Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP, een school en bij SG zelf.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
PI dag
Weekendquote | Liberaal draaien
“De exclusieve focus op het private belang bewerkte uiteindelijk chaos, armoede en werkloosheid in plaats van rijkdom. Laten we daarom kiezen voor de ‘vrije staat’ van het republicanisme; een staat die vrij is van de corruptie van het publieke belang door het private belang. Dat is een staat waarin de politiek boven de economie staat en niet omgekeerd, zoals nu in vrijwel alle westerse democratieën het geval is.”
Frank Ankersmit, hoogleraar geschiedenis, in de Volkskrant vandaag.
Dhr Ankersmit heeft recent de VVD verlaten. Zijn betoog gaat erover de beperkte houdbaarheid van het idee dat als mensen goed voor zichzelf (kunnen) zorgen, het algemeen belang vanzelf volgt.
Daarna volgt nog het nodige draaien om alles weer binnen de “liberale” leer passend te krijgen.
Maar mijn conclusie is toch vooral dat we hier van doen hebben met een zeldzaam geval van iemand die van rechts naar links oversteekt.
Tien jaar voor niets een drugsoorlog gevoerd
Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Pats! Een natte lap in het gezicht van de internationale gemeenschap van moraalridders. De oorlog tegen de drugs levert al 10 jaar helemaal niets op. Sterker nog, het gebruik stijgt, de prijs daalt en de georganiseerde misdaad (inclusief terrorisme) floreert.
Tien jaar geleden werd in de algemene vergadering van de VN een actieplan afgesproken. Dat heeft niets opgeleverd. Dus wat stelt men dan voor binnen de komende speciale vergadering van de VN voor de komende tien jaar?
“Reaffirm our unwavering commitment to ensure that all aspects of demand reduction, supply reduction and international cooperation are addressed in full conformity with the purposes and the principles of the Charter of the United Nations, international law and the Universal Declaration of Human Rights”
De Europese Unie bracht deze week ook een rapport uit over deze materie, met dezelfde conclusies.
De vraag is dan ook, waarom blijft de internationale gemeenschap vasthouden aan een aanpak die niet helpt in het oplossen van het probleem maar wel veel geld kost, zorgt voor veel mensen in gevangenissen en veel criminaliteit?
Een andere vraag is waarom het nog steeds niet is toegestaan om naar eigen inzicht drugs te gebruiken, net zoals we dat nu doen met alcohol, tabak en koffie?
Een paar bijzonder weetjes uit het rapport (met name de bijlagen).
De wereldwijde omzet van de illegale drugshandel is ten minste €100 miljard.
De meeste landen geven 2 tot 3 maal zoveel uit aan bestrijding van de drugsaanvoer dan aan het bestrijden van de vraag.
Nederland gaf in 2006 €1646 miljoen euro uit voor de bestrijding en €540 miljoen euro voor verslavingshulp.
Canada is lekker bezig met 44% van de bevolking die ooit cannabis heeft gebruikt.
Het aantal verslaafden met tussen haakjes het aantal verslaafden onder begeleiding in Nederland in 2006:
Alcohol: 1.175.000 (30.210)
Opiaten: 24.000 – 46.000 (13.180)
Cocaïne: 55.000 (9.599)
Amphitamine: 22.000 (1.215)
Cannabis: 408.000 (6.544)
Gokken: 40.000 (2.646)
Verkopen die kranten!
“ONTSNAPT AAN BOMAANSLAG”
“Amsterdam ontsnapt aan aanslag”
Dat waren de openingskoppen in respectievelijk de Telegraaf en de Volkskrant vanochtend.
Verkopen die kranten, moeten de hoofdredacteuren gedacht hebben. Het gaat immers niet zo best in de krantenwereld, dus alles is geoorloofd om meer exemplaren kwijt te raken. Ook het overboord zetten van journalistieke zorgvuldigheid kennelijk.
