Gastauteur

2.330 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Moderne containerschepen trager dan oude zeilschepen

Op Sargasso bieden we regelmatig plaats voor een gastbijdrage. Dit maal een stuk van Kris de Decker van Lowtech Magazine. Het stuk is ook aldaar te lezen.

De slabakkende economie en de hoge brandstofprijzen deden de Deense rederij Maersk besluiten om de snelheid van een aantal vrachtschepen te verlagen van 25 naar 12 knopen. Daarmee zijn de zeilvrachtschepen van meer dan 100 jaar geleden minstens even snel als de containerschepen van vandaag.

Maersk nam de beslissing twee jaar geleden, toen de olieprijs op een recordhoogte van 145 dollar per vat stond. In een interview met de New York Times stelde de directeur van de rederij deze week dat de lagere snelheid over die periode op een aantal belangrijke routes een brandstofbesparing van 30 procent had opgeleverd. Een trip tussen Duitsland en Guangdong in China duurt nu een maand in plaats van drie weken. De hogere arbeidskosten worden ruimschoots gecompenseerd door de lagere brandstofkosten, aldus Maersk.

Dat het verlagen van de snelheid een aanzienlijke invloed kan hebben op het brandstofverbruik, of het nu om schepen, auto’s, treinen of vliegtuigen gaat, is geen nieuws meer. Ironisch is wel dat Maersk nu evengoed de motoren helemaal zou kunnen uitzetten en op windkracht varen.

Het Duitse vrachtschip Preussen, het grootste zeilschip dat ooit werd gebouwd, haalde van 1902 tot 1910 een vergelijkbare snelheid. Het 124 meter lange schip (lengte over dek) voer hoofdzakelijk tussen Hamburg en Iquique (Chili) en deed daar op een enkele reis 58 tot 79 dagen over. De hoogste gemiddelde snelheid die tijdens zo’n trip werd opgetekend, was 13,7 knopen (25 km/h). Sneller dus dan de 12 knopen (22 km/h) van de containerschepen van Maersk. En dat helemaal zonder vuile dieselolie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vondelpark slecht beveiligd

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Vondelpark (Wikimedia Commons/Anna Frodesiak)

Het Vondelpark, een van de grootste attracties van Amsterdam, is uitermate slecht beveiligd. In een nieuwe aflevering van ‘Undercover in Nederland’ toont verslaggever Alberto Stegeman dat het mogelijk is om zonder enige belemmering wapens en explosieven de ‘A-locatie voor aanslagen’ in te smokkelen. Volgens Stegeman springt de gemeente ‘ronduit laks’ om met de beveiliging van het park. De verslaggever die eerder wereldschokkende onzorgvuldigheden bij Schiphol, defensie en Paleis Noordeinde aan het licht bracht noemt zijn ontdekking ‘tekenend voor de gehele maatschappij’.

De redactie van Undercover in Nederland beweert ?tientallen keren? in het park te zijn binnengedrongen. Stegeman: ?Je kan het zo gek niet bedenken wat je zo?n park in kan smokkelen: keukenmessen, injectienaalden, een gebroken flessenhals en een kurkentrekker. Op oudejaarsavond nam onze stagiair zelfs een vuurwerkpakket mee terwijl de productiestagiair een nepbom in haar djembé droeg. Dit kan toch niet? Slechts één redacteur, gewapend met een stapel ingrediënten voor een goede bom, is beboet. Maar dat was voor wildplassen en dat noem ik geen terrorisme. Met zijn kunstmest, krant en spiritus mocht hij gewoon weer het park in.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie volgt Volg de Verkiezingen?

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Marleen Zachte, die onvolledige informatie op de site VolgDeVerkiezingen.nl in kaart bracht. Dit deed ze al eerder voor Amsterdam alleen.[/i]

logo VolgDeVerkiezingen.nl

Onlangs vroeg ik iemand die voor fispr.nl over een nieuwe gemeente schreef, of de partijen die hij noemde de enigen waren die in die plaats meededen. “Volgens de site volgdeverkiezingen wel, daar vertrouw ik op”, was zijn antwoord. Voor die gemeente bleek dat terecht, maar ik wist dat bijvoorbeeld bij Amsterdam slechts acht van de negentien partijen vermeld werden. Blindelings vertrouwen leek niet op zijn plaats. Of was Amsterdam een uitzondering?

