Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (8) ? Gelukkigste kinderen ter wereld

17 januari 2010 , 12:59 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het achtste en laatste deel in de serie. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6 en deel 7.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

Tot slot moeten we ons afvragen of het echt zo slecht gesteld is met onze kinderen. De verhalen van het Rowena en Rochelle Rikkers, Savanna de Jong en het Maasmeisje suggereren van wel. Ook de volgende cijfers zijn schrikbarend. Ze zijn afkomstig van Jo Hermanns, deeltijd hoogleraar opvoedkunde aan de Universiteit van Amsterdam en bijzonder hoogleraar van de zeer prestigieuze Kohnstammleerstoel.

Nog meer cijfers: één op de elf kinderen volgt een vorm van speciaal onderwijs. Ongeveer veertien procent van alle kinderen krijgt één of andere vorm van extra hulp of ondersteuning. Daarnaast zijn er ook nog vele kinderen die niet in de hulpverlening terechtkomen, maar wel gebruik maken van persoonsgebonden budgetten, lokale projecten, ‘rugzakjes’, of een ander programma waar geen doorverwijzing of indicatie voor nodig is en die dus niet geregistreerd worden.

Toch komt hij tot de conclusie dat het zo slecht nog niet gaat met de jeugd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geperste lucht en de natuur

15 januari 2010 , 11:28 , door Gastauteur

De Sargasso redactie krijgt veel gastbijdragen binnen, niet alle halen onze hoge kwaliteitseisen. Onderstaande bijdrage was een twijfelgeval. Maar omdat de persoon in kwestie al enkele jaren met een paar belangrijke vragen tevergeefs bij diverse Nederlandse onderzoeksinstituten aanklopt, bieden wij hier zijn/haar vragen aan de Wisdom of the Crowds aan. U waarde Sargasso reaguurder heeft overal verstand van, dus geef hier eens antwoord op?

Stel eens het volgende : er rijden op aarde

misschien wel 100.000.000 auto’s en 20.000.000

vrachtauto’s , 11.000.000 motorfietsen en

miljoenen fietsen,kinderwagens en reservewielen

wielen van vliegtuigen ;verder tienduizenden

compressors – flessen met zuurstof en GA ZO

MAAR DOOR …..

op allerlei mogelijke manieren wordt lucht

(zuurstof) samengeperst , hoeveel liters – of

kubieke meters – lucht zou DAT in TOTAAL zijn ?

Zou u dat – bij benadering- kunnen berekenen ??

Als dit toch eens allemaal weer terug komt in

de natuur ……….

Volgens mij heeft dit wel degelijk invloed op

het weer vooral als je kijkt naar de

drukverdeling in hPa of heb ik het falikant

mis ?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (7) – Risicoprofielen

15 januari 2010 , 09:13 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het zevende deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6.

De belangrijkste manier om onderscheid te maken tussen grote groepen kinderen is het gebruik van risicoprofielen, die in de afgelopen afleveringen al vaak voorbij zijn gekomen. Een risicoprofiel is een verzameling van karakteristieken of factoren van een kind en zijn omgeving die de ontwikkeling van het kind kunnen bedreigen. Een profiel geeft een waarschijnlijkheid aan dat iets gebeurt en vindt zijn oorsprong in de statistiek. Het kind of gezin dat het meest extreme profiel heeft, krijgt vaak voorrang in de hulpverlening.

Daarnaast worden profielen in toenemende mate gebruikt om een voorspelling te doen. Een profiel geeft vaak een kans aan dat problemen zich gaan openbaren. Ook al lijkt alles nu nog koek en ei. Om te voorkomen dat uit de kiem van een probleem een probleemjongere groeit, kan nu alvast worden ingegrepen. Hoe hoger het risico, hoe groter de kans op problemen en hoe sneller en rigoureuzer er ingrepen wordt.