Wat zijn de feiten? Een anoniem telefoontje uit Brussel, het noemen van een familielid van een van de daders van Madrid en de associatie met de datum 11 maart 2004 (nu dus vijf jaar geleden). Geen explosieven, geen mensen op heterdaad betrapt en geen aanwijzingen van een daadwerkelijke aanslag.
Geen enkele reden dus om die kop te rechtvaardigen.
Verkopen die kranten zou ik dus zeggen, maar dan in zijn geheel aan een of ander louche Engels hedgefund.
En laat Plaskerk het niet in zijn hoofd halen hier subsidie voor beschikbaar te stellen.
Naast dat het jammer is dat dit soort journalistieke fouten gemaakt worden, is er nog iets ernstigers aan de hand. De kop is wat blijft hangen bij veel mensen. Dus, er vanuit gaande dat er verder geen informatie naar buiten komt die van dit geval werkelijk een potentiële aanslag kan maken, blijft er bij veel mensen het gevoel hangen dat er heel veel gevaar is vanuit terroristische hoek in Nederland. En dat het dus gerechtvaardigd is om nog meer wetten en maatregelen te nemen om dit te voorkomen. De volgende aanslagen op onze privacy kunnen dus weer wat makkelijker door de democratie gesluisd worden.
Vrijdag vraag | Vroeger

Bent u vandaag beter af dan uw ouders op dezelfde leeftijd? Mannen hun vader, vrouwen hun moeder?
Copyright melken
Het is begrijpelijk dat voor makkelijk kopieerbare producten uit de creatieve hoek (muziek, films, boeken) er een zekere bescherming is van het copyright en dat er regelingen zijn om de makers een rechtmatige beloning te geven.
Maar soms gaat het te ver. Ik had er al problemen mee in de volgende constructie: Een omroep koopt een CD en doet dus een eerste bijdrage aan de artiest (en heel veel aan de productiemaatschappij). Vervolgens betaalt de omroep nogmaals bij iedere keer dat ze het nummer uitzenden. Kan ik me ook nog iets bij voorstellen. Er luisteren immers mensen mee die er tot nu toe nog niets voor betaald hadden (maar ook velen die misschien al zelf de CD hadden, dus het is al wat krom). Maar dan moet vervolgens ook nog eens het bedrijf waarin de radio aanstaat aan de Buma/Stemra betalen voor het luistergenot. En dan ben ik het helemaal kwijt.
Maar goed, iedereen scheen daarmee te kunnen leven. Ik ook, want ik luister geen radio op mijn werk.
Maar vanaf vandaag ben ik, of beter gezegd mijn werkgever, ook doelwit. Hij moet namelijk betalen voor het feit dat ik naar MIJN iPod luister met MIJN muziek waar IK voor betaald heb (ik download namelijk niet). En dan breekt mijn klomp.
Let wel, dit is een uitspraak van de rechter, niet van Buma/Stemra. Maar die vinden het prima begrijp.
De redenering van de rechter was dat er een bedrijfsbelang was door het feit dat iemand die een iPod luistert beter presteert.
What’s next? Moet mijn werkgever straks ook een kleine afdracht doen omdat ik het nou eenmaal fijn vind om in ondergoed van Marlies Dekkers rond te lopen en ik daardoor beter presteer?
Even voor de goede orde. Ik betaal heel bewust voor producten van artiesten die ik goed vind. Zo krijgen zij waar ze recht op hebben. Maar als de hele industrie (opletten artiesten!) alle mogelijke kanalen gaat lopen uitmelken (bijdrage voor de lege cd’s, bijdrage voor de MP3 speler, bijdrage van mijn werkgever, bijdrage van de radio, etc…..) dan haak ik af.
Waarom? Omdat mijn geld dan vervolgens gespreid wordt over alle artiesten. En dat wil ik niet. Ik wil namelijk alleen betalen voor artiesten die ik goed vind. Dat heet gewoon marktwerking. Ik ga geen kneusjes subsidiëren via de Buma/Stemra.
Chaos na vermeende bom in auto bij auditie voor American’s next top model
