De Zweefteef: Brankele Frank for President, please!

In navolging van mijn vorige emotionele uitbarsting over politiek, die een aardige discussie opleverde*, gooi ik gewoon nog ff een nieuwe knuppel in het kiezershok. Nu Henri Bontebal heeft aangegeven liever met de VVD in een coalitie te stappen dan met GL/PvdA, en Rob Jetten nota bene JA21 niet heeft uitgesloten, terwijl Wilders en Timmermans vanzelfsprekend geen optie zijn wegens gierende haat in verschillende kampen, en Vandaag Inside met 74% van de stemmen een Televizier Ring heeft binnengehaald, dit land dus volledig losgeslagen en in de ban van een rechts ideaalbeeld is, zeg ik: Brankele Frank moet onze premier worden, welke partij ook wint 29 oktober. What’s not to like? Ze is De Slimste Mens, ze is vrouw, ze is prachtig, ze is politiek neutraal (nou ja dat weten we niet maar ze is niet gelieerd aan een partij), en ze is écht slim want wetenschapper. En ze is niet Dick Schoof. She ticks all the boxes, just saying…   *Daar ga ik ook nog wel op in, maar daar ben ik nu even niet voor in de stemming - vanavond ben ik balorig en staat mijn hoofd op Red Alert...!

Closing Time | Basement Jaxx – Red Alert

Laten we het weekend eens lekker swingend uitzwaaien! Dit is een van de weinige singles in mijn collectie, dus ik hoef mijn hoofd even niet te breken over welk nummer ik moet kiezen, ook wel ff lekker.

Alleen die namen Felix Buxton en Simon Ratcliffe vind ik al fantastisch. De zangeres is Blu James, ook zo apart. Ik heb even overwogen om een live-versie te plaatsen, maar ik vind de studioversie toch lekkerder, en de clip is ook waanzinnig. Letterlijk, gestoord gewoon, slaat helemaal nergens op. En ik vind de tekst van dit nummer wel erg toepasselijk op het huidige tijdperk; de wereld is gek geworden, maar hij draait gewoon door, en de muziek klinkt gewoon door, en we lopen allemaal door en…nou ja, vul zelf maar in. Het is om gek van te worden, maar ook om je gek te lachen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Elie Wiesel, via Wikimedia Commons en Viktor Frankl, ook via Wikimedia Commons.

Onbreekbare menselijkheid in de diepste duisternis

In deze barre tijden is het van belang om ons niet uit het veld te laten slaan door het succes van de populistische en zelfs fascistoïde onderstroom die nu in zijn leugenachtige, perfide, tirannieke gedaante de kop opsteekt; van de tirannie in Trumpistisch Amerika tot terreurdemonstraties tegen AZC’s, van de agressie en sabotage van Putin tot in Den Haag, waar een partij met een dictatoriale structuur zonder interne democratie, maar wel met NSB-speldjes op jasjes, nog steeds wordt gedoogd.

Tegenmacht zal er altijd zijn, maar om die te behouden zijn wel veerkracht en ook inspiratie nodig. Die liggen niet zomaar voor het oprapen en dus moeten wij die zoeken.

Dan komen we snel uit bij getuigenissen van mensen die het vreselijkste hebben moeten doorstaan: het ondenkbaar wrede sadisme van de vernietigingskampen onder het naziregime. Bij stemmen die in staat zijn gebleken om in de ontmenselijking juist hun menselijke waardigheid en de hoop overeind te houden: schrijver Elie Wiesel en psychiater Viktor Frankl.

Mensen raken op diverse manieren medeplichtig aan de wreedheden: uit machtswellust, eigenbelang, ijdelheid, angst, pure hebzucht of de eigen geestelijke gestoordheid. Wat ook de drijfveren en oorzaken voor de vernietigingsdrang en aantrekkingskracht van het fascisme zijn, als het gaat om antwoorden daarop, komt Elie Wiesel uit bij ons gedrag, bij onze houding, bij wat wij doen of nalaten. Zwijgen over wat is gebeurd (en daarmee ook wat zich nu voltrekt) stelt hij gelijk aan medeplichtigheid. Het niet bespreken en het vergeten van de wreedheden en massamoord kwalificeert hij als een gevaarlijke vorm van verraad.