Bij het maken van de Amsterdam Centraal Verkiezingswijzer bleek ook de informatie over de Amsterdamse stadsdelen op volgdeverkiezingen.nl (VdV) incompleet te zijn. Zo stonden er bij Amsterdam Centrum twaalf partijen, terwijl er slechts zes meedoen aan de verkiezingen. Leuk detail: een van die zes overbodige partijen was Opheffen Nu, dat in 2006 aan de verkiezingen meedeed met als doel het stadsdeel op te heffen. In plaats daarvan lijkt de partij zichzelf op te heffen; aan de verkiezingen in 2010 doet ON niet mee.


Hoe zou het met de rest van Nederland zitten? Ik nam een steekproef van 26 gemeenten, waaronder de 15 grootste van Nederland (zie volledige grafiek). De verkiezingssites van de gemeenten gebruikte ik voor de correcte gegevens. Wat bleek? In 26 gemeenten doen in totaal 308 partijen mee, VdV komt op 265 uit, een verschil van 43. Van die 265 doen 11 partijen helemaal niet mee op 3 maart. VdV noemt daarmee 254 verkiesbare partijen, een tekort van 54, of 17,5%. Van de 26 gemeenten werden van slechts vier alle parijen correct vermeld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mexico: Levensgevaarlijk voor journalisten

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Alexander Pleijter, als wetenschappelijk docent op het gebied van ?journalistiek en nieuwe media? verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen weblog.[/i]

“Het is een rare paradox”, vertel Jan-Albert Hootsen aan de telefoon. “Mexico is een van de veiligste landen van Latijns Amerika, met een van de laagste moordcijfers. Maar voor journalisten is het totaal anders. Voor hen is Mexico na Somalië en Irak het gevaarlijkste land om te werken.”

Hootsen zegt zelf weinig te merken van het geweld tegen journalisten. ?Ik woon in Mexico City en daar is het veilig. Ik kan gewoon werken. Ik ben nu in het noorden en hier is het wèl gevaarlijk, want hier zijn de drugsbendes actief die zorgen voor dood en verderf.” Dat de schrik er daar in zit merkte hij zelf. “Er wonen twee neven van mijn vriendin in de buurt, maar ze willen niet dat ik op bezoek kom. Ze geven les en hebben kinderen van drugsdealers in hun klas. Ze zijn doodsbang dat ze aangevallen worden als ze met een journalist worden gezien die misschien schrijft over de durgskartels.?

Zelfcensuur

De vele moorden, martelingen en verdwijningen zorgen ervoor dat steeds minder Mexicaanse media het nog aandurven om te berichten over de drugskartels. ?Dat zijn er inmiddels nog maar één of twee. Verschillende kranten hebben op hun voorpagina aangekondigd dat ze niet meer publiceren over drugshandel, in de hoop dat hun journalisten dan niet lastig gevallen zullen worden door drugsbendes.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom helpen we Haiti nu pas?

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jaap de Goede, dit artikel verscheen ook op zijn eigen blog.

Het adoptie-zusje van ons buurjongetje is vervroegd over komen vliegen, uit Haïti. Vanwege de aardbeving. Zo komt de ramp wel heel dichtbij. De hele buurt leeft een beetje extra mee. Dus natuurlijk geven we ook wat geld, voor het tehuis waar het zusje vandaan komt. Voor Haïti. Maar ik verbaas me ook. Want waarom helpen we Haïti nu pas echt?

Overal in de wereld doen mensen mee met geld geven, hulp sturen, geld inzamelen. Natuurlijk willen we die arme mensen in Haïti helpen. Nederland alleen al gaf honderd miljoen, zestig van de TV-inzameling, en nog eens ruim veertig van Koenders. Bij elkaar bijna een tientje per volwassen Nederlander. En ons land zamelt heus niet als enige in. Wereldwijd zitten we op vele honderden miljoenen, misschien al over het miljard.

