Closing Time | Ska-P
, door
Jullie raden nooooooit wat voor soort muziek Ska-P maakt ;) Ondanks dat we dit niet zo heel vaak doen: lekker vrolijk.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
Illustratie uit het besproken artikel
Het scorebord van het gesprek
, door
Een van de taalkundige ontdekkingen van de afgelopen vijftig jaar is die van de common ground, de ‘gemeenschappelijke basis’. Tijdens ieder gesprek moeten de deelnemers wel een soort scorebord bijhouden van waar ze het beiden over eens zijn. Dat is nodig zodat ze elkaar niet allerlei dingen vertellen die al eerder aan de orde zijn gekomen, maar ook omdat ze elkaar aan het gezegde kunnen houden. Als ik tegen jou zeg dat er geen brood in huis is, en jij komt terug met een halfje bruin, mag je mij erop aanspreken als de broodtrommel vol zit. En zo moeten we allebei een lijst bijhouden van zaken die we waarschijnlijk samen weten.
Belangrijk voor die gemeenschappelijke basis is het begrip ’taaldaad’. Een verse wethouder die zegt ‘Dat verklaar en beloof ik’, gaat daarmee juridische verplichtingen aan, en als hij vervolgens zegt ‘hiermee open ik de vergadering’ is de bijeenkomst van karakter veranderd. Met elke zin die je uitspreekt doe je iets, verander je de wereld een klein beetje. Als ik beloof jou 10.000 euro te geven voor dat oude schuurtje, haal ik me verplichtingen op de hals. Als ik zeg dat het een lekker weertje is, leg ik contact.
Weg smijten
Foto:
1970luizcosta on Pixabay
Wie bestuurt de digitale stad
, door
OPINIE - In het publieke debat over digitalisering ligt de nadruk vaak op privacy, cybersecurity en innovatie. Minder aandacht is er voor een fundamenteler vraagstuk: wie heeft feitelijk de zeggenschap over de digitale infrastructuur waarop onze overheid en publieke dienstverlening draaien? Hoewel Nederland en Europa steeds meer digitale regels maken, zijn zij voor de uitvoering in hoge mate afhankelijk van private – vaak niet-Europese – technologiebedrijven. Een gastbijdrage van Bas Guldemond over digitale afhankelijkheid, democratische zeggenschap en publieke digitale voorzieningen.
Ik schrijf dit artikel op een terras naast de oude beurs in Brussel, een gebouw dat ooit het kloppend hart vormde van de Europese handel. Mensen lopen voorbij, de stad ademt geschiedenis, maar mijn gedachten gaan naar Nederland. Naar de manier waarop een groot deel van onze digitale samenleving – van gemeentelijke dienstverlening tot vitale overheidsvoorzieningen – weliswaar in Brussel onderwerp is van politieke besluitvorming, maar elders wordt ontwikkeld en beheerd.
#/media/Bestand:Front_of_Brussels_Stock_Exchange_2023_cropped.jpg){kind=link}
De macht die onze digitale samenleving vormgeeft, bevindt zich namelijk niet uitsluitend op de plaatsen waar wetten en regels worden vastgesteld. In Brussel worden kaders gecreëerd die bepalen hoe technologie moet functioneren, maar de systemen waarop onze publieke dienstverlening steunt, worden veelal buiten het directe bereik van de Nederlandse en Europese overheid ontworpen, onderhouden en aangepast. De keuzes die ons dagelijks digitaal leven beïnvloeden, worden daardoor niet altijd gemaakt waar democratische verantwoording het sterkst is georganiseerd.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Closing Time | Glen Hansard
, door
(Bewerk) Vanochtend is Glen Hansard overleden, na een motorongeluk. Om eerlijk te zijn ben ik niet zo bekend met de muziek die hij maakte als singer-songwriter en met zijn bands The Frames en The Swell Season. Niet genoeg om één favoriet nummer uit dat grote repertoire te kunnen pikken. Op mij maakte hij een grote indruk met zijn optreden bij de uitvaart van Shane MacGowan in 2023. Daarom hier zijn eerbetoon aan Shane als eerbetoon aan hemzelf.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Recensie Zomergasten met Peter Pannekoek
, door
RECENSIE - Noot vooraf: Dit stuk is niet geredigeerd en ik heb dus ook niets geschrapt. Het is nogal een epistel, ik heb mijn eigen gedachten, anekdotes en gevoelens volledig de vrije loop gelaten. Ik wilde er vooral geen saai verslag van maken, een verwijt dat ik voorheen een paar keer kreeg. Nou, dat zullen jullie weten haha…
Anyway. Ik lijd de laatste tijd nogal aan writersblock, maar toen ik hoorde dat Peter Pannenkoek de eerste Zomergast is, was ik er als de kippen bij. Hij is een van mijn favoriete cabaretiers, ontzettend sympathiek en enorm grappig. Ik verwacht dan ook een lollige uitzending, maar wellicht heeft hij ook een serieuze kant. Vast wel. We gaan het zien.
