1. 3

    @Eric: Er zijn twee manieren om dit aan te vliegen. Negeren en bediscussieren. Ik kies voor het laatste. In de ijdele hoop dat er een paar mensen aldaar inzien dat hun ideeën op drijfzand en wensdenken gebaseerd zijn.
    Is de weg van de meeste weerstand, ik weet het :-)

  2. 4

    MartijnT: dat ligt maar net aan het niveau van die lezers…

    Steeph: ik heb het proberen te discussieren inderdaad min of meer opgegeven, zoals je weet…

  3. 5

    Zelf zijn ze niet zo van de discussie:
    “Sorry, posting has been closed for the time being.” zeggen ze op DDS.

    Maar met de quote:
    “Als je een top-ingenieursbureau twintig miljoen betaalt om het uit te zoeken, weet je binnen een jaar precies waar je aan toe bent!”
    doelen ze natuurlijk op zoiets als het aanleggen van een Noord-Zuid lijn.

  4. 6

    @4, Eric: tja, daar ligt toch een probleem… Als van de 12 miljoen stemgerechtigden in Nederland een groot aantal kiezers iets kiezen gebaseerd op verkeerde aannames, dan kiezen ze toch wel. Dan kun je wel als roepende in de woestijn zeggen dat jij het beter wist… maar…

  5. 7

    @steeph: bij DDS heb ik ’t elsevier-gevoel. Vroeger was de elsevier een saai, serieus en degelijk rechts/conservatief blad. Tegenwoordig heb ik ’t idee dat ze wel weten hoe de wereld inelkaar zit, maar dat het veel leuker is om een beetje te trollen & treiteren. Al was het alleen maar omdat dat hogere oplagecijfers oplevert. DDS heeft ’t serieuze gedeelte overgeslagen en is direct begonnen met trollen.

  6. 8

    Labohm neem ik persoonlijk al jaren niet meer serieus, alsmede het Heartland “Meeroken is niet schadelijk” Institute.

    Waar Labohm c.s. aan voorbijgaan is de waarschijnlijkheid. Hij is volledig correct als er gesteld wordt dat “iedere wetenschapper graag ‘de waarheid’ [wil] vinden, maar in de praktijk komt het erop neer dat hij zijn eigen theorie zo mooi mogelijk optuigt en zijn tegenstanders zoveel mogelijk bestrijdt, maar het uiteindelijk aan de geschiedenis overlaat om te bepalen of hij gelijk had.” Maar moeten we de klimaatdiscussie overlaten aan toekomstige generaties, zodat zij kunnen bepalen wie er gelijk had?

    Allereerst is er simpelweg een niet te ontkennen of te bagatelliseren breed draagvlak binnen de klimaatgerelateerde wetenschappen dat de AGW-hypothese onderschrijft. Dat wil niet zeggen dat deze hypothese correct is. Hij is echter nog steeds niet weerlegd, ondanks de vele verwoede pogingen. Vooralsnog zullen we het hier dus mee moeten doen. Dat neemt niet weg dat alle kritieken terzijde geschoven moeten worden.

    Er moet echter wel realistisch gekeken worden naar de risico’s die er bestaan. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar er worden wel bepaalde onderbouwde predicties gedaan. Die worden gemaakt door mensen met verstand van zaken, die hiervoor zijn opgeleid, die de materie grondig bestuderen. Dit zijn geen glazen-bol-achtige Jomanda-voorspellingen. Er is geen reden om aan te nemen dat ze volledig uit de duim zijn gezogen.

    Aangezien de AGW-hypothese tot op heden niet weerlegd is, zal er waarschijnlijk wel een kern van waarheid in zitten. Wellicht wat aangedikt door de ‘alarmisten’, maar toch.

    Hebben we de luxe om deze predicties naast ons neer te leggen? Volgens de Labohmpjes wel. Die lijken soms een onweerlegbare wijsheid te hebben. Daar waar de klimaatwetenschappers plegen te spreken in waarschijnlijkheidstermen, daar grossieren de criticasters vooral in zekerheid. En dat terwijl hun kritiek net zo onzeker is als de AGW-hypothese zelf.

    Kunnen we dus wachten op het moment dat AGW inderdaad blijkt te bestaan en dan pas ingrijpen? Het klimaat op aarde reageert traag, zeer traag.Je kunt het vergelijken met een olietanker. Op dit moment varen we met die tanker richting het noorden. De meeste wetenschappers waarschuwen: “Pas op, voorbij de horizon op 100 kilometer zijn waarschijnlijk ijsbergen. Laten we de koers alvast bijstellen, voor de zekerheid.” Sommigen zeggen: “Dat kun je niet zeker weten, laten we afwachten totdat we de ijsbergen zien.” Mochten er inderdaad geen ijsbergen zijn, dan maakt het in feite niet uit dat we de koers hebben verlegd. We maken wellicht een omweg. Maar liggen die ijsbergen er wel, en we hebben de koers niet veranderd, dan is een aanvaring onvermijdelijk. Een olietanker kun je niet op het laatste moment bijsturen. Het klimaat evenmin.

    Het risico is te groot om af te wachten, ongeacht wie er gelijk heeft: de 90% van de wetenschappers die ons waarschuwt of die 10% dissidenten.

    Mvgr – B

  7. 9

    Hij heeft Popper verkeerd begrepen. De theorie moet niet zo falsifieerbaar mogelijk gemaakt worden omdat het falsifieren zelf nieuwe kennis oplevert, maar omdat een theorie die niettegenstaande zijn kwetsbaarheid overeind blijft des te meer geldigheid heeft. Zo’n theorie dat nou juist de kennis waar we naar op zoek zijn.

  8. 10

    Wt krijgen we nou? Gaan we linken naar en kletsen over de ongefundeerde mening van een econoom over de wetenschap rondom klimaatverandering? Een econoom die en passant nog even zonder enige onderbouwing allerlei mensen zwart maakt? En morgen mag ik alhier zeker een verhandeling over koude kernfusie door Catherine Keyl lezen?

  9. 13

    Weet je wat het stomme is: die quote stelt namelijk precies dat waar klimaatveranderingsontkenners de wetenschap zelf van beschuldigen, niet waar is:

    Waarom krijg je nooit een antwoord over hoe iets werkt van een wetenschapper?
    Omdat er ‘veel aspecten’ aan zijn of er ‘nog verder onderzoek nodig is’ om precies te weten hoe het zit. Dat zegt Labohm zelf ook:
    “Eén van de gedachten achter de oprichting van het IPCC was dat je voor beleid niet uit de voeten kunt met wat de wetenschap produceert. Elk goed wetenschappelijk rapport geeft aan wat de reikwijdte van de uitkomsten ervan is, en maakt daarbij zoveel voorbehoud dat je als beleidsmaker gewoon niet weet waar je aan toe bent. “

    Maar de “klimaatontkenners” stellen tot nu toe juist dat de wetenschap ruecksichtslos en zonder voorbehoud zegt dat de mens global warming veroorzaakt.

    Dus wat is het nu: is er een gesloten wetenschappelijk front wat er een complot op nahoudt om er zelf beter van te worden, of zijn wetenschappers zwalkende windvanen?

    Bovendien stelt Labohm (terecht) dat ingenieurs soms iets te vaak wetenschappers willen zijn, maar hij vergeet dat er wel degelijk zoiets als een academisch ingenieur bestaat; eentje die niet zomaar een vergelijkingen invult, maar ze from scratch uitschrijft. Die stap zouden klimaatontkenners misschien ook eens moeten maken…