Steeph

6.111 Artikelen
1.081 Waanlinks
9.774 Reacties
Blogt sinds 2005 voor Sargasso en stuurt op de achtergrond nog een beetje mee, zover dat überhaupt mogelijk is.
Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP, een school en bij SG zelf.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wetenschappelijke nuance is dood in de klimaatpot

In de gelekte conceptsamenvatting van het IPCC rapport over klimaatverandering geeft men aan dat het “zeer waarschijnlijk” is dat de klimaatverandering door de mensen wordt veroorzaakt en dat die verandering “zeer waarschijnlijk” een temperatuurstijging van 3 graden in deze eeuw met zich meebrengt.
De definitie van “zeer waarschijnlijk” is dat de kans 90% is.
Omdat het hele klimaatdebat zwaar politiek gestuurd is, moeten de duizenden klimaatwetenschappers zich nog zorgvuldiger uitdrukken dan ze al gewend waren. Er zijn zelfs richtlijnen opgesteld zodat iedereen op dezelfde wijze de onzekerheid uitdrukt om zo voornamelijk de politieke spelers gerust te stellen.
En probeer vooral niet zaken negatief uit te drukken. Dus nooit opschrijven dat er 10% kans is dat iedereen binnenkort dood gaat. Zeg dan dat er 90% kans is dat iedereen blijft leven.
Door de jarenlange strijd om het uitdrukken van de juiste nuance gaat eigenlijk alle aandacht nog steeds naar het debat over “zal het echt zo zijn?”.

De Amerikanen hebben met hun 1% doctrine op het vlak van terrorisme het zekere voor het onzekere genomen. En zo hebben ze al $500 miljard in de strijd gegooid.

Is 90% dan niet meer dan voldoende om nu te stoppen met praten en eindelijk over te gaan tot maatregelen?
Of gaan we de laatste 10 jaar die ons nog resten om in te grijpen verspelen aan wachten op de 100% zekerheid?

Quote du Jour – Baarmachines

The number of women aged 15 to 50 is fixed. As we have a fixed number of birth-giving machines and devices, all we can ask of them is that each do their best.

Aldus Hakuo Yanagisawa, de Japanse minister voor Gezondheid, Werk en Welzijn. Het is bekend dat Japan een uitdaging heeft om zijn populatie op niveau te houden. Maar of dit de juiste stimulans is?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Het ambtenarenapparaat

Logo kamerstukken van de dagVorige week was even in het nieuws dat ondanks de beweringen van het huidige kabinet het aantal ambtenaren de afgelopen jaren was gestegen. Dit stond in het advies van de raad van economisch adviseurs (REA). De regering liet gisteren weten dit toch anders te zien.
Maar met deze discussie over aantallen wordt voorbij gegaan aan de zeer interessante inhoud van het rapport zelf. Samengevat geeft het rapport aan dat de regering, en eigenlijk ook de Tweede Kamer, er de afgelopen jaren een potje van hebben gemaakt qua aansturing en in de hand houden van het ambtenarenapparaat. Te veel wijzigingen, te weinig controle, te weinig inzicht en teveel poeha-theorieën gebruikt in het management. Kortom, waardeloze prestatie.

Ik geef u de samenvattende diagnose even intergraal mee:
Diagnose: Tenminste vijf redenen kunnen verklaren waarom de status quo in het overheidsbedrijf gehandhaafd blijft:
(1) Het zicht op de overheid is beperkt. Eenvoudige basisgegevens over welke geldstromen en menskracht in de overheid omgaan, zijn niet voor handen. Wie waarvoor verantwoordelijk is in de uitvoering, is vaak slecht geregeld. Ook bestaat onduidelijkheid over wat bij de markt hoort en wat bij de overheid.


(2) Er zijn geen prikkels om goede intenties om te zetten in daden. De overheid ontbeert een selectiemechanisme waardoor de druk om overheidsdiensten en -producten te vernieuwen of kosten te drukken ontbreekt.
(3) In het verleden zijn verkeerde diagnoses gesteld die vervolgens zijn gekoppeld aan dito maatregelen. Het management van de overheid kopieert het bedrijfsleven, hetgeen de unieke kwaliteiten van de publieke sector miskent.
(4) De balans parlement-regering is uit het lood geslagen. Het parlement beschikt over onvoldoende onderzoeksmogelijkheden om de enorme overmacht van het regeringsapparaat van een adequate tegenmacht te kunnen voorzien.
(5) Het belang van de vormgeving en timing van hervormingsbeleid wordt onderschat. Te veel gebeurt te snel en te ondoordacht op te veel plaatsen tegelijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fantastisch Festival – Scream of the Ants

Op het Filmfestival Rotterdam zien Waa & Arianne films die nooit vertoond zijn en leveren daarbij zelfs een affiche.

Filmposter Scream of the AntsScream of the Ants is de eerste dogma-film waarin insecten de hoofdrol spelen. De film houdt zich netjes aan de dogma-regels. Zo wordt de film in kleur, op 35 mm en op locatie, een mierenhoop, geschoten. Ook zijn er geen moorden of andere oppervlakkige acties te zien, wordt er geen gebruik gemaakt van special effects, krijgt de regisseur geen credits en is het geen genre-film.

De film begint als een natuurdocumentaire, waarbij opvalt dat met name de close-ups nogal rommelig en bewogen – want dogma, dus uit de hand geschoten – zijn. Gaandeweg ontwikkelt de film zich echter tot een waar helden-epos, ware het niet dat identificatie met de held door de slechte beeldkwaliteit en de wel bijzonder onopvallende hoofdpersoon vooral in het begin wat lastig is.

De film toont, in documentaire-stijl, het levensverhaal van een mier die anders is dan de rest. We zien hoe hij verstoten wordt door de groep, alleen op pad gaat en op tragische doch heldhaftige wijze aan zijn einde komt. Saillant detail is dat de regisseur, die uiteraard onbekend blijft, want dogma, uiteindelijk zelf zo meeleefde met de mier dat hij het niet over zijn hart kon verkrijgen hem te laten sterven voor de camera. Daarom is er op het laatste moment gekozen voor een stand-in stuntmier, die wordt opgeofferd voor de slotscène, en daarbij de hartverscheurende kreet laat horen waaraan de film zijn titel dankt.

Vorige Volgende