Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Arabische partijen geweerd van verkiezingen Israël

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.

Het gebouw van de Knesset (Foto: Flickr/Johnk85)

De democratie Israël weert twee Arabische partijen van de parlementsverkiezingen in februari. Het gaat om Balad en de Verenigde Arabische Lijst. Volgens Haaretz wordt de vertegenwoordigers van de partijen verweten dat ze landen bezocht hebben die bekend staan als vijanden van Israël (Syrië en Libanon). Bovendien zouden de vertegenwoordigers terroristen steunen en Israëls recht op een eigen staat ontkennen.

Ultranationalisten stelden voor om de twee partijen te weren. Een overgrote meerderheid van de kiescommissie stemde in met dat voorstel. Het besluit heeft geen gevolgen voor Arabische leden van niet-Arabische lijsten die meedoen aan de verkiezingen. De Verenigde Arabische Lijst dient een petitie in bij het Israëlische Hooggerechtshof. Balad beraadt zich nog op vervolgstappen.

Het is niet de eerste keer dat de partijen ter discussie staan in Israël. In de aanloop naar de verkiezingen in 2003 worden beide partijen ook uit de race gehaald. Het Hooggerechtshof keurt de boycot echter af. Volgens de rechter kan de Israëlische democratie wel tegen een stootje (vrij vertaald).

Recent veroordelen de Arabische parlementariërs nog het geweld in Gaza in de Knesset, het Israëlische parlement. Ze zijn tegen burgerslachtoffers. Eén van de parlementariërs, de heer Tibi, kon het niet nalaten te vermelden dat hij zich extra verbonden voelt bij de dood van een Arabier “omdat we landgenoten zijn.” Daarop antwoord een ultranationalist, één van de indieners van het voorstel tot boycot van de twee partijen, dat de Arabieren een vijfde colonne in Israël vormen die de natie ondermijnt. Daarop antwoord de heer Tibi weer dat de ultranationalisten fascisten zijn. Een ander Arabisch parlementslid is verwijderd uit de vergadering omdat hij zijn tegenstander niet aan het woord liet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PvdA Integratie Nota

De onderstaande gastbijdrage is van schrijver / columnist Mohammed Benzakour. Dit artikel verscheen eerder in Trouw. In overleg met Benzakour hebben we omwille van de discussie besloten het artikel ook op Sargasso te plaatsen.

De PvdA wil voortaan culturele misstanden benoemen en keihard aanpakken, zo staat het in ‘Verdeeld verleden, gedeelde toekomst’, zijn nieuwste integratienota. Het moet maar eens afgelopen zijn met die vermaledijde tolerantie, veel te lang is er ‘weggekeken’.

Mooi voornemen. Want na alle duizenden bommen die internationaal gedoogd op Gaza neerdreunen en kinderen en moeders bij bosjes uiteenscheuren (zie bijv. Liveleak.com), denk je ‘Hoera! Eindelijk gaat de PvdA na 60 jaar wegkijken Israël sanctioneren!’

Foutje. Stoppen met wegkijken geldt slechts binnen de landsgrenzen. Hiermee is de PvdA niet alleen internationaal neoconservatief, ook binnenlands heeft men de fortuynistische rechterflank ontdekt. Zo verklaarde voorzitster Lilianne Ploumen in de Volkskrant (23 december): ‘De fout die we nooit meer mogen maken, is het inslikken van kritiek op culturen of religies omwille van de tolerantie.’
In welke kringen heb ik zulks eerder gehoord?

De nota zelf begint met een opsomming van misstanden. ‘Migranten en hun kinderen vallen vaker uit op school dan oorspronkelijke Nederlanders, ze zijn vaker werkloos, afhankelijk van een uitkering en slachtoffer van geweld achter de voordeur. Sommige groepen zijn vaker betrokken bij criminaliteit en overlast.’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lotsverbondenheid, sleutel Midden-Oosten conflict

Sargasso staat open voor uiteenlopende meningen. Onlangs werd ons partijdigheid verweten in het conflict Israël-Palestijnen. Een pijlsnelle peiling wees echter uit dat een meerderheid van 48% Sargasso als een neutraal medium ervaart, evenals dat u uzelf als neutraal ervaart: 46%. Dat is goed nieuws voor de Nuance & Reden, maar neemt niet weg dat onze postbus open blijft staan voor sterk gekleurde meningen. Wie schrijft dat stevige pro-Israël stuk nu eens? Om onze neutraliteit te vieren plaatsen wij een zojuist binnengekomen metaneutrale gastbijdrage van Wouter Heide. Wie doorklikt en doorscrollt vindt ook de resultaten van de Sargasso peiling omtrent standpunten en berichtgeving over het conflict Israël-Palestijnen.

