“Ik zie mensen liever vijf minuten bidden dan roken.” (Harry van Bommel in een interview met Al-Yaqeen (via))
De gelovige SP’er Harry van Bommel vindt dat werkgevers aparte ruimtes moeten regelen voor moslims die willen bidden. In het interview zegt hij verder dat ‘iedereen moet weten dat de Islam niet meer weg te denken is uit de Nederlandse samenleving’ en dat moslims zich niet ‘in het verdomhoekje moeten laten drukken’. En de rokers? Ach, verdomhoekjes zijn zeer inwisselbaar… (Vier jaar geleden bleek Van Bommel, nadat ie zelf was gestopt met roken, een groot voorstander van het niet-roken in de auto en in de buurt van dieren…).
Het is zo’n verschijnsel dat goed past in het Nederlandsche poldermodel, de product– en bedrijfschappen. Dit zijn organisatie waarin alle organisaties van een bepaalde sector verplicht deelnemen om “gezamenlijk” de regeltjes binnen de specifieke branche vast te stellen, na te leven en belangen te behartigen bij de diverse hogere overheidsorganen.
Nu is men voornemens om de wetgeving rondom deze organen aan te passen. Er is namelijk wat discussie over de democratische legitimiteit (binnen de samenleving), het democratisch gehalte van de schappen zelf en over de transparantie.
Doelen van de regering bij de wetsaanpassing zijn als volgt:
– het democratische gehalte van de bedrijfslichamen wordt verbeterd;
– de verantwoording en transparantie worden vergroot; en
– de bedrijfslichamen hier zelf de verantwoordelijkheid voor nemen.
En dat is best interessant.
Je wilt dus meer met democratie doen, maar je legt de verantwoordelijkheid weer bij de schappen zelf om daar iets aan te doen. Typisch Nederlandsch.
Vandaar ook dat de twee moties van dhr Aptroot (VVD): Opheffen die schappen of anders in ieder geval veel hardere democratische garanties inbouwen.
Het is opvallend dat de recente debatten niet tot meer aandacht hebben geleid. Het is een heel belangrijke discussie over de ordening van het economische speelveld in dit land. En met name het ernstige gebrek aan democratische controle door gekozen organen zou een punt van discussie moeten zijn.
In de media vond ik niet veel informatie. Bij een conculega weblog des te meer. Daar werden kritische vragen gesteld bij het debat. Afgezien van de specifieke insteek, verdienen ze aandacht en beantwoording. Ik ga proberen bij een volgend debat voortijds iets te schrijven.
Boeiende materie dit.
Niet echt kunst. Maar toch ook weer een beetje wel. In ieder geval fascinerend.
“Hij is vervolgens geïntimideerd tijdens zijn transport naar het detentiecentrum en heeft maar liefst tot het einde van de volgende dag vastgezeten. De man kreeg geen eten en drinken. Ook mocht hij zijn werkgever niet bellen om te vertellen dat hij niet kon werken.”
Aldus de nationale ombudsman, Brenninkmeijer, over het machtsmisbruik van de Koninklijke Marechaussee. Dit jaar zijn al 22 soortgelijke incidenten gemeld bij de nationale ombudsman.
Een van de belangrijke verworvenheden van de vrije westerse samenlevingen is het feit dat zij die het geweldsmonopolie hebben dat niet langer ongecontroleerd en naar willekeur inzetten tegen andere landen of de eigen burgers.
Deze verworvenheid lijkt het onderspit te delven. Is dit weer een geval van het opofferen van vrijheden om de vrijheid te bewaken?
Ik kan me hier behoorlijk kwaad over maken. Dit is Nederland onwaardig. En nergens lees ik dat er stevige disciplinaire maatregelen zijn genomen. Alleen een cursus hoffelijkheid komt voorbij.
Maar waar ik me nog meer kwaad over maak, is het gebrek aan opwinding over dit bericht. Geen kamervragen, geen minister die publiekelijk een verklaring aflegt, geen praatprogramma waar slachtoffers en daders tegenover elkaar zitten, niets van dat alles.
Kennelijk vinden we het prima dat ook deze Amerikaanse toestanden langzaam onderdeel gaan uitmaken van ons cultuurgoed.