Luister hier de podcast, of download die bij iTunes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Terugtocht’ van de overheid

14 januari 2010 , 14:00 , door Gastauteur

Hieronder volgt een gastbijdrage van Marcel Meijer: docent economie en wiskunde en blogger op economische onderwerpen, dit artikel werd ook gepubliceerd op zijn eigen blog.

Er heerst een grote misvatting over de terugtocht van de overheid. Er wordt zelfs geklaagd dat de terugtocht van overheid is doorgeslagen. Marcel van Dam heeft pas een documentaire gemaakt over de afbraak van de verzorgingstaat en de gevolgen daarvan. De overheid treedt niet terug, haar uitgaven zijn gegroeid.

Maar deels hebben deze mensen wel gelijk. De dienstverlening van de overheid is minder geworden. De buurtwerker is verdwenen en de uitkeringen zijn kariger geworden. Tegenwoordig kom je niet zomaar meer in de uitkering. En dan is er natuurlijk de uitverkoop van de staatsbedrijven zoals de PTT, de NS en het busvervoer. Daar wordt allemaal op gewezen om aan te geven hoe sterk de terugtocht van de overheid is doorgeslagen.

Eind jaren zeventig was de verzorgingstaat op haar hoogtepunt en sindsdien is de serviceverlening van de overheid achteruit gegaan. Het begon met de de bezuinigingen van de kabinetten Lubbers en daarna kwamen de privatiseringen en hervormingen van Paars.

Maar dit is maar de helft van het verhaal.

De dienstverlening van de overheid is zeker flink achteruit gegaan sinds 1980. Maar kunnen we zeggen dat de overheid kleiner is geworden? De ultieme maatstaf voor de omvang van de overheid zijn haar uitgaven. Hoeveel denkt u dat de uitgaven zijn veranderd sinds 1980. En dan bedoel ik dus gecorigeerd voor inflatie. Ik heb het over de totale middelen van de overheid. Deze zijn te vinden op www.cbs.nl. Dus controleer mij als u de uitkomsten niet gelooft.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burger in zijn blootje: onzin van preventief fouilleren

14 januari 2010 , 13:20 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.

Iedereen gefouilleerd (Foto: Flickr/sass_face)

Het NRC Handelsblad had gisteren het volgende bericht (helaas niet online):

De politie wil met mobiele wapendetectoren werken. Handig bij voetbalwedstrijden of bij de ingang van een winkelcentrum.

Uit het onderzoeksvoorstel voor de ontwikkeling van de wapendetector waarmee de politie momenteel universiteiten, onderzoeksinstellingen en bedrijven benadert, blijkt dat ook wordt gedacht aan gebruik buiten gebieden die zijn aangewezen als preventief fouilleergebied. “De urgentie is hoog. De dreigings- situatie op straat blijft groot. (…) Alleen preventieve fouilleermogelijkheid is een te beperkt middel,” zo staat in het voorstel dat onder meer door de Rotterdamse politie is opgesteld. Dankzij een detector weet de politie direct wie er wel en wie er niet nader moet worden onderzocht. In het voorstel worden scenario’s genoemd waarin burgers ? al of niet op de hoogte gesteld ? op afstand worden doorgelicht.

De wapendetector kan volgens de politie ook worden ingezet bij grote evenementen als voetbalwedstrijden, bij het doorzoeken van auto’s en bij de in- en uitgang van het openbaar vervoer en winkelcentra. Bij die laatste twee categorieën geldt “dat de mensenmassa ongemerkt snel wordt gescand op verborgen wapens.”

