Quote du Jour | Goodbye Qatar

There are certain economic sanctions that we can take which are being considered right now. One possibility would be to impose conditions on our own trading partners and say you want to work with us then you have got to make a commercial choice. If Qatar was not willing to accept the demands, it is a case of ‘Goodbye Qatar’ we do not need you in our tent anymore.”

Omar Ghobash, de ambassadeur van de Verenigde Arabische Emiraten in Moskou, laat in een interview met The Guardian merken dat zijn land nog bezig is de druk op Qatar op te voeren. Andere landen moeten maar kiezen of ze zaken willen doen met Qatar of met de VAE, Saoedi-Arabië, Bahrein en Egypte. De lijst met eisen aan Qatar is niet onderhandelbaar, zeker de sluiting van Al Jazeera niet. Ghobash:

“We do not claim to have press freedom. We do not promote the idea of press freedom. What we talk about is responsibility in speech.”

Vooralsnog omzeilen de Qatari’s de boycot gewoon met imports uit Turkije (en Iran). De uitspraak van Ghobash lijkt bedoeld om de Turken onder druk te zetten: stop met leveren aan Qatar, anders kopen we geen spullen meer van jullie. Militaire escalatie is niet aan de orde, zegt Ghobash, maar dat er steeds meer op het spel komt te staan in de Golf, is zonneklaar.

Hulspas weet het | Zullen de poesjes Turkije kunnen redden?

COLUMN - Met ingang van komend schooljaar zullen leerlingen op Turkse middelbare scholen niks meer horen over de evolutietheorie. Die is ‘te controversieel’, zo heeft het hoofd van de Nationale Onderwijsraad medegedeeld.

Dat besluit komt natuurlijk uit de boezem van Erdogans AK-partij. Het sluit keurig aan bij het streven van president Erdogan om  een ‘vrome generatie’ te kweken. Evolutie en islam kunnen prima samen gaan, zeggen progressieve imams, dus daar ligt het probleem niet echt. Maar Darwin is wel besmet geraakt. De Gülen-beweging, die prat gaat op haar progressieve opvattingen, accepteert de evolutietheorie. En laat dat sinds een paar jaar nou juist de aartsvijand van Erdogan zijn.

Buiten die beweging heeft Darwin weinig Turkse vrienden. De evolutieleer is voor gewone (conservatieve) moslims weer zo’n voorbeeld van een westers bedenksel dat alleen maar tot ellende kan leiden, net als mensenrechten, democratie en feminisme. De maatregel is dus vooral bedoeld om de conservatieve stromingen in het land te paaien. Erdogan heeft ze namelijk ergens voor nodig.

Quote du Jour | Geen ruimte voor salarisverhoging

Nog afgezien van deinhoudelijke afwegingen die bij een dergelijke investering een rol kunnen spelen, is er binnen de OCW-begroting geen ruimte om een generieke salarisverhoging door te voeren.

In een brief aan de Tweede Kamer laten minister Bussemaker en staatssecretaris Dekker weten dat er geen geld is om de salarissen van basisschoolleraren te verhogen. Tegenvallers als hogere prijzen en hogere leerlingaantallen staan volgens hun een salarisverhoging in de weg. Vilein merken ze ook nog even op dat er afgelopen jaren al genoeg is geinvesteerd in het onderwijs:

KRAS | Omvolken

Omvolken, kent u dat woord? Bangmalloten op rechts gebruiken het om een complot aan te duiden dat tot doel heeft de superieure genen van het blanke klootjesvolk te vermengen met negerbloed om te zorgen dat ze nooit in opstand komen tegen de Soros-Rothschild-elite. De vluchtelingenstroom wordt georkestreerd om genocide te plegen op het arische ras.

Omvolken is, met andere woorden, Darwin aan het werk. Er komen allerlei rassen samen en degenen die niet zijn opgewassen tegen de eisen van de tijd, leggen het loodje. Kennelijk denken de witte supremacisten dat zij dat zijn. Ik waag het te betwijfelen, maar het vooruitzicht vind ik niet vanzelf onaantrekkelijk.

Closing Time | Teacha Dee

Damion Darrel Warren was tot 2012 leraar wiskunde, natuurkunde en ICT op een middelbare school in Montego Bay, Jamaica. Het jaar daarvoor was hij voor het eerst in Duitsland en dat beviel kennelijk zo dat hij zijn carrière als leraar eraan gaf om zich fulltime op de muziek te storten. En heel veel op toernee te gaan in Duitsland.

U ziet dat ook in bovenstaand clipje. Niks standaard reggaebeelden met tropische landschappen, arme maar blije kindertjes en wietdampen. Maar Teache Dee in een gewatteerde jas voor een neoklassieke beeldengroep in een of andere Teutoonse provinciestad.

Het Verhaal | Mariëlle Hageman

Voor de boekenpodcast Het verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek, in deze aflevering met historicus Mariëlle Hageman over haar boek Amsterdam in de wereld. Sporen van Nederlands gedeelde verleden.

Over het boek

Amsterdam kon dankzij Duits bier uitgroeien tot een echte handelsstad, en de tapijtjes die je nu nog ziet in de bruine cafés vinden hun herkomst in de handel met het Turkse rijk. Amsterdammers bouwden in Brazilië de eerste synagoge van Zuid-Amerika en legden een Kalverstraat aan in India. Het waren ook Amsterdammers die Afrikanen als slaaf naar Suriname brachten, en de architect van de Zuid-Afrikaanse apartheid kwam uit Amsterdam. Het is maar een greep uit de voorbeelden van Amsterdamse invloed in het buitenland, en andersom.

Over de auteur

Mariëlle Hageman is schrijver en kunsthistoricus. In dit boek gaat zij op zoek naar sporen die Amsterdammers achterlieten in de wereld en welke sporen de wereld achterliet in Amsterdam.


Monique Huijdink is
tekstschrijver. Ze heeft tevens een thriller op haar naam staan over de intriges achter de schermen van de Tour de France.

Kunst op Zondag | 1000 + 1 in de eeuwigheid

Ik kan duizend dingen bedenken waarom een kunstenaar ook maar iets doet. Maar ik kan slechts één handvol dingen bedenken waarom een kunstenaar zevenduizend eiken plant. Of duizend kraanvogels vouwt. Of duizend hamburgers op een vloer tentoonstelt.

In dat handjevol dreint één zin rond: gaat het misschien om de eeuwigheid?

Duizend dingen, zelfs al zijn dat dagen, zijn natuurlijk een peuleschil in de eeuwigheid. Excuses voor het cliché. Toch dringt de gedachte over eeuwigheid zich op bij duizendvoudige kunst, zich eindeloos herhalende kunst en reusachtige, monumentale kunst. Zijn dat nou pogingen duurzame kunst van naam te maken of niet?