Lotsverbondenheid, sleutel Midden-Oosten conflict

Het is duidelijk dat in het conflict rond de Gazastrook geen van de partijen de absolute waarheid bezit, wat het conflict in feite onoplosbaar maakt. Deze onverteerbare realiteit moet echter doorbroken kunnen worden door het conflict boven de regio uit te tillen. Dus de oorlog niet te zien als een regionaal maar als een mondiaal probleem, dat vraagt om een mondiale oplossing gestoeld op een dito waarheid. Daarvoor leent zich het begrip lotsverbondenheid, omdat dit niet alleen geldt voor Palestijnen en Israëliers, maar voor ons allemaal wereldwijd. Als mensheid zijn wij lotgenoten in de strijd om het bestaan, wat inhoudt dat deze slechts effectief kan worden gevoerd in gezamenlijkheid. De maatschappelijke vertaling daarvan vraagt om een eendrachtig mondiaal beleid, voor de verwerkelijking waarvan de Verenigde Naties omgebouwd moet worden van een organisatie van regeringen die primair staan voor het eigen of nationaal belang, tot een mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden. Een gezaghebbend wereldforum dat het algemeen belang, de wereldvrede, duurzaam weet waar te maken op basis van de alom onderschreven mensenrechten en onze fenomenale know how op elk terrein.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Neem je helm mee

Martijn Dekker doet als promovendus onderzoek naar datgene wat mensen in conflictgebieden doen om hun eigen veiligheid te verbeteren. Hij reist hiertoe af naar de Gazastrook om aan den lijve te ondervinden hoe mensen omgaan met het begrip ‘veiligheid’. Door de recente ontwikkelingen is hij gestrand in Jeruzalem waar hij wacht tot hij Gaza in mag. Martijn houdt voor Vublogs.nl en GeenCommentaar.nl een weblog bij. Wat vooraf ging in Jeruzalem is daar ook na te lezen.

Vandaag is het vrijdag, normaal gesproken een rustige dag in het oosten van Jeruzalem omdat de moslims vrij zijn. Ik kan dus ook niet bij Walid werken, want zijn kantoor is gesloten. Bovendien is er weinig kans dat ik andere mensen kan bereiken. Overigens vind ik het ook niet netjes om mensen op hun vrije dag te bellen, dus het lijkt me een goed idee om zelf ook een beetje rustig aan doen – wat rapporten doorlezen en een beetje door de stad wandelen. Nou ja, één telefoontje mag wel.

Nadat ik kort gebeld heb met Hussein Al-Sheikh, oud-leider van een militante Fatah groep en een van de hoofdfiguren achter de Al-Aqsa intifada, maar nu de man van de Palestijnse Autoriteit die samen met het Israëlische leger de humanitaire hulp voor de West Bank en Gaza coördineert, maak ik me op voor een wandeling. Als ik even later op weg ben naar de Oude Stad, waar ik even een broodje wil gaan eten, kom ik langs verscheidene tijdelijke politieposten. Overal staan zwaarbewapende militairen en agenten. Tijdens de vijf minuten die ik langs de Oude Stad loop tel ik er zeker al honderd. Alle wegen rondom de Oude Stad zijn afgezet en niet toegankelijk voor auto’s en bussen. Er heerst een gespannen sfeer. Als ik verder loop hoor ik een demonstratie. Nieuwsgierig loop ik er heen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De wereld kan niet blijven wegkijken!

De onderstaande gastbijdrage is van publicist Mohammed Benzakour. Het is de uitgebreide versie van zijn artikel dat afgelopen maandag in het NRC verscheen en ook bij de Nederlands Islamitische Omroep werd geplaatst. In overleg met Benzakour hebben we omwille van de discussie besloten het artikel ook op Sargasso te plaatsen.

Het Midden-Oostenconflict, het bekende eufemisme voor de gruwelen in de bezette gebieden, veroorzaakt bij velen tekenen van vermoeidheid: stoppen die twee ooit? Maar hier, precies in deze op zichzelf begrijpelijke verzuchting, schuilt een grandioze misvatting. Een misvatting die sinds de bezetting in 1967 is gekoesterd met behulp van geslepen pr-campagnes en wijdverbreide opiniesluiers – dikwijls gevoed door begrijpelijke emoties stammend van WO II.

