Soms moet ik mezelf dwingen een bepaald boek te lezen. Zo was het ook bij “Mijn Vrijheid” van Ayaan Hirsi Ali. Ik behoorde namelijk tot de groep mensen die vond dat haar wijze van aandacht vragen voor een punt uitermate ongelukkig was. Nog los van het feit dat ik twijfelde over de boodschap zelf. Dus dan ga je ook niet voor je plezier een boek van zo iemand lezen. Maar drie welgemikte opmerkingen van iemand die ik respecteer, deden me beseffen dat het toch iets te makkelijk was om op afstand zo te oordelen. Dus dan maar lezen om de discussie echt aan te gaan.
Over het boek zelf, qua verhaal, kan ik kort zijn. Het is een vlot boek dat uitstekend het levensverhaal van Ayaan vertelt alsmede duidelijk maakt hoe ze aan haar opvattingen gekomen is.
Anderen hebben al veel betere recensies geschreven.
Waar ik wel even bij stil wil staan zijn de twee verschuivingen in mijn beeldvorming die het boek bij mij hebben veroorzaakt.
De eerste betreft het asielzoekerskwestie. Ayaan beschrijft hoe ze met het geven van een valse verklaring het land in gekomen is en hoe dit ook door anderen gedaan wordt.
Nu weet ik natuurlijk wel dat dit gebeurt. Maar de mate waarin en gewetenloosheid waarmee vielen me toch zwaar op mijn dak. Mijn respect voor het werk dat de IND doet in het achterhalen wat waar is en wat niet, is bij deze nog wat groter geworden. Maar wat me ook pijn deed was het gemak waarmee Nederlanders meehielpen met het liegen omwille van het verkrijgen van de juiste status. Het zijn juist die Nederlanders die willen dat Nederland een land is waar echte asielzoekers terecht kunnen die er zo, mede, voor gezorgd hebben dat de kans voor diezelfde mensen juist kleiner is geworden.
![[Foto] Zomaar een poster in London](http://www.signs-of-the-times.org/signs/pods/watchful_eyes.jpg){kind=link}
