Hulspas weet het | beterschap uit Noord Korea

COLUMN - Het nieuws rond de medicijnprijzen neemt volstrekt schunnige vormen aan. Afgelopen week werd bekend dat het Amerikaanse bedrijf Allergan de patenten voor een bepaald type oogdruppels (commerciële naam: Restasis) doorverkoopt aan de Mohawk-indianen. Die runnen een reservaat (met casino’s en dergelijke) op de grens van de VS en Canada. Dankzij hun bijzondere geografische positie zijn ze ongrijpbaar voor de Amerikaanse wetgeving. En daarmee ook voor de concurrenten van Allergen, die die oogdruppels graag veel goedkoper willen namaken en daarom de patenten willen aanvechten.

Maar met de patenten opgeborgen in een reservaat, wordt de aanklacht onmogelijk en kan Allergan nog zeven jaar lang Restasis voor een woekerprijs verkopen. Er zijn honderdduizenden gebruikers van de druppels, die het bedrijf per zieke vierduizend dollar per jaar opleveren. Die zieken moeten dus nog zeven jaar bloeden. Huilen kan niet meer.

Open draad | Prinsjesdag 2017

Als hardwerkende Nederland heeft u natuurlijk helemaal geen tijd om te volgen wat het circus in Den Haag u vandaag voorschotelt. Maar wellicht is het u vergunt om een korte wijle uw werk in de steek te laten en uw licht te laten schijnen op de preek van den Koning en de begroting voor 2018. Wij heten u welkom alhier.

Quote du Jour | Plasrecht

Het is misschien niet prettig, maar je kunt als vrouw ook in een urinoir plassen.

Aldus de rechter die gisteren de boete voor een vrouw vanwege wildplassen handhaafde. De Amsterdamse Geerte Piening kreeg twee jaar geleden een boete toen zij midden in de nacht vanwege hoge nood op straat moest plassen. Piening vocht de boete aan met het argument dat er veel te weinig publieke wc’s zijn voor vrouwen. Ze zocht uit dat er in het centrum 35 plasgelegenheden voor mannen zijn, tegenover slechts één voor vrouwen.

De rechter was het met haar eens dat er te weinig plasvoorzieningen voor vrouwen zijn, maar vindt blijkbaar dat vrouwen het ook prima op de plaspaal kunnen doen. Hoe de beste man dat voor zich ziet is onduidelijk. Misschien kan de rechter in hoger beroep zich buigen over de plastechniek. Tot die tijd is dit slechts recht lullen wat krom is.

Leve de pretenties van Lieke Marsman

RECENSIE - Het tegenovergestelde van een mens, de eerste roman van Lieke Marsman, was voor mij het boek van deze zomer. Ik had het op papier gelezen vlak voor ik op reis ging, en was zo dom om het daarna niet mee te nemen. Zodat ik de hele tijd bleef verlangen naar het boek, terwijl ik ergens in Rusland zat waar niemand gek genoeg nog van Lieke Marsman had gehoord. Zodat ik het boek toen maar in de boekwinkel van Apple had gekocht, voor op mijn iPad.

Het boek mengt van alles: persoonlijke herinneringen van een hoofdpersoon met beschouwingen, proza met poëzie, wanhoop met hoop, kritische beschouwing met lyrische passages. Je zou ook kunnen zeggen dat het boek gaat over mengen, over de onmogelijkheid om je bezig te houden met de gigantische problemen waar we voor staan als je ondertussen ook nog je eigen relatie in leven probeert te houden, of een baantje te vinden.

Overpeinzingen over de Brexit op een wandeling door het Lake District

Endless repetition does not make a nonsense a reality, whether in the Lake District, on the intra-Ireland border, or in the UK as a whole.

Charles Enoch, voormalig adjunct-directeur van het IMF, nu Director of the Political Economy of Financial Markets programm3 in het St Antony’s College, Oxford, wandelde door het Lake District en liet zijn gedachten gaan over de gevolgen van de Brexit.

Terwijl British Telecom nog adverteert met het regionale fonds van de EU dat helpt bij het ontsluiten van dorpen in de regio met snelle verbindingen, kondigt een farmaceutisch bedrijf aan de beloofde uitbreiding van werkgelegenheid te herzien. En zullen de schapenboeren blij zijn met concurrentie uit Australië? En de toeristen in Spanje met uitgebreidere grenscontroles?

And the final craziness: to still think that a decision made narrowly at a single point in time cannot in a democracy be reversed as new information comes in and old information is exposed as having been deliberate lies.

Hoeveel Britten denken niet met hem mee dezer dagen?

Romana Vrede is zwart…vooral zwart

COLUMN - We trappen de week af met een gastbijdrage: een column van Liza Leistra.

Op een verjaardag van mijn vader, kort na de eeuwwisseling, waren wat vrienden aanwezig die net als hijzelf Nederland nog volkomen wit hebben gekend. De generatie 1920 en daar omtrent. Mensen die tijdens een sporadisch bezoek aan Amsterdam niet konden wennen aan zoveel zwart om hen heen. Het waren geen racisten, maar toch ontsproten bij tijd en wijle de meest vreemde gedachten en uitlatingen aan hun brein.

Friezinnen

Mijn vader was een belezen mens, doctorandus sociale geografie, bereisd en verre van bekrompen. Toch maakte hij zich druk over de houdbaarheid van lange blonde Friezinnen, het type vrouw dat hij het liefste zag. Hij gruwde van het idee, dat de Nederlandse bevolking ooit wellicht volledig mokkakleurig zou worden. Een kleur die hij overigens zelf behoorlijk benaderde, omdat hij zoveel in de tuin werkte.

Closing Time | Surfing the Warm Industry

Animatiefilmpjes zijn kennelijk een veilig medium om onderwerpen zoals de rafelranden van de seks te verkennen. In deze aflevering: de ennui van jezelf omhoog neuken op het werk. De ontknoping is echter net even anders dan je verwacht.

Ze is daarmee ook een stuk minder subversief, want aan het einde van het liedje wordt de burgerlijke moraal gewoon netjes bevestigd.

Rocksterrengedrag in de wetenschap

ACHTERGROND - De taalkundige wereld op de sociale media waren de afgelopen dagen in rep en roer vanwege een schandaal. Een collega – FJ, een betrekkelijk jonge, net tot hoogleraar benoemde psycholinguïst aan de Universiteit van Rochester – zou seksuele intimiderend zijn opgetreden tegen een groot aantal vrouwelijke studenten, promovendi en postdocs: opmerkingen gemaakt over hun lichaam, met verschillende het bed gedeeld, feestjes gehouden met drugs en hete baden en de suggestie gewekt dat het goed was om daaraan mee te doen.

Het progressieve Amerikaanse blad Mother Jones besteedde er een artikel aan, dat zich echter slechts concentreerde op één betrokken jonge onderzoekster. Indrukwekkender nog is in mijn ogen de complete aanklacht die bij de universiteit is ingediend en die ook online staat. Een groot aantal vrouwen komt er aan het woord. Enkele prominente collega’s van FJ blijken bovendien ontslag te hebben genomen van de universiteit uit protest tegen het feit dat de universiteit op eerdere klachten nauwelijks heeft gereageerd (FJ’s promotie kwam zelfs vrijwel onmiddellijk na de klacht, als ik het goed begrijp). Enkele duizenden mensen hebben een petitie getekend die de universiteit oproept om FJ te ontslaan. Het Amerikaanse blog Language Log besteedde uitgebreid aandacht aan de kwestie, met nog veel meer links dan ik hier geef.