Gastauteur

2.333 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (6) ? Stalinistisch en megalomaan

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

Van embryo tot arbeidskracht. Het kind wordt gevolgd door een veelvoud aan instellingen die allemaal zeggen het belang van het kind voorop te stellen. Iedereen houdt met de beste bedoelingen een oogje in het zeil: de kraamverzorgende, het consultatiebureau, de peuterleidster, de basis- school, de politieagent, de tandarts, de huisarts en de ambulancebroeder, de eerste hulp posten, de maatschappelijk werker, de jongerenwerker, de leraar in het voortgezet onderwijs, de arbeidsconsulent, de gemeentelijke handhavers. Al die loszittende observaties worden door middel van techniek aan elkaar geknoopt en tot een elektronische lappendeken geweven die het kind thuis, op straat en op school bedekt. Een deken dat ‘niet-pluis vermoedens’ aanvoelt en registreert. En met het kind staat ook het hele gezin onder toezicht. Tot slot wordt in toenemende mate een voorschot genomen op de toekomst en gekeken naar de huidige risicofactoren en de scenario’s die zij in zich zouden bergen.

Luister hier de podcast, of download die bij iTunes.

Download

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom is een aanslag niet te voorkomen

Dit is een gastbijdrage van Dimitri Tokmetzis. Het is ook te lezen op zijn eigen blog.

President Obama was vorige week boos. De veiligheidsdiensten hadden gefaald om de bomonderbroekterrorist tegen te houden voordat hij in het vliegtuig kon komen. Er lag genoeg informatie verspreid over verschillende overheidsdiensten, maar niemand kon die samensmelten tot bruikbare kennis waarop gehandeld kon worden.



Connecting the dots, blijkt telkens weer het probleem te zijn: 9/11, Van Gogh en nu weer. Maar kunnen we de ‘puntjes’ wel ‘verbinden’? Nee. Er vinden altijd fouten of ongelukken plaats op systemisch niveau. En geconfronteerd met een enorme hoeveelheid variabelen is de toekomst niet meer te voorspellen, hoe goed je voorspellende modellen ook zijn.

Volgens de regels van de Normal Accident Theory zijn grote en kleine ongelukken niet te voorkomen. Sterker nog, ze zijn onvermijdelijk. De Amerikaanse organisatiedeskundige Charles Perrow onderzocht het bijna-catastrofale ongeluk in de nucleaire reactor van Three Mile Island, in 1979 in Pennsylvania, Verenigde Staten. De nucleaire kern raakte oververhit toen het koelwater plotseling wegstroomde. Het defect bleek een kapotte leiding te zijn. Hoewel de veiligheidsvoorschriften duidelijk waren en het personeel kundig was, trad er een cascade aan fouten op die tot de bijna-ramp leidde. Zo werd het personeel overspoeld met – vaak tegenstrijdige – informatie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (5) ? Gezien in de klas

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het vijfde deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

Maar Yasmine brengt natuurlijk een groot deel van haar tijd door op school en daar wordt ze vrijwel continu geobserveerd en bemeten. Dat begint al op de peuterspeelzaal met bijvoorbeeld het registratiemodel KIJK! Peuters. Het zou beter een volgmodel kunnen heten. In het programma wordt genoteerd of Yasmine zelfvertrouwen heeft, ze ondernemend is en betrokken is bij de activiteiten van andere kinderen. Daarnaast wordt er naar een aantal risicofactoren gekeken waaronder spel-, spraaktaal- en sociaal-emotionele ontwikkeling. In Zeeland wordt dit model gebruikt om een kwart van de peuters te volgen. De zogenoemde zorgenkinderen. Het vergt wel enorm veel inzet van de begeleiders: per kind drie uur, iedere drie of zes maanden. De gegevens van de kinderen in KIJK! Peuters worden aan de basisschool doorgegeven. De ouders krijgen daarentegen niet zondermeer het dossier te zien, omdat het bedoeld is voor professionals. Ouders die toch inzage willen, krijgen eerst een mondelinge samenvatting. Alleen als ze er echt expliciet om vragen, krijgen ze het dossier te zien. In Zeeland gaat men er ook vanuit dat het dossier naar jeugdzorg kan gaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Italië is meer dan Berlusconi

Dit is de tweede gastbijdrage van Jochem Meijer.

In het Italiaanse plaatsje Coccaglio kregen rond kerst zo’n 500 immigranten van wie de verblijfsvergunning mogelijk was verlopen bezoek aan huis van de politie: operatie ‘Bianco Natale’, ofwel: witte kerst. “Mensen hebben op ons gestemd om een en ander op te ruimen,” aldus Agostino Pederali, wethouder Sociale Zaken van het dorp. De vergelijking met een razzia is opzichtig. In een land in verlicht geacht Europa.