Laten we terwijl het Gaza-onweer volop dreunt trachten wat opklaringen te brengen.

Hamas wordt beticht van twee grote zondes: 1. terrorisme en 2. het weigert Israël te erkennen.

Ad 1. Het overgrote deel van de slachtoffers – aan beide zijden – zijn burgers. Sinds het begin van de Tweede Intifada, september 2000, zijn circa 5200 Palestijnen gedood en 1045 Israëli’s. Volgens objectieve terreurmaatstaven scoort Israël vijf keer beter, en sinds vorige week is dat getal opgestuwd tot een balans van circa 500 – 5. Amnesty International, Human Rights Watch, B’Tselem, Al Haq en de VN schrijven niet voor het eerst dat Israël op grote schaal ‘random’ en ‘without military necessity’ Palestijnse burgers doodt. De bijbehorende horrorbeelden worden vertoond door Al Jazeera en Liveleak.com maar niet door de NOS en RTL; deze nieuwszenders grossieren liever in puinhopen en steriel jargon: ‘Israëlische acties’, ‘buitenproportioneel’, ‘zelfverdediging’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratie toe aan beleidsmatige reanimatie

Op Sargasso ontvangen we graag gastbijdragen. Hier een bijdrage van Harmen Bos, bestuurskundige en secretaris van de landelijke werkgroep Milieu en Energie van de PvdA (LME).

Democratie is bij uitstek een organisatievorm waarmee landen problemen, zoals de kredietcrisis, files en klimaatverandering, het hoofd kunnen bieden. Door een vrije markt van ideeën en opinies vormen kiezers een mening over wie hun belangen het beste kan behartigen. De gekozen volksvertegenwoordigers wegen alle feiten en mogelijke scenario’ s en komen dan tot solide keuzes, is het idee. Toch worden deze krachtige mogelijkheden van de democratie in Nederland niet benut. Op de werkvloer zien we het beleid op een drietal punten haperen:

1. De regering reageert alsof de kredietcrisis binnenkort weer voorbij is en de genationaliseerde banken met winst kunnen worden verkocht. Maar waarschijnlijk gaan we een historische meltdown van het bestaande financiële systeem meemaken, veroorzaakt door de enorme schuldenberg die de afgelopen decennia is opgebouwd. De econoom Nouriel Roubini voorspelde deze ineenstorting twee jaar geleden en heeft het nu over de “Bermudadriehoek van deflatie”, een liquiditeitsval en faillissementen van huishoudens en bedrijven (1). We behoren ons dan af te vragen hoe we Nederland kunnen loskoppelen van deze wereldwijde meltdown. Nu gebeurt het omgekeerde: de overheid opereert als kredietverzekeraar en bankier zonder een analyse van de risico’s die dat met zich meebrengt. De staatsschuld is in twee maanden gegroeid van 250 naar 340 miljard (2). Dat is historisch ongekend. De kans dat de overheidsbegroting meezakt in het drijfzand van een recessie wordt hierdoor groter.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brandend Griekenland is nog niet klaar met de jeugd

Hieronder volgt een gastbijdrage van Thomas van Aalten

Athene. Stad waar anarchie en democratie samenkomen. De situatie in Griekenland na de dood van de 15-jarige Alexandros Grigoropoulos is moeilijk te beschrijven. Je lost niets op door ‘de raddraaiers op te pakken en hardhandig aan te pakken’. Het geweld zal nog verder oplaaien en Griekenland naar de status van derderangs land slingeren als er niet snel iets wordt gedaan aan de cultuurclash.