Daar mogen we trots op zijn. Want voor zo’n land als Haïti is een miljard heel veel. Zes miljoen Haïtianen “verdienen” bij elkaar namelijk maar vijf miljard euro in een jaar. Een miljard is ongeveer zoveel als zij in totaal in een jaar importeren aan goederen uit het buitenland. Voornamelijk aan steeds weer duurdere olie. En de honderd miljoen uit Nederland is al bijna het hele tekort op hun jaarlijkse betalingsbalans. Het tientje van de gemiddelde Nederlander is al een week inkomen voor de 80% Haïtianen die leven onder de armoedegrens.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De val van een virtuele toren

Al eerder was hier aandacht voor de Belle van Zuylen middels een duidelijke video van Ad van der Stok. Nu de toren niet door gaat, reflecteert hij op alles wat er omheen gebeurd is.

Lokale politiek gaat vaak over de inrichting van de stad en dat weten ze in Utrecht. Vorig jaar maart viel het college over de aanleg van een invalsweg. Nadat de VVD er een pleister op plakte ging het aangepaste college verder, met op de agenda het volgende plan: het Muziekpaleis.

Ondertussen ging in de luwte van de publiciteit de voorbereiding voor de bouw van de vele malen grotere Belle van Zuylen door. Sinds 2006 stond deze 262 meter hoge toren fier overeind. Al waren er buiten het stadhuis amper voorstanders te vinden. Gelukkig deed de crisis wat de Utrechtse gemeenteraad naliet: de stekker uit het plan trekken.

Voor de Utrechter en de geïnteresseerde: een verslag van 14 maanden nieuwsgierigheid en verbazing. Nieuwsgierigheid over de motieven überhaupt zo’n toren in een nieuwbouwwijk te willen zetten. Waarom laat een wethouder of gemeenteraadslid zich overtuigen van zo’n plan?

Verbazing over het feit dat het uitgewerkte plan van mei 2008, al die tijd tegenstrijdig is geweest met het Masterplan dat in januari 2006 door de gemeenteraad zelf werd goedgekeurd. Een raad die zichzelf zo weinig serieus neemt is slecht nieuws. Zeker voor de stad waar de komende jaren het stationsgebied het decor vormt voor de meest grootschalige verbouwing van het land, à 4 miljard euro.


Voorspel
In de hoogbouwvisie van Leidsche Rijn Centrum Noord, liet Jo Coenen opnemen dat de sky de limit was. Hoogbouwvisies hebben meestal meer met hoogbouw dan met visie te maken en hoogbouw, dat laat projectontwikkelaar Burgfonds zich geen twee keer zeggen. Met een 262 meter hoog ontwerp van de Architecten Cie onder de arm stapt ze naar PvdA wethouder Bosch. Er is nog geen plan en hij omarmt prompt de aangeboden toren. In 2006 komen de eerste beelden van de Belle van Zuylen naar buiten, die nog wat aan een grap deden denken. Dat verandert in mei 2008 met de presentatie van een verder uitgewerkt plan. Ik begin de berichtgeving te volgen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Word nooit een Model-Marokkaan

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Ewoud Butter, dat eerder op zijn eigen blog verscheen.

Model bij show van Marokkaan Aziz (Foto: Flickr/Natashenka)

Mevrouw Van der Vaart is welzijnswerkster en erg betrokken bij de multiculturele samenleving. Ze maakt zich oprecht zorgen over de hoge criminaliteit onder Marokkaanse jongens.

“Die jongens zouden een voorbeeld moeten nemen aan al die jongens die het wel zo goed doen, zoals die meneer Marcouch en die schrijver, Hafid Bouazza, en die enige mode- ontwerper, Aziz, en dan heb je nog die leuke voetballer, hoe heet ie ook al weer?” “Afellay, Bouhlarouz, Boussaboun, Aissati, ..” “Ja, die laatste… denk ik. Echt een model-Marokkaan.”

Model-Marokkaan. Je zult het maar zijn. “En Mo, wat wil je later worden?” “Model-Marokkaan pappa.” “Zou je dat nou wel doen jongen?” Rolmodel is al erg, Troetel-Turk is vreselijk, maar Model-Marokkaan is echt bijna dodelijk.

