The number of women aged 15 to 50 is fixed. As we have a fixed number of birth-giving machines and devices, all we can ask of them is that each do their best.
Aldus Hakuo Yanagisawa, de Japanse minister voor Gezondheid, Werk en Welzijn. Het is bekend dat Japan een uitdaging heeft om zijn populatie op niveau te houden. Maar of dit de juiste stimulans is?
Vorige week was even in het nieuws dat ondanks de beweringen van het huidige kabinet het aantal ambtenaren de afgelopen jaren was gestegen. Dit stond in het advies van de raad van economisch adviseurs (REA). De regering liet gisteren weten dit toch anders te zien.
Maar met deze discussie over aantallen wordt voorbij gegaan aan de zeer interessante inhoud van het rapport zelf. Samengevat geeft het rapport aan dat de regering, en eigenlijk ook de Tweede Kamer, er de afgelopen jaren een potje van hebben gemaakt qua aansturing en in de hand houden van het ambtenarenapparaat. Te veel wijzigingen, te weinig controle, te weinig inzicht en teveel poeha-theorieën gebruikt in het management. Kortom, waardeloze prestatie.
Ik geef u de samenvattende diagnose even intergraal mee:
Diagnose: Tenminste vijf redenen kunnen verklaren waarom de status quo in het overheidsbedrijf gehandhaafd blijft:
(1) Het zicht op de overheid is beperkt. Eenvoudige basisgegevens over welke geldstromen en menskracht in de overheid omgaan, zijn niet voor handen. Wie waarvoor verantwoordelijk is in de uitvoering, is vaak slecht geregeld. Ook bestaat onduidelijkheid over wat bij de markt hoort en wat bij de overheid.
(2) Er zijn geen prikkels om goede intenties om te zetten in daden. De overheid ontbeert een selectiemechanisme waardoor de druk om overheidsdiensten en -producten te vernieuwen of kosten te drukken ontbreekt.
(3) In het verleden zijn verkeerde diagnoses gesteld die vervolgens zijn gekoppeld aan dito maatregelen. Het management van de overheid kopieert het bedrijfsleven, hetgeen de unieke kwaliteiten van de publieke sector miskent.
(4) De balans parlement-regering is uit het lood geslagen. Het parlement beschikt over onvoldoende onderzoeksmogelijkheden om de enorme overmacht van het regeringsapparaat van een adequate tegenmacht te kunnen voorzien.
(5) Het belang van de vormgeving en timing van hervormingsbeleid wordt onderschat. Te veel gebeurt te snel en te ondoordacht op te veel plaatsen tegelijk.
Op het Filmfestival Rotterdam zien Waa & Arianne films die nooit vertoond zijn en leveren daarbij zelfs een affiche.
Scream of the Ants is de eerste dogma-film waarin insecten de hoofdrol spelen. De film houdt zich netjes aan de dogma-regels. Zo wordt de film in kleur, op 35 mm en op locatie, een mierenhoop, geschoten. Ook zijn er geen moorden of andere oppervlakkige acties te zien, wordt er geen gebruik gemaakt van special effects, krijgt de regisseur geen credits en is het geen genre-film.
De film begint als een natuurdocumentaire, waarbij opvalt dat met name de close-ups nogal rommelig en bewogen – want dogma, dus uit de hand geschoten – zijn. Gaandeweg ontwikkelt de film zich echter tot een waar helden-epos, ware het niet dat identificatie met de held door de slechte beeldkwaliteit en de wel bijzonder onopvallende hoofdpersoon vooral in het begin wat lastig is.
De film toont, in documentaire-stijl, het levensverhaal van een mier die anders is dan de rest. We zien hoe hij verstoten wordt door de groep, alleen op pad gaat en op tragische doch heldhaftige wijze aan zijn einde komt. Saillant detail is dat de regisseur, die uiteraard onbekend blijft, want dogma, uiteindelijk zelf zo meeleefde met de mier dat hij het niet over zijn hart kon verkrijgen hem te laten sterven voor de camera. Daarom is er op het laatste moment gekozen voor een stand-in stuntmier, die wordt opgeofferd voor de slotscène, en daarbij de hartverscheurende kreet laat horen waaraan de film zijn titel dankt.
