Joost

Bas van der Vlies, politiek plaatsvervanger van God op aarde (SGP), laat ons op subtiele wijze nog even weten waar zijn partij naar streeft. In een interview op het nog steeds naar adem happende bijna doodgeboren kindje ‘Het Gesprek’ heeft hij vanavond kritiek op Bea. Hoogst opmerkelijk voor deze nogal koningsgezinde partij. Maar er zijn nu eenmaal belangrijkere dingen, nietwaar?

Zo betreurt hij het dat onze koningin arbeid verricht op de zondag, pro-europa is, en een positieve brief stuurde naar de organisatoren van Roze Zaterdag.

Maar, voegt hij hieraan toe, hij heeft toch een boel waardering voor de “samenbindende rol van de koningin”.

Tot zover deze herinnering.

Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) constateert op ‘de Europese dag van de Privacy’ dat het bedroevend gesteld is met de kennis omtrent wat de overheid en bedrijven wel en niet mogen en kunnen weten van je en hoever zij daarin mogen gaan. Maar liefst 70% is daar volgens onderzoek niet goed van op de hoogte.

Daarom heeft de organisatie nu besloten “indringend en soms onaangekondigd onderzoek” te gaan doen naar overtredingen. De organisatie zal ook niet schromen te “dreigen met hoge boetes”.

De voorzitter van de CBP, Kohnstamm, waarschuwde al eerder voor de ontwikkeling van de maatschappij richting een “glazen samenleving”. Als voorbeelden daarvan noemt hij rekeningrijden, de ov-chipcard, het patiëntendossier en het opslaan van telefoongegevens.

“Het moet niet veel gekker worden”

Aldus Kohnstamm. Bij al deze strijdlustige taal vraag ik me wel af waarom deze van een overheidsorganisatie moet komen die als adviesorgaan dient voor diezelfde overheid op het gebied van privacy. Want het takenpakket van het CBP omvat onder andere het geven van advies inzake wetgeving, toetsing van gedragscodes en reglementen, en het verlenen van ontheffingen voor het verwerken van privacy-gevoelige gegevens.

“Het moet niet gekker worden” klinkt mij enigszins hypocriet in de oren, zeker uit de mond van de voorzitter van een organisatie die veel eerder aan de bel had kunnen en moeten trekken.

Vandaag is er weer een van de vele spoeddebatten, dit keer over de gratis schoolboeken, die dit jaar gratis zouden worden. Het project verloopt vertraging op vanwege de Europese aanbestedingsregels. In plaats van schoolboeken krijgen ouders nu in december 308 euro belastingvrij, wat ze kunnen besteden aan de boeken van hun kind(eren).

Ik heb flinke moeite hierin niet een vorm van verkapte staatssteun aan de boekindustrie te zien. Een staatssteun die me niet nodig lijkt. Want het resultaat zal zijn dat iedereen nu elk jaar nieuwe boeken gaat kopen, waar vroeger tweedehandsjes nog prima een paar jaar meekonden. En hoe voorkom je dat de boekverkopers pakketten gaan vormen die zoveel mogelijk van die 308 euro opsouperen, en liefst nog wat meer? Ik zie de koppen over een jaar al: ‘Gratis schoolboeken duurder dan verwacht’.

In alle opzichten wordt de vrije markt hier uitgeschakeld, iets waar we niet op zitten te wachten denk ik. Het gevolg zal zijn dat we straks met een boekenberg van nog prima bruikbare boeken zitten, die onverkoopbaar zijn, en prijzen die zullen stijgen, want de overheid betaalt toch wel.

Waarom niet, als het toch niet anders kan, elke school een budget geven waar de boeken naar eigen inzicht van gekocht kunnen worden, waarbij de school ze in bruikleen aan de leerlingen geeft? Bij beschadiging betaalt de leerling de schade. Dit bevordert hergebruik en is, lijkt me, een stuk goedkoper dan het alternatief dat straks ingevoerd gaat worden.