In de Tweede Kamer zijn in ieder geval het CDA, de PvdA en de VVD positief over invoering. “Het fouilleren van mensen is veel kwalijker voor de privacy dan het gebruik van een detector. Bovendien kost fouilleren veel meer tijd,” zegt Sybrand van Haersma Buma (CDA). Ton Heerts van de PvdA vindt dat er een debat moet komen over de vraag wat belastender is voor de privacy: visitatie van het lichaam, of detectie op afstand. “?Maar de PvdA vindt dat een scanapparaat de voorkeur verdient.” Fred Teeven (VVD) zegt voorstander te zijn van ‘alles wat tijdwinst oplevert voor de politie’, al betwijfelt hij of scannen op afstand minder ten koste van de privacy gaat.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Voldoende bewijs voor veroordeling Wilders

13 januari 2010 , 16:17 , door Gastauteur

Vandaag is het proces tegen PVV-voorman Geert Wilders begonnen. Hij wordt verdacht van het aanzetten tot discriminatie en haat, en het beledigen van moslims als groep. Hieronder volgt een gastbijdrage van René Danen, voorzitter van de stichting Nederland Bekent Kleur

Vandaag start de rechtszaak tegen PVV-leider Wilders wegens het overtreden van wetsartikel 137 dat minderheden beschermt tegen vreemdelingenhaat en discriminatie.

Opmerkelijk is dat er een nieuwe aanklacht is toegevoegd in de dagvaarding die Wilders onlangs ontving van Justitie. In eerdere procedures ging het met name om discriminatie op basis van geloof. Nu wordt Wilders behalve voor aanzetten tot haat en discriminatie van moslims ook gedagvaard voor discriminatie van niet-westerse allochtonen en Marokkanen. Daarbij speelt godsdienst dus geen rol meer. Het betreft discriminatie op basis van afkomst en etniciteit.

Als je kijkt naar wat Wilders afgelopen jaren heeft gezegd lijkt dat een terechte aanklacht. Want moslims zijn zeker niet de enige bevolkingsgroep die Wilders wil uitsluiten. In de dagvaarding is te lezen dat Wilders de grenzen wil sluiten voor “alle niet-westerse allochtonen”. Maar de PVV-leider gaat nog verder.

In 2006 zei hij bij de BBC dat het “natuurlijk niet acceptabel is” als de grote steden in Nederland in meerderheid niet-blanke steden zijn. En in Kamervragen stelde de PVV dat “het volstrekt onwenselijk is dat Amsterdam maar liefst 177 nationaliteiten telt”. In dit kader moet ook het gewenste onderzoek van de PVV naar de kosten van “niet- westerse allochtonen” gezien worden. Een deel van de bevolking wordt overigens nu al in de verkoop gedaan door de PVV. De Nederlandse Antillen moeten op Marktplaats. “De hoogste bieder mag ze dan hebben”, aldus Wilders inhet AD.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (6) ? Stalinistisch en megalomaan

11 januari 2010 , 14:12 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5.

Van embryo tot arbeidskracht. Het kind wordt gevolgd door een veelvoud aan instellingen die allemaal zeggen het belang van het kind voorop te stellen. Iedereen houdt met de beste bedoelingen een oogje in het zeil: de kraamverzorgende, het consultatiebureau, de peuterleidster, de basis- school, de politieagent, de tandarts, de huisarts en de ambulancebroeder, de eerste hulp posten, de maatschappelijk werker, de jongerenwerker, de leraar in het voortgezet onderwijs, de arbeidsconsulent, de gemeentelijke handhavers. Al die loszittende observaties worden door middel van techniek aan elkaar geknoopt en tot een elektronische lappendeken geweven die het kind thuis, op straat en op school bedekt. Een deken dat ‘niet-pluis vermoedens’ aanvoelt en registreert. En met het kind staat ook het hele gezin onder toezicht. Tot slot wordt in toenemende mate een voorschot genomen op de toekomst en gekeken naar de huidige risicofactoren en de scenario’s die zij in zich zouden bergen.

Luister hier de podcast, of download die bij iTunes.

Download

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom is een aanslag niet te voorkomen

11 januari 2010 , 14:00 , door Gastauteur

Dit is een gastbijdrage van Dimitri Tokmetzis. Het is ook te lezen op zijn eigen blog.