“Man rijdt roekelozer, agressiever dan vrouw” (Volkskrant)
“Vrouwen rijden beter dan mannen” (Parool, NOS)
“Vrouw rijden minder roekeloos dan mannen” (Blik op (auto)nieuws)
“Vrouwen rijden beter auto dan mannen” (Dagblad van het Noorden)
Nou, dat is dan eindelijk duidelijk denk je dan. Goed onderzoek naar gedaan, discussie afgelopen. Mannen zijn primitieve wildebeesten die brokken maken en vrouwen zijn de helden van de weg.
Toch even de resultaten bekijken. Die blijken bij de meeste artikelen niet te staan. Het gaat voornamelijk over de uitspraken van de psycholoog Wildervanck. Gelukkig zit er een staatje bij het stuk van de Volkskrant.
En dan gaat het jeuken. Okay, er sterven per miljard autokilometers duidelijk meer mannen dan vrouwen. Om exact te zijn 2,91 in 2005. En bij de vrouwen is dat slechts 1,67. Maar om dat enkele feit nou te gebruiken om aan te tonen dat vrouwen beter rijden? Want als we kijken naar het aantal gewonden is de verhouding ineens alweer 26 voor de mannen tegenover 39 voor de vrouwen. En dan hebben we het nog steeds over die miljard autokilometers. Tellen we de doden en gewonden bij elkaar op is het dus 29 voor de mannen en 41 voor de vrouwen. Waar haal je dan de conclusie vandaan dat de vrouwen beter rijden?
Dan maar even in de brongegevens kijken van het allom geprezen instituut SWOV. Wat blijkt, in het staatje “Risico bestuurders” zie je bij “ongeval betrokkenheid” in de categorie auto staan dat dit voor mannen 1679 per miljard kilometer is en voor vrouwen 1995 per miljard kilometer. Goh, alweer in het nadeel van de vrouwen.
Dus enkel het feit dat er meer dodelijke slachtoffers bij de mannen vallen, bepaalt dat ze slechter rijden? Zou het misschien komen omdat de mannen in hun arrogantie (ze kunnen immers echt beter rijden dan vrouwen) vaker vergeten hun gordel om te doen? En dat als het dan een keertje fout gaat, ze iets sneller de pijp uit gaan?
Ik heb mijn best gedaan het uitgekauwde onderwerp van de EU grondwet te laten rusten. Maar de verslaggeving rondom de bijeenkomst van de “JA, WE ZIJN VOOR DE GRONDWET!” landen noopt mij toch weer iets over dit onderwerp te schrijven.
Om te beginnen struikelde ik over de opmerking van de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Moratinos: “270 miljoen Europeanen in twee derde van alle lidstaten hebben ’ja’ gezegd tegen de Grondwet, dat wordt voor het gemak wel eens vergeten“.
Wat een gelul zeg. Het grootste deel van die zogenaamde ja-stemmers weet niet eens dat in hun naam akkoord is gegeven, laat staan dat ze weten wat dat ja inhoudt. Het zijn de parlementen geweest die hun instemming hebben gegeven. En als die parlementen net zo blind zijn als het parlement in NL destijds, kan je hele grote vraagtekens zetten bij het “ja” namens die bevolkingen. In veel van die landen heeft niet eens een publiek debat plaatsgevonden over de grondwet.
Het wordt allemaal nog een graadje erger. Diezelfde minister geeft als mogelijk oplossing het uitbreiden van het document met stukken over immigratie, de opwarming van de aarde en veiligheid. Daar zakt je broek toch vanaf. Een document van 500 pagina’s dat door zijn omvang door werkelijk niemand gelezen wordt, nog eens verder uitbreiden? In een grondwet zaken opnemen over de opwarming van de aarde???
