Steeph

In Australië speelt nu een real-life klucht. Onder politieke druk is er in dat land sprake van verplichte censuur op bepaalde internetsites. Met name sites met kinderporno wel te verstaan. Daar wil men de bevolking voor beschermen. Een nobel streven, maar helaas niet heel erg realistisch.
Zo blijkt de manier waarop sites op de lijst terecht komen nogal dubieus te zijn. Iemand gaf een melding van een pagina op een anti-abortus site op. En prompt stond de hele site op de zwarte lijst. Toen de site vervolgens (bewust) genoemd werd op een forum, kreeg dat forum een dwangsom opgelegd om te zorgen dat ze het verwijderden.
Op die manier is het dus mogelijk om politiek ongewenste content in Autralië te censureren.

De klucht werd nog wat groter toen men wikileaks op de blacklist plaatste omdat daar de blacklist van de Deense overheid verscheen. En de klucht was helemaal compleet toen vervolgens de wikileaks ook nog eens de blacklist van Australië zelf had, alhoewel daarover getwijfeld wordt.

Bijzonder bij deze discussie is ook te melden dat de wetgeving nog hangt. De echte goedkeuring is nog niet gegeven. Dus hoe dat wettelijk nu zit, is onduidelijk.

Verder is dit natuurlijk een klucht vanwege het feit dat je op internet eigenlijk niets kunt censureren, tenzij je China heet. Gebruikers weten altijd wel de censuur te omzeilen of er worden hele nieuwe manieren gevonden om de ongewenste informatie alsnog bij de afnemers te krijgen.
Nederland werkt ook met een, vrijwillige, zwarte lijst overigens. Maar een rapport vorig jaar maakte al duidelijk dat het effect hiervan beperkt is. Dit heeft er in ieder geval toe geleid dat in Nederland geen poging wordt gedaan om dit wettelijk verder vorm te geven. De aandacht zal toch meer gaan naar bestrijding en het pakken van de foute gebruikers.