President Obama was vorige week boos. De veiligheidsdiensten hadden gefaald om de bomonderbroekterrorist tegen te houden voordat hij in het vliegtuig kon komen. Er lag genoeg informatie verspreid over verschillende overheidsdiensten, maar niemand kon die samensmelten tot bruikbare kennis waarop gehandeld kon worden.

Connecting the dots, blijkt telkens weer het probleem te zijn: 9/11, Van Gogh en nu weer. Maar kunnen we de ‘puntjes’ wel ‘verbinden’? Nee. Er vinden altijd fouten of ongelukken plaats op systemisch niveau. En geconfronteerd met een enorme hoeveelheid variabelen is de toekomst niet meer te voorspellen, hoe goed je voorspellende modellen ook zijn.

Volgens de regels van de Normal Accident Theory zijn grote en kleine ongelukken niet te voorkomen. Sterker nog, ze zijn onvermijdelijk. De Amerikaanse organisatiedeskundige Charles Perrow onderzocht het bijna-catastrofale ongeluk in de nucleaire reactor van Three Mile Island, in 1979 in Pennsylvania, Verenigde Staten. De nucleaire kern raakte oververhit toen het koelwater plotseling wegstroomde. Het defect bleek een kapotte leiding te zijn. Hoewel de veiligheidsvoorschriften duidelijk waren en het personeel kundig was, trad er een cascade aan fouten op die tot de bijna-ramp leidde. Zo werd het personeel overspoeld met – vaak tegenstrijdige – informatie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (5) ? Gezien in de klas

10 januari 2010 , 14:23 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het vijfde deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.

Maar Yasmine brengt natuurlijk een groot deel van haar tijd door op school en daar wordt ze vrijwel continu geobserveerd en bemeten. Dat begint al op de peuterspeelzaal met bijvoorbeeld het registratiemodel KIJK! Peuters. Het zou beter een volgmodel kunnen heten. In het programma wordt genoteerd of Yasmine zelfvertrouwen heeft, ze ondernemend is en betrokken is bij de activiteiten van andere kinderen. Daarnaast wordt er naar een aantal risicofactoren gekeken waaronder spel-, spraaktaal- en sociaal-emotionele ontwikkeling. In Zeeland wordt dit model gebruikt om een kwart van de peuters te volgen. De zogenoemde zorgenkinderen. Het vergt wel enorm veel inzet van de begeleiders: per kind drie uur, iedere drie of zes maanden. De gegevens van de kinderen in KIJK! Peuters worden aan de basisschool doorgegeven. De ouders krijgen daarentegen niet zondermeer het dossier te zien, omdat het bedoeld is voor professionals. Ouders die toch inzage willen, krijgen eerst een mondelinge samenvatting. Alleen als ze er echt expliciet om vragen, krijgen ze het dossier te zien. In Zeeland gaat men er ook vanuit dat het dossier naar jeugdzorg kan gaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Italië is meer dan Berlusconi

10 januari 2010 , 00:50 , door Gastauteur

Dit is de tweede gastbijdrage van Jochem Meijer.

In het Italiaanse plaatsje Coccaglio kregen rond kerst zo’n 500 immigranten van wie de verblijfsvergunning mogelijk was verlopen bezoek aan huis van de politie: operatie ‘Bianco Natale’, ofwel: witte kerst. “Mensen hebben op ons gestemd om een en ander op te ruimen,” aldus Agostino Pederali, wethouder Sociale Zaken van het dorp. De vergelijking met een razzia is opzichtig. In een land in verlicht geacht Europa.

Half november berichte het Parool hierover, en kort voor kerst eindigde de Nederlandse aandacht met een kort stukje in het NRC. Het nieuwtje werd niet of nauwelijks opgepikt door Nederlandse media, en als dat wel gebeurde werd het geschetst als een lokale kwestie.