Het is een veelzeggende foto die de wereld over is gegaan: politiemannen houden op straat een vermomde jongen in bedwang. Op zijn trui staat het logo van Anti-Flag, een Amerikaanse (en volgens Wikipedia) ‘anti-militaristische’ punkband. Ik weet zeker dat de jongen slechts zou stamelen en zijn ‘boodschap’ nauwelijks kan verwoorden. Maar plaats het tegenover het andere Griekenland dat wij nauwelijks kennen. Een kwart van de jongeren is werkloos. Het hoger onderwijs biedt nauwelijks kansen; heb je een master van de universiteit, kan je nog voor een paar honderd euro ongeschoolde arbeid verrichten. Tot je dertigste thuis wonen, de mediterrane traditie ten spijt, vergroot niet de bewegingsvrijheid die elk jong mens gegund is. No Future in Griekenland. Onbedoeld ontstaat er het zoveelste pleidooi voor een nieuw Griekenland, in het kielzog van een rampzalig sterfgeval.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezing lijsttrekker PvdA is tombola

Op Sargasso ontvangen we graag gastbijdragen. En zeker vanuit de hoek van de politiek. Hier een bijdrage van Sven Stevenson, hij is landelijk voorzitter van de Jonge Socialisten in de PvdA.

In de afgelopen weken hebben binnen de PvdA de kandidaat-lijsttrekkers voor de Europese verkiezingen tijdens verschillende debatten hun kennis en visie over Europa geëtaleerd. Tot en met 19 december kunnen de leden van de PvdA nu bepalen wie het lijsttrekkerschap voor de Europese verkiezingen uiteindelijk op zich mag nemen. Daarbij zouden de PvdA-leden zich niet alleen druk moeten maken over hoe zij Europa terug willen zien in een lijsttrekker, maar vooral ook hoe deze keuze zich vertaalt in het stemsysteem dat de partij gebruikt. Want met het huidige systeem is de kans groot dat een minder uitgesproken kandidaat er met de buit vandoor gaat.

Een onwenselijke situatie. Het intransparante verkiezingssysteem dat de PvdA gebruikt, genaamd ‘alternative vote’, maakt dat de leden van de PvdA niet weten wat hun stem teweeg brengt. Alternatief is het systeem inderdaad. De kiezer bepaalt namelijk niet alleen zijn eerste keus, maar ook wie hij op nummer twee, drie en vier plaats. Mocht de kandidaat met de meeste stemmen niet een meerderheid hebben dan valt na elke stemronde de kandidaat met de minste stemmen af. Zijn stemmen worden herverdeeld op basis van de tweede keus van de kiezer. Dit principe herhaalt zich totdat één van de kandidaten een meerderheid van 50% heeft gehaald.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vredesideaal

Vandaag een gastbijdrage van Wouter ter Heide. Hij pleit er voor de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens te gebruiken om de VN op organische wijze te hervormen.

Zestig jaar na de proclamatie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, lijkt het vredesideaal verder weg dan ooit. Een misverstand, omdat langzamerhand alom het besef begint te rijpen dat mondiale democratie – als exponent van het VN-ideaal – niet afgedwongen kan worden met wapens.

Om dat besef in praktijk te brengen, zal het onze partijpolitieke kopstukken slechts duidelijk moeten worden dat socialisme en liberalisme niet conflicteren, omdat zij de twee integrerende delen zijn van het alomvattende begrip: democratie. In wezen zijn liberalen en socialisten dan ook geen concurrenten, maar zijn ze geroepen tot vreedzame coëxistentie, hoe ongrijpbaar het ‘power tot the people’-ideaal desondanks zal blijven.

Als grondslag voor die vreedzame co-existentie leent zich bij uitstek de Gaia-hypothese. De gedachte van onze aarde als één groot levend giga-organisme. Een reusachtige organische eenheid die zich door de tijd heen heeft geëvolueerd van een eencellig (n)iets tot zijn huidige omvang.


Wat het functioneren van dat alomvattende geheel betreft kunnen we het beste te rade gaan bij ons eigen lichaam. Zoals bekend vertegenwoordigt elk orgaan daarin een unieke, onvervangbare functie. De levenskracht van ons hele lichaam hangt echter niet alleen af van de gezondheid van elk orgaan afzonderlijk, maar ook van de harmonieuze samenwerking tussen alle organen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De PVV gaat het moeilijk krijgen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we (uiteraard met toestemming) overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Huub Bellemakers. Het verscheen eerder op zijn eigen weblog, overalleseenmening.nl.

Score! (Foto: Flickr/hamron)

Eberhard van der Laan is nu al een topminister. In het begrotingsdebat Wonen, Wijken en Integratie bleef hij fier overeind staan. Goed nieuws voor de PvdA, minder voor de Partij voor de Vrijheid. Wilders en z?n vrinden konden vrij schieten op z?n voorganger, nu wordt het lastig.