Als het gesprek begint biecht Janine op dat ze er eigenlijk geen zin in heeft. Dat vond ik een vreemde opmeting, maar wat ze bedoelde is dat ze zo gespannen is, op een vervelende manier. Peter heeft meer een gezonde spanning. Nou gelukkig, komt het hopelijk toch nog goed met de avond.
Nah, toevallig is het eerste fragment een documentaire, meteen serieus dus. En een fragment dat Peter heeft leren kennen via Zomergasten. Wat leuk! Over beeldend kunstenaar (mensen waar ik vaak weinig van snap. Maar dat ligt aan mij.) Sam Dillemans. Ha, hij maakt me toch nog aan het lachen, wat een betweterig mannetje. Peter voelt zich blijkbaar wel met hem verwant, omdat hij ook overal vol overgave voor gaat. Ja dat geloof ik meteen. Ik vind het wel een beetje lullig om de supermarktcassière te verwijten dat ze dat niet altijd doet. Dat is gewoon een baantje, en niet altijd even leuk met soms vervelende klanten. Ze zit daar gewoon om geld te verdienen. En Peter propt en plant zijn tijd blijkbaar altijd helemaal vol, dat lijkt me nou doodvermoeiend.
Foto:
Schermafbeelding Boze geesten podcast
Eensgezind kritiek leveren
, door
Waarom zou je als mens met iemand in gesprek gaan voor een camera of achter een microfoon? Waarom niet in je eentje je eigen mening verkondigen? Waarom met zijn tweeën, of zelfs met nog meer mensen? Dat is een kwestie die me al een tijdje intrigeert. Dat komt doordat veel kritische gesprekken op YouTube en in podcasts een bijzonder karakter hebben.
Het voor de hand liggende antwoord op mijn vraag is zoiets als: twee weten meer dan één. Je vult elkaar aan, je corrigeert fouten van de ander, je spreekt elkaar tegen. Mij lijkt dat mensen met elkaar spreken om hun horizon te vergroten. En dat je dus kijkt of luistert naar een groep van meerdere sprekers, omdat dit je horizon nog meer vergroot. Maar dan zou je niet bij voorkeur optreden met iemand met wie je het bij voorbaat eens bent. En dat is precies wat er gebeurt .
Dat blijkt uit een fenomeen als De snijtafel. Dat begon in 2012 met twee jonge mannen, Kasper C. Jansen en Michiel Lieuwma, die samen kritiek leverden op van alles en nog wat: liedjes, interviews, afleveringen van De Wereld Draait Door. Het was een tijdje heel populair, ik sprak allerlei mensen die zoiets ook wilden maken, al is dat geloof ik nu alweer wat minder. Heel vervreemdend was dat Jansen en Lieuwma wel kritisch waren op hetgeen ze behandelden maar in de afleveringen die ik heb gezien nooit kritisch waren op elkaar.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Closing Time | Jatwerk: Eddie Dalton – Another Day Old
, door
Terwijl de strijd tegen misbruik van auteursrechtelijk beschermd werk hooguit leidt tot juridische touwtrekkerij, zijn er ondertussen mensen die er prat op gaan dat ze door AI gegeneerde content menen te herkennen. Vanavond een casus waarbij dat volgens mij erg moeilijk is.