Foto: Live demonstratie in de haven.

Ik hou mijn hart vast met die Navo-norm

COLUMN - Een van de grote thema’s in de verkiezingsstrijd is de Navo-norm van minimaal 3,5, maar op termijn zelfs 5%. Nu ben ik persoonlijk helemaal voor een weerbare defensie, en het is een feit dat we wat dat betreft de afgelopen decennia als een luie puber achterover hebben geleund, in de veronderstelling dat papa Amerika de boel wel een beetje in de gaten hield en ons hachje wel zou beschermen. Dat moet natuurlijk anders, helemaal nu een megalomane oranje gek het Witte Huis van papa heeft overgenomen.

Maar het is waanzin om zoiets belangrijks op te hangen aan een percentage, een bedrag. Dat is de omgekeerde wereld! Normale mensen bedenken eerst wat ze willen, hoe ze iets voor zich zien, en gaan dan uitrekenen wat dat kost.

Dus wat zijn de bedreigingen, en waar zitten onze zwakke plekken? Je hoeft geen expert te zijn om zo een aantal van die zaken op te lepelen, in elk geval wat dat laatste betreft.

Poetin

Waar de bedreigingen allemaal vandaan komen kan ik als leek niet beoordelen, behalve van Rusland, want dat ziet iedereen. Dat – in de vorm van Poetje – voelt zich blijkbaar ook bedreigd door “ons”, ergo de Navo, omdat hij (ook al) een megalomane gek is die een Groot Rusland voor zich ziet naar het voorbeeld van de Sovjet Unie, en “wij” die landen die in zijn waanbeeld tot dat grootse rijk behoren, zo zoetjes aan richting EU en Navo aan het leiden zijn.

Closing Time | J.S Bach Organ Sonata No.4, BWV 528

Mei Lin Hii is een prijswinnende concertpianiste uit het Maleisische deel van Borneo. Ze studeerde aan Manhattan School of Music in New York en mengt klassiek vaak met andere genres, zoals jazz en tango.

Zo speelde ze onder meer Bach onder begeleiding van percussionisten in de jazzclub van haar zus Evelyn, No Black Tie in Kuala Lumpoer.

Hier vertolkt ze Bach echter op de traditionele manier.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | So What

Iemand klaagde onlangs dat mijn muziekkeuze in deze rubriek wel erg ‘wit’ is. Daarom een deuntje old skool.

‘So What’ komt van het album Kind of Blue uit 1959.

Niet alleen speelt Miles Davis in deze registratie (trompet), ook jazzlegende John Coltrane is van de partij op de saxofoon.

Closing Time | Afternoon Memories

Het zal geen toeval zijn dat er een hoop auto’s zitten in deze compilatie uit Once Upon a Time in Hollywood. Bovenstaande track van de Spaanse DJ Lavaros voert je zo een nachtelijke of zomerrit in.

Closing Time | Who Will Stop the Rain?

Asia is een Britse supergroep met artiesten uit diverse progrogbands zoals King Crimson, Yes en Emerson, Lake & Palmer. Ze boekten hun grootste successen in de jaren ’80 en vroege jaren ’90.

‘Who Will Stop The Rain?’ komt van de plaat Aqua uit 1992.

Closing Time | Vida Parrandera

Gitarist Kiki Valera is een van de populairste artiesten die zich heeft toegelegd op de Cubaanse muziekstijl Son, ontstaan uit een mengeling van Spaanse canción en gitaar, Afrikaanse ritmen en percussie-instrumenten en Amerikaanse jazz.

De stijl is wereldwijd beroemd beworden door de muziekdocumentaire Buena Vista Social Club. Nadeel is wel: het lijkt allemaal enorm op elkaar.

 

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende