Kernenergie: veroordeeld tot de status quo
Nut en noodzaak van kernenergie staan net als 25 jaar weer stevig ter discussie na een ernstig ongeluk in een kerncentrale. Net als in het midden van de jaren ’80 raakte kernenergie de afgelopen jaren steeds meer geaccepteerd, maar de gebeurtissen in Japan lijken dat hernieuwde vertrouwen weer een stevige dreun te hebben gegeven. Of u dat nu onkies vindt of niet, het debat over de wenselijkheid van atoomstroom staat weer op de agenda.
Los van de vraag naar mijn persoonlijke voorkeur lijken er twee houdbare posities in dit debat te zijn. Aan de ene kant staan tegenstanders die kernenergie afwijzen vanwege veiligheids- en afvalproblemen en omdat het een transitie naar echt duurzame energieopwekking alleen maar tegen zou houden. Aan de andere kant staan voorstanders die wijzen op de relatief geringe CO2-uitstoot van kernenergie, olie-afhankelijkheid en beargumenteren dat de risico’s van kernenergieproductie en opslag van radioactieve materialen goed hanteerbaar zouden zijn. Tegenstanders willen zo snel mogelijk af van kerncentrales, voorstanders willen graag nieuwe centrales bouwen, waarbij zij er (terecht) op wijzen dat deze veiliger zijn dan oude centrales. Diezelfde voorstanders zouden dan overigens ook moeten beargumenteren dat oude centrales moeten worden vervangen, in plaats van steeds langer opengehouden.
De slinger van de publieke opinie zorgt er echter voor dat geen van beide keuzes echt wordt gemaakt. De kerncentrale in Borselle zou in 2004 gesloten worden, maar een volgend rechts kabinet draaide dit besluit terug. In Duitsland tot voor kort precies hetzelfde verhaal. Aan de andere kant maken ernstige incidenten als dat in Japan het ook zeer lastig om de handen op elkaar te krijgen voor nieuwe centrales. Het resultaat is dat de status quo regeert: we zitten opgescheept met een draak van een compromis. Relatief veel oude centrales die steeds maar niet gesloten kunnen worden en dus steeds maar weer worden opgelapt.
Er is behoefte aan een lange-termijnvisie die over een langere periode consequent wordt uitgewerkt. Die visie moet op lange termijn uitmonden in een volledig duurzame energievoorziening. Als kernenergie daar (in de transitieperiode) deel van zou uitmaken – liever niet – dan wel op een moderne manier. Als we onszelf veroordelen tot de status quo, bewijzen we onszelf en de toekomstige generaties allerminst een dienst
Helemaal mee eens met je analyse. Ik vind sowieso dat de oude centrales uit veiligheidsoverwegingen gesloten moeten worden.
Voor Nederland is het makkelijk om het verschil uit andere EU-landen te importeren.
De vraag is, wat zullen Duitsland, Frankrijk en Japan doen?
Vooral Japan zal nu alle mogelijkheden onderzoeken voor een kernenergie-vrije toekomst.
Maar ik denk niet dat we een debat nodig hebben. De overheid moet nu gewoon alles op alles zetten om onze energie behoefte te minimaliseren en die zoveel mogelijk op een duurzame wijze te voorzien.
Als dat niet lukt, dan zullen die kerncentrales er toch wel komen, daar zal het stemmend volk wel voor zorgen als ze hun energierekening zien.
Ja, inderdaad: oude onveilige centrales sluiten, zo veel mogelijk “energie” in ontwikkeling van nieuwe bronnen – we kunnen iet stil blijven staan.
Ik denk echter @1 dat:
wat kortzichtig is. En als je uitgaat van:
je beter nu kan plannen en gaan bouwen.
@2 Ik heb het niet over wat wijsheid is, maar hoe het werkelijk is.
Het is gewoon politiek makkelijker om (kern)energie uit EU-landen te importeren, geen Hollander die ertegen zal protesteren.
En als duurzame energie en fossiele brandstoffen onbetaalbaar blijven/worden, dan zullen er hoe dan ook kerncentrales worden gebouwd. De meerderheid zal niet bereid om zijn moderne leven in te ruilen.
@3 Ja, “politiek makkelijker” dat wil ik graag geloven.
Wat ik bedoel is dat dat een beetje hypocriet is: je laat anderen jou probleem oplossen, die gebruiken wel veel meer kernenergie.
Wat je laatste opmerking betreft: helemaal mee eens. Daarom kies ik liever voor voor een “politiek eerlijkere” oplossing.
@1: [q]Als dat niet lukt, dan zullen die kerncentrales er toch wel komen, daar zal het stemmend volk wel voor zorgen als ze hun energierekening zien[/q]
Als we een slappe regering krijgen, die de korte termijn belangen van die kiezers boven het lange termijn belang van de maatschappij stelt, zal dat zeker het geval zijn.
@3: [q]De meerderheid zal niet bereid om zijn moderne leven in te ruilen[/q]
Het luxe en gemakzuchtige leven, bedoel je. Wie modern leeft, is bereid het energieverbruik tot een minimum te beperken en geen onnodige risico´s te nemen met de gezondheid van hun kinderen en kleinkinderen.
@1bis: [q]De overheid moet nu gewoon alles op alles zetten om onze energie behoefte te minimaliseren en die zoveel mogelijk op een duurzame wijze te voorzien[/q]
Helemaal mee eens. Helaas doet ook onze huidige regering dat niet. Die bespaart juist op de al minimale plannen van onze vorige regering.
“Als dat niet lukt, dan zullen die kerncentrales er toch wel komen, daar zal het stemmend volk wel voor zorgen als ze hun energierekening zien
Als we een slappe regering krijgen, die de korte termijn belangen van die kiezers boven het lange termijn belang van de maatschappij stelt, zal dat zeker het geval zijn.”
Wat een rare reactie. Een regering is slap als ze naar de wensen van het volk luistert? Als er een meerderheid is, dient de regerring die wensen gewoon uit te voeren, al het andere is ondemocratisch. Nogal elitair om dan de ‘lange termijn maatschappij’ tegenover ‘korte termijn kiezers/volk’ te zetten. Op die manier kunnen we net zo goed niet meer stemmen. Zij weten toch wel beter wat uiteindelijk goed voor ons is.
“De meerderheid zal niet bereid om zijn moderne leven in te ruilen
Het luxe en gemakzuchtige leven, bedoel je. Wie modern leeft, is bereid het energieverbruik tot een minimum te beperken en geen onnodige risico´s te nemen met de gezondheid van hun kinderen en kleinkinderen.”
Ah, gaan we weer. Lekker met woorden spelen. In dat geval, gaskamers zijn ook heel modern…