Op muziekgebied werd ik door iemand attent gemaakt op een song, waarvan ik niet meteen door had dat artiest, tekst en muziek volledig artificieel zijn. Pas na een paar keer luisteren viel me op dat een gitaarsolo twee keer precies hetzelfde voorbij kwam. Noten, ritme, timing en klankleur verschillen nauwelijks tot niet van elkaar en dat is erg ongebruikelijk bij door mensen gespeelde muziek.
Closing Time | Funky Groove Vortex voor 8 basklarinetten
, door
Na acht contrabassen en acht trombones vroeg deze reageerder zich af: “benieuwd wat het volgende achttal wordt in Closing Time”.
Niet zo’n heel lastige uitdaging, want het octet (een uit acht muzikanten bestaande groep) is geen zeldzame uitzondering. Zo hadden we hier al eens acht cello’s.
Nu wordt onder een octet meestal een groep met acht verschillende instrumenten verstaan. Stravinsky’s ‘Octet voor blaasinstrumenten’ is geschreven voor 2 trompetten, 2 trombones, 1 dwarsfluit, 1 klarinet en 2 fagotten. Beethoven’s Blaasoctet in E-majeur telt 2 hobo’s , 2 klarinetten, 2 fagotten wen 2 hoorns en Schubert’s ‘Octet in F’ heeft een bezetting van 2 twee violen, altviool, cello, contrabas, fagot, hoorn en klarinet.
Closing Time | Eels with Strings
, door
Volendam heeft de palingsound, LA heeft Eels. Tot mijn verbazing is de band van Mark Oliver Everett, alias E, nog maar een keertje langsgekomen in Closing Time en toen niet eens met een eigen nummer. En de video op die pagina is inmiddels verdwenen. Hoog tijd om daar wat aan te doen. Maar welk nummer? Ik overwoog I Like Birds, als ode aan de familie pimpelmezen die mijn balkon heeft uitgekozen als hun favoriete hangplek. En Susan’s House, de sfeerschets van de wijk van LA waar E woonde in de jaren ’90. Het was geen Volendam. Novocaine For The Soul, die andere klassieker van hun eerste plaat, had ook gekund.
Peter Pannekoek trapt de laatste Zomergasten af
, door
OPROEP - Vanavond gaat voor de laatste keer VPRO’s Zomergasten van start. Van 26 juli tot en met 30 augustus gaan op de zondagavonden zes gasten hun favoriete tv-, online-, en filmfragmenten toelichten.
We doen dit jaar geen uitgebreide voorbeschouwingen, maar kijken vooral uit naar uw reacties op de uitzending. We gaan er weer voor zitten en gaan zien wat de uitzending met Peter Pannekoek ons zal brengen. Het kan een levendige uitzending worden want Pannekoek is meestal een enthousiast verteller en hij belooft “een energieke avond met veel humor”.
Closing Time | Bach voor 8 trombones
, door
We hadden hier eerder een barokachtig klinkend werkje voor acht contrabassen. Gecomponeerd in 1978 door Bertold Hummel.
Wie aan barok denkt, denkt al gauw aan Bach. Die heeft nooit muziek voor acht contrabassen gecomponeerd. Ook niet voor enig ander instrument dat met acht stuks tegelijk Bach’s composities ten uitvoer brachten.
Wel had heer Bach een aantal motetten geschreven waarvan een deel bestemd was voor achtstemmig dubbelkoor. Bijvoorbeeld Singet dem Herrn ein neues Lied. Maar achtststemmig wil alleen maar zeggen dat de vier zangstemmen in een gemengd koor (Sopraan, alt, tenor en bas) met twee groepen aanwezig zijn, daarmee een dubbelkoor vormend. Het totaal aantal vocalisten hangt af van hoeveel leden het koor telt. Luister en kijk mee met de partituur.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.