Stelt u zich het eens voor, een korfbalveld. Dat is 60 bij 30 meter. Neem er nog een randje van drie meter omheen (voor het publiek zeg maar). Dat is van u. Ruim 2000 vierkante meter. Dat is uw stukkie.
Moet u nog wel even tweederde afstaan natuurlijk. Daar mag u niet op komen. Daar loopt een varken en waarschijnlijk een koe of een schaap. En natuurlijk 6 kippen. En verder staat dat stuk vol met hele gezonde en voedzame dingen.
Van het overgebleven stuk betegelt u ruim 200 vierkante meter. En het allerlaatste stuk zet u vol met mooie bomen, struiken, een vijvertje, wat hei en zo nog wat meer dingen die voor natuur doorgaan.
Goed in u opnemen. Heeft u een beeld?
Dit is namelijk uw stukje van Nederland. Neem al het bruikbare oppervlak en deel het door het aantal inwoners en je hebt 2085 vierkante meter per Nederlander. Daarvan gaat 1423 m2 naar landbouw, met daarop de evenredige verdeling van grofweg 11 miljoen varkens, 92 miljoen kippen en zo’n 7 miljoen runderen/schapen/geiten. Trek nog eens 234 vierkante meter af voor het stedelijk gebied en je houdt krap 300 vierkante meter over voor natuur.
Niet vreemd dat er dan op zondag een file in het bos staat. Misschien toch weer wat polders aanleggen?
Wat was er nou zo moeilijk aan de vraag “Wil je voor het CDA kandidaat zijn voor de komende 2e kamerverkiezingen”? Als inmiddels doorwinterd politicus weet hij toch dat hij daarmee voor vier jaar een keuze maakt. Hij weet toch dat bij verkiezingen aan kiezers gevraagd wordt hem een mandaat te geven om tot de volgende verkiezingen voor hun de beslissingen te nemen. Toch?
Wat zijn dat dan voor een slappe smoesjes als je aangeeft altijd al gezegd te hebben terug te willen naar het bedrijfsleven. Hoezo had je in de hectiek van afgelopen zomer geen tijd voor een persoonlijke afweging? Hoe heb je dan überhaupt kunnen functioneren als minister?
Het lijkt wel alsof kamerlidmaatschap gewoon het zoveelste baantje is waar je in of uit stapt al naar gelang de carrierewensen of opzegt omdat je je zin niet krijgt van de partij.
Nou, als men er zo over denkt, zullen we de wachtgeldregeling er ook maar op aanpassen. Dit is een gevalletje vrijwillig ontslag. Punt. Gelijk vertrekken en geen wachtgeld. Geen mogelijkheid meer om nog even van onze belastingcenten te genieten terwijl er gedroomd wordt over de nieuwe baan.
Verder moeten we misschien maar eens overwegen om zittende ministers te verbieden zich kandidaat te stellen voor de tweede kamer en kamerleden verbieden minister te worden. Dat komt het dualisme vast ten goede.
Het zat u, ondernemer, waarchijnlijk ook dwars dit weekend. Dat rapport van afgelopen vrijdag over de veranderingen in het klimaat hakte er stevig in. Als maatschappelijk verantwoord ondernemer voelt u zich immers ook verantwoordelijk voor de effecten van uw bedrijf op de omgeving. En u zou graag de impact van uw bedrijf tot een minimum beperken.
Maar aan de andere kant heeft u natuurlijk ook gewoon een bedrijf dat moet concurreren. En extra kosten helpen daar niet echt bij. Dus wat te doen?
Gelukkig is het antwoord op die vraag eenvoudig: luisteren naar McKinsey. U weet wel, dat adviesbedrijf met die reputatie voor harde saneringsoperaties.
Datzelfde McKinsey heeft een buitengewoon interessant rapport uitgebracht. Daarin staat een berekening van de kosten van diverse CO2-verminderende maatregelen. En wat blijkt? Bij een kwart van de maatregelen houdt u op termijn zelfs geld over!
Die maatregelen besparen namelijk tevens energie. En gegeven reeds hoge en stijgende energieprijzen, heeft u in no time de investeringen terugverdiend.
Om u het leeswerk te besparen hier even de beste opties op volgorde van opbrengsten:
– Isoleer uw (kantoor)gebouwen
– Koop transportmiddelen met een laag verbruik
– Vervang verlichting door spaarlampen
– Maak uw airconditioning schoon of vervang het door een efficientere
– Vermijd de aanschaf van apparaten met een standby functie
Paniek! In Engeland is er vogelgriep geconstateerd op een kalkoenfokkerij. Alle landbouwhotemetoten in NL gelijk bij elkaar gekomen. Daadkrachtig nemen ze het besluit: Ophokken!
Uh, maar beste mensen, die kalkoenfokkerij zat potdicht. Als iets als voorbeeld voor ophokken had moeten dienen, was die fokkerij een goede kandidaat.
Dus weet u wel heel zeker dat het ophokken van al het gevogelte in NL, met al het dierenleed dat daarbij komt, een zinvolle maatregel is?
Vorig jaar bleek na een onderzoek dat burgers veel zwaardere straffen zouden opleggen dan de rechters. Dat leverde aardig wat discussie op. Ook kwam afgelopen zomer Joost Eerdmans van de LPF nog even in het nieuws met zijn voorstel om lekenrechters in te voeren. Dit alles om het vertrouwen van de burgers in de rechtspraak weer een beetje op te krikken.
In dat licht is het interessant om te volgen wat in Japan gaat gebeuren. Daar start men vanaf 2009 met juryrechtspraak. Na 60 jaar al het recht aan drie rechters over gelaten te hebben, bepalen straks de juryleden mede of iemand schuldig is en wat de strafmaat is, bij meerderheid. Dit is dus een ander systeem dan in de VS en VK waar de jury alleen maar de schuldvraag beantwoordt.
Dit systeem in Japan is bedoeld om de burgers meer te betrekken bij het reilen en zeilen van het land. Ook daar schijnt het vertrouwen namelijk erg laag te zijn, al is het om andere redenen dan hier (bijna iedereen wordt veroordeeld namelijk).
De introductie van dit jurysysteem genaamd saiban-in gaat echter nog spannend worden. Voornamelijk vanwege het feit dat op dit moment 80% van de burgers frisse tegenzin heeft deel te nemen aan zo’n jury. En de meerderheid van die groep geeft als reden op dat ze de verantwoordelijkheid niet aandurfen. Beslissen over iemands schuld is niet niks immers.
Het kan zijn dat dit in de loop der tijd omslaat natuurlijk, maar het roept wel de vraag op hoe de burger hier in NL zou reageren als ze daadwerkelijk die verantwoordelijkheid voor het bepalen van de schuldvraag en het uitdelen van straffen krijgt.