Toch zijn er heel veel goedbedoelende mensen in de politiek en het welzijnsland die hun heil zoeken in de Model-Marokkaan als rolmodel. Succesvolle Marokkanen zouden een voorbeeldfunctie moeten vervullen. Het is een uitgangspunt van verschillende projecten. Maar is het wel verstandig?

Over Nederlanders wordt wel eens gezegd dat ze maar beter niet met hun kop boven het maaiveld uit kunnen steken. Voor een Marokkaan is een kruin al snel veel te hoog.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Inflatie is pensioenbelasting

Hieronder volgt een gastbijdrage van Marcel Meijer: docent economie en wiskunde en blogger op economische onderwerpen, dit artikel werd ook gepubliceerd op zijn eigen blog.

De staatsschuld is flink opgelopen het afgelopen jaar. Deze schuld moet worden afbetaald in de toekomst. Nu bestaat er de misvatting dat inflatie goed is omdat de overheidschuld dan minder wordt. Althans minder in reële zin.

De overheid kan de schuld verminderen door te bezuinigen. Aan het AOW-debat zien we dat dit een moeilijk traject is. We hebben nog een aantal van dergelijke maatregelen nodig om de zaken vlot te trekken. Dan moet je denken in de richting van het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek en het privatiseren van het hoger onderwijs. Dit is politiek een mijnenveld en waarschijnlijk dit dus niet voldoende opleveren.

Verder is het mogelijk om de belasting te verhogen. Nu zijn belastingen erg slecht voor de economie onder normale omstandigheden. Maar in de kwetsbare economie die we nu hebben is het funest. De economische groei is zelfs in een optimistisch scenario erg zwak. Een belastingverhoging zou deze groei ook nog eens afremmen. Duidelijk geen goed plan.

Dan blijft over de inflatie oftewel meer geld bijdrukken. Simpel gezegd de overheid zet de geldpers aan en vergroot zo de geldhoeveelheid. Hierdoor zie je de prijzen toenemen. Waarschijnlijk zullen ook de inkomens en de belasting met de inflatie meegroeien. Alles wordt gerekend tegen hogere prijzen, maar de schuld is hetzelfde gebleven. En zie hier het magische middel om de overheidsschuld te lijf te gaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Linkse lente?

Sargasso plaatst gastbijdragen, hieronder volgt een gastbijdrage van Bragg over een krachtig links versus een krachtig rechts politiek blok.

In twee opvallende optredens hebben Agnes Kant bij ‘24 uur met…’ en Femke Halsema bij De Wereld Draait Door deze week hun liefde voor regeringsdeelname uitgesproken. Hoewel alleen D66 momenteel kan bogen op een substantiële winst in de peilingen, mag de door beide lijsttrekkers gewenste toekomstige coalitie niet geheel worden uitgesloten. In weerwil van de door velen doodverklaarde links-rechts tegenstelling, tekent zich een strijd af tussen twee duidelijk geprofileerde blokken.

De vroege liefdesverklaringen kregen een extra dimensie door een uitlating van wisselspeler Ronald Plasterk, die zich tot schrik van de zieke Wouter Bos op een PvdA-verkiezingsbijeenkomst in Eindhoven uitsprak voor een links kabinet. Ik verwacht overigens dat zowel de PvdA als D66 zich niet uit zullen willen laten over een mogelijke coalitie. De PvdA blinkt niet uit in principiële keuzes en zal het CDA niet nog meer van zich willen vervreemden.

De grote vraag is of PvdA en CDA het huidige kabinet tot inzet van de verkiezingen zullen maken. Als het kabinet tussentijds valt, ligt dat niet voor de hand, maar zit het tegen alle verwachtingen toch de rit uit, dan zou het mij niet verbazen als de PvdA dit toch zal doen. Overigens zal de PvdA eerst moeten zorgen dat ze minstens op een zeteltje of dertig uitkomen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mogen Amerikanen zomaar in ons bankgegevens snuffelen? Dacht het niet.

Op Sargasso bieden we ruimte aan gastbijdragen. Dit maal een bijdrage van Judith Sargentini. Judith Sargentini is lid van het Europees Parlement voor GroenLinks.