Aan de ene kant is dat is opmerkelijk. Want zo lokaal en betekenisloos was het nu ook weer niet. De partij achter het bovengenoemde voorstel is namelijk Lega Nord, de partij die samen met Berlusconi’s PDL de regering vormt en die ervoor pleit het christelijk kruis op de Italiaanse vlag te plaatsen, en wiens oprichter Umberto Bossi Afrikaanse immigranten stelselmatig bingo-bingos noemt. Het voorstel van de Lega Nord-wethouder kreeg bovendien regeringsbrede steun. En dat leidde weer tot veel ophef en discussie in het Italiaanse parlement, en tot demonstraties in Rome en tegenacties als ‘gekleurde kerst’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Minder Strooien

8 januari 2010 , 13:00 , door Gastauteur

Deze kant-en-klare Saillant werd door B. Schuiling zomaar onze kant op gestrooid, waarvoor dank..

De overheid moet minder gaan strooien. Als de wegen gegarandeerd glad kunnen zijn moeten bestuurders rustiger gaan rijden. Nederland moet er aan wennen dat je in de winter langer onderweg bent. Uiteindelijk leidt dat tot minder verkeersproblemen in de winter.

De gemiddelde automobilist gaat er vanuit dat na het woonerf op alle wegen gewoon voluit gereden kan worden. En dat je bij plannen geen rekening hoeft te houden met verkeersomstandigheden, want de overheid waakt. Als dan gladheid -ondanks de vele tonnen zout die worden gestrooid- opsteekt gaat het mis met kilometers file als gevolg van ongelukken. Bovendien krijgt de overheid of de ANWB de schuld als er niet binnen secondes gestrooid is in combinatie met een instant weeralarm.

In plaats daarvan moet de Nederlander verantwoordelijk zijn voor hun eigen gedrag. De overheid dient er voor te zorgen dat basisvoorzieningen als winkelcentra bereikbaar zijn. Ook voor minder validen en ouderen van dagen. Wie echter onder slechte weersomstandigheden afstanden wil afleggen moet stevig in de schoenen staan. In plaats van 24/7 elke vierkante meter te strooien moet het kunnen voorkomen dat logistieke zaken haperen als bar weer opsteekt. Dat betekent niet-noodzakelijke bezoeken uitstellen, meer thuiswerken, rustiger rijden en mindere beschikbaarheid van producten en mobiliteit accepteren. In veel Europese landen is dat volstrekt normaal. Daar is de zelfredzaamheid ook een stuk groter.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

IJsbeulen

8 januari 2010 , 11:22 , door Gastauteur

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jaap de Goede, dit artikel verscheen ook op zijn eigen blog.

Stel je voor. Twee heel grote mijnheren intimideren een klein meisje. Ze willen namelijk dat zij tien euro terug betaalt. De tien euro die de heren ergens in haar jasje hadden verstopt. Nu is het kwijt – uit haar jasje gevallen. Zij wil en kan het tientje niet terug geven. Maar de heren willen niet buigen. Ze staan dapper op hun stuk.

Grof? Blijkbaar denken we er niet zo over als de IJslandse president toch ook niet terug wil betalen. Terug betalen wat niet hij, of zijn kiezers, maar enkele op zijn gebied opererende bankiers hebben kwijt gemaakt. Bij elkaar 3,8 miljard euro. Waarvan twee derde van Groot Brittanië, en de rest van Nederland. Beide laatste landen staan nu dapper op hun stuk, en willen het geld echt terug.

Maar IJsland heeft maar driehonderdtwintigduizend inwoners. Als zij elk moeten betalen, kost hen dat 11857 euro per persoon, plus rente. Dat is per gezin al snel meer dan 50.000 euro, te betalen over vijftien jaar. Ik snap wel dat meer dan zestigduizend IJslanders een petitie tekenen dat ze dát heel oneerlijk vinden.