Dit is een gastbijdrage van Jan-Albert Hootsen, correspondent in Mexico-Stad. De bijdrage is ook te lezen op zijn website El Pinche Holandés.
Ik kan het even niet nalaten om in te gaan op de tot nu toe goede resultaten van de Latijnsamerikaanse teams. Argentinië en Brazilië presteren als vanouds uitstekend, dus daar geen nieuws. Maar de Latijnse subtoppers Chili, Paraguay, Uruguay en Mexico doen het ook uitstekend. Het spel is goed, de resultaten mogen er zijn. Alleen voetbaldwerg Honduras kan geen potten breken, maar dat lag in de lijn der verwachting. Reden genoeg om aan te nemen dat er dit jaar weer een kampioen uit Latijns-Amerika gaat komen.
Zelf heb ik mijn geld ingezet op Argentinië (met als finalist Nederland), al is Brazilië altijd kanshebber en durf ik zelfs te stellen dat Uruguay zomaar een kansje zou hebben op een derde wereldtitel. Er is echter nog een andere reden om aan te nemen dat Latijns-Amerika er met de trofee vandoor gaat. Er lijkt sinds 1962 een soort stalen regel te zijn op het WK voetbal: de winnaar komt afwisselend uit Europa en Latijns-Amerika. Volgens die logica is deze kant van de oceaan weer aan de beurt (sorry, Oranje…):