Afgelopen maandag is het SWIFT-akkoord tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten in werking getreden. Daarin staat dat de VS de banktransacties van alle Europeanen mag inzien. Het doel: terrorismebestrijding. Nu is natuurlijk niemand tegen terrorismebestrijding. Sterker nog door de internationale geldstromen in de gaten te houden zijn we inderdaad beter in staat om internationale terroristen in de gaten te houden. (En hoeven we niet allemaal in onze onderbroek in het vliegtuig te stappen.)

Pas volgende week stemt het Europees Parlement erover. Goede kans dat het akkoord over de doorgifte van bankgegevens dan weer moet worden opgezegd. De bizarre gang van zaken bewijst dat de Europese justitieministers de democratische regels van het Verdrag van Lissabon nog niet tussen de oren hebben zitten.

Waar ik echter heel teleurgesteld in ben, is de manier waarop de Europese ministers van Justitie – inclusief onze eigen Ernst Hirsch Ballin – de sluizen wagenwijd openzetten voor de Amerikanen. Zonder enig besef voor (1) de privacy van Europese burgers en (2) de democratische omgangsvormen in de Europese Unie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nuchter de IPCC feiten op een rijtje

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Carlos, dat eerder op Sargasso verscheen.

Perito Moreno Gletsjer (Foto: Wikimedia Commons)

Het volgende hoofdstuk van de geslaagde (criminele) aanval op het IPCC is begonnen. Nadat het internationale klimaatpanel eerst op suggestieve wijze in diskrediet werd gebracht met materiaal uit gestolen emails, er vervolgens in de media gesuggereerd werd dat een kleine onvolkomendheid over Himalaya gletsjers in het vierde IPCC rapport keiharde ‘klimaatfraude‘ betrof zijn we nu beland bij de insinuatie dat de wetenschappers “politiek gemotiveerd hun rapport hebben gemanipuleerd”. Politici als Cramer en Samsom, die afgaan op de informatie uit de media, menen nu te moeten pleiten voor grondig onderzoek naar ‘nog meer fouten‘ en het aftreden van het IPCC hoofd.

Maar is er eigenlijk wel ‘klimaatfraude’ gepleegd? Mocht het IPCC soms niet citeren uit grijze literatuur? En heeft die klimaatwetenschapper nu werkelijk gezegd te hebben gemanipuleerd?

Omdat een groot deel van de zogenaamd professionele media haar werk niet meer doet en het bijvoorbeeld vertikt om zelf de bewuste rapporten te lezen of zomaar heel ouderwets zelf even de betrokkenen op te bellen staan hieronder de feiten nog even op een rijtje. Infotainment voor Misantropen en Masturbatie met Morosofen is er immers al genoeg op het web?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De partijtijgers en de regelneukers

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte aan gastbijdragen. Dit maal een bijdrage van Diana welke ze schreef naar aanleiding van het lezen van deze analyse bij ons. Ze is zelf ook lid van een politieke partij.

Wie actief is in een partij kent ze wel. De verschillende soorten partijleden die er zijn. Bent u lid? Kijk eens rond en herken de volgende 20 types partijleden die er bestaan.

1. De Donateur

De Donateur stemt altijd op de partij en is lid geworden om zijn favoriete partij financieel te steunen door middel van contributie. Hij heeft echter geen zin en tijd om zich met het reilen en zeilen van zijn partij bezig te houden. Daarom komt de donateur nit op bijeenkomsten. Het partijblaadje wordt meestal nog wel gelezen maar emails verdwijnen meestal ongeopend in de trashcan.

2. De partijtijger

De trouwe fanatieke partijtijger is al vele jaren lid van de partij en heeft met name lokaal en provinciaal een waslijst aan functies op zijn naam. Afdelingsbesturen, raden, verkiezingscommissies, je kunt het zo gek niet bedenken of de partijtijger heeft het ooit gedaan. Ambities op landelijk niveau heeft de partijtijger meestal niet. De partij is vooral zijn belangrijkste hobby en al zijn vrije tijd gaat erin zitten. Zodoende kent hij iedereen en weet hij alles over de partij. De partijtijger is meestal een onverwoestbare optimist die zelfs bij de meest donkere prognoses positief en actief blijft.

3. De politicus

Vorige Volgende