Half november berichte het Parool hierover, en kort voor kerst eindigde de Nederlandse aandacht met een kort stukje in het NRC. Het nieuwtje werd niet of nauwelijks opgepikt door Nederlandse media, en als dat wel gebeurde werd het geschetst als een lokale kwestie.

Aan de ene kant is dat is opmerkelijk. Want zo lokaal en betekenisloos was het nu ook weer niet. De partij achter het bovengenoemde voorstel is namelijk Lega Nord, de partij die samen met Berlusconi’s PDL de regering vormt en die ervoor pleit het christelijk kruis op de Italiaanse vlag te plaatsen, en wiens oprichter Umberto Bossi Afrikaanse immigranten stelselmatig bingo-bingos noemt. Het voorstel van de Lega Nord-wethouder kreeg bovendien regeringsbrede steun. En dat leidde weer tot veel ophef en discussie in het Italiaanse parlement, en tot demonstraties in Rome en tegenacties als ‘gekleurde kerst’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Minder Strooien

Deze kant-en-klare Saillant werd door B. Schuiling zomaar onze kant op gestrooid, waarvoor dank..

SaillantLOGODe overheid moet minder gaan strooien. Als de wegen gegarandeerd glad kunnen zijn moeten bestuurders rustiger gaan rijden. Nederland moet er aan wennen dat je in de winter langer onderweg bent. Uiteindelijk leidt dat tot minder verkeersproblemen in de winter.

De gemiddelde automobilist gaat er vanuit dat na het woonerf op alle wegen gewoon voluit gereden kan worden. En dat je bij plannen geen rekening hoeft te houden met verkeersomstandigheden, want de overheid waakt. Als dan gladheid -ondanks de vele tonnen zout die worden gestrooid- opsteekt gaat het mis met kilometers file als gevolg van ongelukken. Bovendien krijgt de overheid of de ANWB de schuld als er niet binnen secondes gestrooid is in combinatie met een instant weeralarm.

In plaats daarvan moet de Nederlander verantwoordelijk zijn voor hun eigen gedrag. De overheid dient er voor te zorgen dat basisvoorzieningen als winkelcentra bereikbaar zijn. Ook voor minder validen en ouderen van dagen. Wie echter onder slechte weersomstandigheden afstanden wil afleggen moet stevig in de schoenen staan. In plaats van 24/7 elke vierkante meter te strooien moet het kunnen voorkomen dat logistieke zaken haperen als bar weer opsteekt. Dat betekent niet-noodzakelijke bezoeken uitstellen, meer thuiswerken, rustiger rijden en mindere beschikbaarheid van producten en mobiliteit accepteren. In veel Europese landen is dat volstrekt normaal. Daar is de zelfredzaamheid ook een stuk groter.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

IJsbeulen

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jaap de Goede, dit artikel verscheen ook op zijn eigen blog.

Stel je voor. Twee heel grote mijnheren intimideren een klein meisje. Ze willen namelijk dat zij tien euro terug betaalt. De tien euro die de heren ergens in haar jasje hadden verstopt. Nu is het kwijt – uit haar jasje gevallen. Zij wil en kan het tientje niet terug geven. Maar de heren willen niet buigen. Ze staan dapper op hun stuk.

Grof? Blijkbaar denken we er niet zo over als de IJslandse president toch ook niet terug wil betalen. Terug betalen wat niet hij, of zijn kiezers, maar enkele op zijn gebied opererende bankiers hebben kwijt gemaakt. Bij elkaar 3,8 miljard euro. Waarvan twee derde van Groot Brittanië, en de rest van Nederland. Beide laatste landen staan nu dapper op hun stuk, en willen het geld echt terug.

Maar IJsland heeft maar driehonderdtwintigduizend inwoners. Als zij elk moeten betalen, kost hen dat 11857 euro per persoon, plus rente. Dat is per gezin al snel meer dan 50.000 euro, te betalen over vijftien jaar. Ik snap wel dat meer dan zestigduizend IJslanders een petitie tekenen dat ze dát heel oneerlijk vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (4) ? Jonge delinquentjes

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

Yasmine is inmiddels oud genoeg om alleen buiten te spelen. Ze woont nog steeds in Spangen. Op een dag wordt voor haar neus een autoruit ingetikt. Toevallig is er politie in de buurt. De agent noteert wat er gebeurd is en schrijft ook de naam van Yasmine op, evenals haar adres. Als hij terugkeert op het bureau, maakt hij een proces-verbaal op. Hij opent het programma ProKid en voert Yasmine in. ProKid is een databank van de politie, die in Arnhem is ontwikkeld. Als het aan minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst ligt, wordt het straks in heel Nederland gebruikt. De politie noteert dat er een autokraak is gepleegd, haar naam, waar ze woont en of Yasmine dader, slachtoffer of getuige is. ProKid vergelijkt die informatie met andere databanken en kijkt of Yasmine en haar ouders, broertjes en zusjes vaker in de politiesystemen opduiken.

