) De kwaal van de hele Griekenland-discussie. Clichés alom. Grieken zijn lui, ze werken maar 2037 uur per jaar, terwijl die noeste Duitse arbeiders maar liefst 1388 uur maken. Ze gaan te vroeg met pensioen, gemiddeld met 61,9 jaar, 0,2 jaar eerder dan in Duitsland. En ze kennen een veel te grote overheidssector, 8,6 procent van de werkenden is in overheidsdienst, in Duitsland is dat maar 11,1 procent.
…hebben we te danken aan McDonald’s:
I wouldn’t need money today, she explained, as I had been randomly chosen for the store’s “Pay with Lovin’ ” campaign, the company’s latest public-relations blitz, announced Sunday… Between Feb. 2 and Valentine’s Day, the company says, participating McDonald’s locations will give away 100 meals to unsuspecting patrons in an effort to spread “the lovin’.”
If the “Pay with Lovin’ ” scenario looks touching on television, it is less so in real life. A crew member produced a heart-shaped pencil box stuffed with slips of paper, and instructed me to pick one. My fellow customers seemed to look on with pity as I drew my fate: “Ask someone to dance.” I stood there for a mortified second or two, and then the cashier mercifully suggested that we all dance together. Not wanting to be a spoilsport, I forced a smile and “raised the roof” a couple of times, as employees tried to lure cringing customers into forming some kind of conga line, asking them when they’d last been asked to dance.
The public embarrassment ended soon enough, and I slunk away with my free breakfast, thinking: Now there’s an idea that never should have left the conference room.
Zo meldt nu.nl.
Levende verbranding mag, in tegenstelling tot onthoofden, kruisigen, etc., niet van de islam, maar als IS kun je dat natuurlijk niet toegeven.
Een gevalletje ‘De Revolutie verslindt haar kinderen’?
‘Jullie hebben geen opties, als je gevangen wordt genomen door de Taliban is er maar een, de pil.’
Bill schoot zijn peuk de struiken in en liep naar binnen. Het was geen onderwerp dat je kon trainen, je moest er zelf over nadenken. Hoewel ik het niet wilde, had de suggestie zich al geworteld. In Afghanistan kon ik kiezen uit twee pillen: 9 en 5.56mm, zelf toe te dienen. Toen ik de brandende handen van Moaz al-Kasasbeh de tralies van zijn kooi vast zag grijpen, zag ik de vliegers in deze missie voor me. Ik vroeg me af of we militairen die in de handen van IS dreigen te vallen een alternatief moeten bieden.
Het lijkt zo logisch, een helm verplichten, en als je een ongeluk krijgt, is het natuurlijk ook handig als je een helm op hebt. Maar uit onderzoek blijkt dat mensen met een helm op vaker een ongeluk hebben. Ze nemen zelf meer risico, en ook automobilisten nemen meer risico rondom fietsers met een helm. Ook neemt het aantal gefietste kilometers af als er een helm gebruikt moet worden. Enerzijds omdat een verplichte helm erg irritant is, je moet dat ding meeslepen, en anderzijds omdat mensen fietsen als gevaarlijker gaan zien, juist omdat er een helm gedragen moet worden. En dat heeft weer allerhande vervelende gevolgen voor de volksgezondheid.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
