Salonbloggies: Verkiezing Best Betaalde Advertorial
Het prijzenfestijn van de Salonbloggies komt -na aanstelling van de vakjury– nu goed op gang. Vandaag mag u stemmen op de Vraagprijs voor de Best Betaalde Advertorial. In deze categorie is het weblog GeenStijl uiteraard titelverdediger. De jury is na ampel beraad gekomen tot twee volwaardige nominaties.
(1) GeenStijl voor het plaatsen van de anti-rook campagne van hun gezworen aartsvijand Stivoro. Als je eerst een organisatie helemaal kapotschrijft en het leven van haar directrice tot een living hell maakt, maar een paar jaar later je laat betalen door diezelfde organisatie om een grote advertentie te plaatsen en je archief te wissen dan ben je commercieel-technisch goed bezig.
(2) Cossmozz, een bureautje van premiejagers dat inmiddels wereldberoemd is met de slogan: ?Uw auteursrecht beschermen en tegelijkertijd meer aan uw artikelen verdienen?? dwong weblogger Cinner op de knieën onder bedreiging van een boete en genereerde hiermee enorm veel gratis publiciteit. Inmiddels weet iedere freelance journalist dat hij via Cossmozz zijn inkomen kan opkrikken door kleine kwetsbare weblogs aan te spreken op de Auteurswet uit 1912.

De jury kwam tot deze selectie vanwege de intrigerende relatie tussen de partijen in een spanningsveld van wederzijdse economische afhankelijkheid en kwetsbaarheid waarbij publiciteit een dubbelrol speelt. Voor u de lezer en kiezer is het geen gemakkelijke keuze, maar niemand heeft ooit gezegd dat de Salonbloggies makkelijk werden. ?en nu: Stemt u even bij de buren?
Nederlanders vinden de overheid maar irritant. Ze pakken zomaar de helft van je salaris, en bemoeien zich met van alles in je leven. Kappen daarmee! Maar zodra het om onze kinderen gaat is de toon heel anders. Dan kan de bemoeienis met onze koters opeens niet groot genoeg zijn. Zoveel mogelijk van de eigen verantwoordelijkheid wordt dan afgeschoven op diezelfde overheid.
Wie denkt aan een wijkagent ziet over het algemeen een compromissensluiter voor zich. Iemand die toezicht houdt in de wijk, zich mengt in de conflicten van de wijk en probeert door middel van bemiddeling de angel eruit te trekken. En aangezien hij een band moet opbouwen met de bewoners en niet als boeman gezien wil worden zal hij niet zo snel extreme acties ondernemen. Een wijkagent zie je dus over het algemeen niemand voor kleine vergrijpen bekeuren.
Nieuws van het Big Brother-front:
Het zal vaste lezers misschien opgevallen zijn, ‘de week van…’ verschijnt niet helemaal elke week. Maar vanaf nu gaan we het toch proberen wekelijks zo’n postje te plaatsen.