Luister hier de podcast, of download deze op iTunes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fed koopt helft staatsobligaties

Hieronder volgt een gastbijdrage van Marcel Meijer: docent economie en wiskunde en blogger op economische onderwerpen, dit artikel werd ook gepubliceerd op zijn eigen blog.

Een amerikaanse blogger (Bob Murphy) heeft de moeite genomen om te achterhalen hoe het gesteld is met de monetaire financiering van de staatsschuld.

Dit koste de nodige moeite. De cijfers verhulden de feiten. De monetaire financiering bleek onderdeel te zijn van de post huishoudens. Bij navraag bleek dit een restpost te zijn. Monetaire financiering is geen officiële post en kwam dus onder deze restpost terecht. Bij een dergelijke belangrijke beleidskeuze is het verwerpelijk dat de cijfer op deze manier gemaskeerd worden.

Na onderzoek blijkt dat 48 procent van alle uitgegeven staatsobligaties opgekocht worden door de FED. Het gaat dus om enorme hoeveelheden.

Dit is ook de reden dat de rente op staatsobligaties van de VS zo laag blijft. Deze rente staat al een tijd rond de 3,5 procent. In tijden van onzekerheid en inflatieverwachtingen is dit heel erg laag. Maar als de helft van de obligaties van de markt wordt gehaald kan de rente natuurlijk lager blijven.

Nadeel hiervan is dat in de toekomst de FED hiermee door moet gaan. De staatsobligaties lopen weer af en moeten dus worden afgelost. Maar een overheid die de schulden aflost lijkt me voorlopig onwaarschijnlijk. Dus zal de overheid moeten herfinancieren. Ook in de toekomst zal de VS dus veel obligaties blijven aanbieden. Daardoor zal normaal gesproken de rente oplopen. Maar dit willen de centrale banken liever voorkomen. Dus moeten ze weer opnieuw obligaties kopen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (3) ? De schaamhaarpolitie

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees ook deel 1 en deel 2.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

De verwijsindexen zijn in relatieve rust ontwikkeld en opgezet. Dat geldt niet voor het Elektronisch Kind Dossier (EKD) dat van alle jongeren tot 19 jaar gemaakt wordt. Eind 2008 breekt er grote onrust uit als minister Rouvoet de Data Basis Set (.pdf) naar de Tweede Kamer stuurt. Deze dataset is een gestandaardiseerde lijst met medisch relevante vragen en daarmee een blauwdruk voor het EKD. Kamerlid Ineke Dezentjé (VVD) verwoordt het onbehagen van veel mensen door te waarschuwen voor de ‘schaamhaarpolitie‘. In de Data Basis Set staat namelijk een aantal vragen over de schaamhaarontwikkeling bij kinderen. Of sprake is van ‘ongepigmenteerd haar langs de labia (schaamlippen)’, een jongen ‘donkere, gekrulde beharing rond basis penis’ toont, of dat zijn haartjes ‘licht, lang en ongekruld zijn’. Is het relevant om die informatie op te slaan en dan ook nog zo lang, vroegen velen zich af. Het dossier wordt tot het 34ste levensjaar bewaard.

Luister hier de podcast, of download deze op iTunes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Massa-immigratie. Allemaal de Schuld van Links. Toch? (2)

Hieronder volgt een gastbijdrage van vandyke, dit artikel verscheen al eerder op zijn eigen blog.

Inleiding
In mijn vorige blogpost had ik al een historisch overzichtje gegeven van de migratie door de eeuwen heen. Ik concludeerde dat de verschillen tussen de groepen zo groot zijn dat het niet bij elkaar te vegen is. Ik moet het in stukken knippen en de meest makkelijke groep is die van de arbeidsmigranten. Turken en Marokkanen vormen daarvan verreweg de grootste groep. Hoe is die migratie tot stand gekomen en met behulp van de cijfers kom ik tot conclusies.