De Volkskrant merkte al op dat Van der Laan “behendig langs politieke poortjes slalomt”. Hij wist in heikele zaken als monitoring van minderheidsgroepen een mooi midden te houden tussen wat nuttig is en wat wenselijk. Als ware hij een CDA-er kwam ie ook meerdere malen weg met een nietszeggend “dat ga ik nader onderzoeken”. En dat op het explosieve integratiedossier.

Het mooiste stukje debat ging echter over de zogenaamde straatterroristen. Deze term heeft Geert Wilders geïntroduceerd, om een soort koppeling te maken tussen de Osama bin Ladens van deze wereld en Hassan op de hoek. Van der Laan is de eerste politicus die een goed weerwoord geeft. Tegen kamerlid Fritsma durfde hij gewoon te zeggen: “hoe erg ook, een straatroof is minder erg dan een terroristische aanslag”. Kijk, dat is heldere taal.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PON? Elke omroep is een Populistische Omroep Nederland

Hieronder volgt een gastbijdrage van Thomas van Aalten

Ronald Kaatee stelt in zijn betoog ‘Pluriforme pers is gebaat bij populistische omroep’ (de Volkskrant, vrijdag 29 november jl) dat in omroepland de ‘sociaal-liberale posities stevig verankerd’ zijn. En dus moet er een Populistische Omroep Nederland (PON) komen. Want Kaatee en zijn gevolg (Roland Sørensen en Willem van der Velden) beweren op hun website: ‘Een omroep die de onrust over de huidige machtsverhoudingen weerspiegelt bestaat niet.’

In zijn betoog maakt Kaatee echter direct de fout door te beweren dat de tanende krantenverkoop te wijten is aan ‘het sociaal-liberale vertoog van onze elite’, en dat men zich daarom massaal wendt tot internet. We hadden het toch over een omroep? Daarbij: Kaatee ziet over het hoofd dat een ander type krant evenwel groeit: de gratis krant. Het is mij niet duidelijk of Kaatee bedoelt dat kranten als de Volkskrant en NRC Handelsblad te weinig luisteren naar de onderbuik van de samenleving, maar hij kan zijn lol op met de vele ingezonden brieven, peilingen en bijvoorbeeld de column van de immer laaiende Ebru Umar in Metro. Dat de archetypische “man van de straat” zich massaal richt tot internet, heeft een andere oorzaak dan het vermeend linkse karakter van een krant. Een eenregelige mening is snel verkondigd in een comment, getuige de talloze internetfora. Voor een uitgebreid betoog moet je al snel iets meer tijd uittrekken, en dat is al snel teveel moeite.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Alleen het gesproken woord geldt’

Hieronder volgt een gastbijdrage van mb.

Vorige week [.pdf] presenteerde minister Plasterk zijn visie op de monumentenzorg van de toekomst. Zijn departement heeft een jaar lang samen met mensen uit het veld gewerkt aan de modernisering van de monumentenwet, en afgelopen donderdag was het dus zover: hoogst persoonlijk kwam de minister vertellen hoe de zorg voor ons erfgoed er in de toekomst uit zal komen te zien.

Vanzelfsprekend was er een programma georganiseerd rondom het optreden van de Minister. Twee lezingen en een cursus humor door een bekend elitaire cartoonist en een bekende elitaire cabaretier moesten het publiek warm maken – zoet houden? – voor het optreden van de Minister.

Mooi tot dusver. Toen begon de Minister met praten. Hij gaf al aan dat hij wat later was dan gepland en wat eerder weg moest. Niets mis mee, zo’n man zal het best wel eens druk hebben. Net als iedereen in de zaal overigens, die toch van pak hem beet Eijsden, Delfzijl, Den Oever en Sluis met 300 man/vrouw waren toegestroomd om te horen hoe hun werk zal veranderen.

Helaas was het de Minister en zijn departement niet gelukt om het werk op tijd af te krijgen en had hij dus niet zoveel te vertellen. En daarmee bedoel ik: niets. Het was lucht, maar dan opgeklopt. Het toefje slagroom op de lucht was het antwoord op twee concrete vragen, waar iedereen in de zaal het antwoord al op wist: nee, de lijst met rijksmonumenten wordt niet geactualiseerd en ja, er komt een structureel restauratiebudget. En weg was de minister. In de zaal heerste ongeloof – zo kort? – verbijstering – zo weinig te vertellen? – en irritatie – ben ik hiervoor vanuit mijn regionale uithoek naar Den Haag gekomen?

Vorige Volgende