Wetenschappelijke nuance is dood in de klimaatpot
In de gelekte conceptsamenvatting van het IPCC rapport over klimaatverandering geeft men aan dat het “zeer waarschijnlijk” is dat de klimaatverandering door de mensen wordt veroorzaakt en dat die verandering “zeer waarschijnlijk” een temperatuurstijging van 3 graden in deze eeuw met zich meebrengt.
De definitie van “zeer waarschijnlijk” is dat de kans 90% is.
Omdat het hele klimaatdebat zwaar politiek gestuurd is, moeten de duizenden klimaatwetenschappers zich nog zorgvuldiger uitdrukken dan ze al gewend waren. Er zijn zelfs richtlijnen opgesteld zodat iedereen op dezelfde wijze de onzekerheid uitdrukt om zo voornamelijk de politieke spelers gerust te stellen.
En probeer vooral niet zaken negatief uit te drukken. Dus nooit opschrijven dat er 10% kans is dat iedereen binnenkort dood gaat. Zeg dan dat er 90% kans is dat iedereen blijft leven.
Door de jarenlange strijd om het uitdrukken van de juiste nuance gaat eigenlijk alle aandacht nog steeds naar het debat over “zal het echt zo zijn?”.
De Amerikanen hebben met hun 1% doctrine op het vlak van terrorisme het zekere voor het onzekere genomen. En zo hebben ze al $500 miljard in de strijd gegooid.
Is 90% dan niet meer dan voldoende om nu te stoppen met praten en eindelijk over te gaan tot maatregelen?
Of gaan we de laatste 10 jaar die ons nog resten om in te grijpen verspelen aan wachten op de 100% zekerheid?
Vorige week was even in het nieuws dat ondanks de beweringen van het huidige kabinet het
Scream of the Ants is de eerste dogma-film waarin insecten de hoofdrol spelen. De film houdt zich netjes aan de dogma-regels. Zo wordt de film in kleur, op 35 mm en op locatie, een mierenhoop, geschoten. Ook zijn er geen moorden of andere oppervlakkige acties te zien, wordt er geen gebruik gemaakt van special effects, krijgt de regisseur geen credits en is het geen genre-film.