Het begin van de werving van ongeschoolde arbeidskrachten
Al in 1947 (Kabinet Beel I; PvdA,CDA – het was de KVP, maar die is opgegaan in het CDA) werd de eerste bilaterale overeenkomst gesloten, met Italië, om ongeschoolde arbeiders hierheen te halen om –voornamelijk – in de mijnbouw te komen werken – opmerkelijk trouwens dat al twee jaar na de oorlog er blijkbaar al niet genoeg Nederlanders waren die dit werk wilden doen.
Later werden er door werkgevers nog meer Italianen geworven, maar in 1960 waren het nog maar 2700 Italianen werkzaam in Nederland. We kregen echter een steeds groter tekort aan ongeschoolde arbeidskrachten en er werden nog meer wervingsovereenkomsten gesloten. Opnieuw met Italië (1960), Spanje (1961), Portugal (1963), Turkije (1964), Griekenland (1964), Marokko (1969), Joegoslavië (1970) en Tunesië (1970).
Al deze contracten werden afgesloten door CDA-VVD kabinetten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Massa-immigratie. Allemaal de Schuld van Links. Toch? (1)

Hieronder volgt een gastbijdrage van vandyke, dit artikel verscheen al eerder op zijn eigen blog.

Inleiding We hebben het de afgelopen jaren allemaal uit ten treure gehoord: ‘Die (massa-)immigratie? Allemaal de schuld van links.’ Een echte onderbouwing door bijvoorbeeld cijfers heb ik nooit gezien en misschien wordt het wel geroepen uit politieke overwegingen. Om de vraag te beantwoorden is het nodig om naar een langere periode te kijken. Allereerst stel ik mijzelf de vraag of de (im)migratie de afgelopen 50 jaar nu wel iets bijzonder was.

Polen in de mijnbouw
Was er voor 50 jaar geleden geen migratie? Jazeker wel, er is wat afverhuisd de afgelopen eeuwen. Bekende groepen zijn de Franse Hugenoten, Portugese Joden en ook de Batavieren kwamen geloof ergens uit de buurt van Hongarije. Ook kwamen er, tot aan het eind van de 19e eeuw, tienduizenden trekarbeiders uit de ons omliggende landen ieder jaar hier in de landbouw werken en gingen er Nederlanders naar bijvoorbeeld Duitsland om daar in de industrie wat te verdienen. Polen en Slovenen kwamen in de jaren twintig van de vorige eeuw werken in de mijnbouw van Limburg. Nederlanders vertrokken naar de VS, Canada, Australië, Nieuw Zeeland, maar ook naar België en Duitsland. Vluchtelingen uit België, Duitsland, Oost-Europa kwamen weer hier. Het lijkt niet zo heel veel anders dan de afgelopen vijftig jaar, alleen de absolute aantallen en de landen verschillen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een betere wereld begint bij jezelf

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Dit maal een van Léon.

Ons huidige politieke stelsel is ontstaan in een tijd waar de gemeenschap boven het individu ging. De enige archaische herinnering aan deze periode is nu nog ons parlement, waar politieke partijen voortbestaan voor Christen Democraten, Vrijzinnigen en Arbeiders. Zoals zovelen al gemerkt hebben, heeft de klok buiten Den Haag echter niet stil gestaan.

Landsbestuur voortkomend uit een ideologie is niet meer van deze tijd. Dit blijkt maar al te duidelijk uit het voortdurende electorale gemor, waar 10 jaar ná de opkomst van Fortuyn nog steeds geen eenduidig antwoord op is gevonden. De Tweede Kamer zou zich diep, diep moeten schamen voor zo’n gapend gebrek aan empathie met de mensen die hun verkiezen.

Het gangbare idee dat het probleem grotendeels bij het volk ligt, dat slechts “voorgelicht” moet worden om de wijsheden van Den Haag in te zien, iets zo kundig aangetoond tijdens vrijwel elke volksraadpleging – of dat nu om een verkozen burgemeester gaat, of de Europese Unie – duidt op een soort pre-copernicaanse koppigheid waar niemand wat aan heeft. Zeker nu niet nu wij voor uitdagingen staan van monumentale proporties zoals falende immigratie, een gehavende economie en de potentieel desastreuze effecten die klimaatverandering op ons land kan hebben.

Wat wij Nederlanders nodig hebben zijn moderne politici, die problemen en uitdagingen doelmatig kunnen ontleden en deze met expertise aan oplossingen kunnen koppelen, zonder te terug te vallen op een ideologieën die tientallen jaren geleden zijn ontwikkeld.

Vorige Volgende