Closing Time | Charles-Marie Widor

Op 24-jarige leeftijd was Charles-Marie Widor de assistent van Camille Saint-Saëns in La Madeleine, een van de grote kerken van Parijs. Hij was lang zo productief niet als zijn meester, maar schreef toch tientallen werken voor symfonie-orkest, piano en koor.

Het bekendst werd hij echter om zijn orgelwerken (hij kwam uit een familie van orgelbouwers). Van die orgelwerken is de vijfde symfonie het bekendste, waarvan hierboven het slot, een toccata, te beluisteren valt.

Hacking Habitat: Korting voor Sargasso-donateurs

Printschreen Hacking Habitat

Nog tot 6 juni kun je naar Hacking Habitat, een tentoonstelling in de voormalige gevangenis aan het Utrechtse Wolvenplein. Donateurs van Sargasso krijgen korting, d.w.z. twee kaartjes voor de prijs van één. Wil je met vier, zes of acht personen de tentoonstelling bezoeken, dan loopt de korting nog wat op.
Hacking Habitat gaat over de controle van high tech netwerken in de samenleving. Ruim tachtig kunstenaars en dertig wetenschappers, sprekers en auteurs geven hun reacties en visies hierop. Een tentoonstelling dus, nauw verwant aan o.a. het thema privacy op Sargasso. Lees ook het Sargasso-artikel over deze tentoonstelling.

Naast de tentoonstelling is er ook een programma met lezingen, workshops, rondleidingen en voorstellingen.

Sargasso-donateurs krijgen van ons de kortingscode toegestuurd, waarmee ze hier kaarten kunnen bestellen.

Nog geen donateur en toch van deze aanbieding gebruik willen maken? Zodra je een donatie doet krijg je de kortingscode toegestuurd. Doneren voor Sargasso kan hier
Lees meer op onze donatie pagina.

Grens en identiteit

COLUMN - In de boekwinkel struikel ik over een klein boekje van Paul Scheffer, met de titel: “De vrijheid van de grens”. Het is een uitgave die past in ‘de maand van de filosofie’, en het kost maar 4.95 euro. Dat laat een mens niet liggen, al is de omvang niet genoeg voor een hele maand filosoferen.

De  vrijheid en de grens

Actueel is het begrip grens wel: het journaal toont ons wegwaaiende tentjes bij Idomeni in Griekenland, waar nog steeds vluchtelingen wachten (op Godot?), alsof het een verregende vrijmarkt is op Koningsdag. Alleen hebben hun bewoners geen perspectief, terwijl de vierders van Koningsdag hun opbrengst van de markt kunnen gaan natellen in hun verwarmde huizen. Heel mooi, die deal met Erdogan, maar we hebben nog wat vluchtelingen vergeten.

“Links mag niet fatalistisch zijn, het is ontstaan om het fatalisme te bestrijden”

RECENSIE - De premier van Wallonië, Paul Magnette, wil het socialisme nieuw leven inblazen.

Politicoloog Paul Magnette (1971) promoveerde op een studie over Europees burgerschap en doceerde aan de Vrije Universiteit in Brussel. In 2007 stapte hij over naar de politiek en werd minister en voorzitter van de Parti Socialiste. Sinds 2014 is hij minister-president van Wallonië. Met het boek Onsterfelijk Links, gebaseerd op zijn tweewekelijkse columns voor De Standaard, wil Magnette de sociaaldemocratie een nieuw perspectief geven. Een dapper project waar zijn familieleden in Nederland nog wat van kunnen leren.

Magnette weet waar de sociaaldemocratie vandaan komt. Hij verloochent de afkomst van zijn politieke stroming niet en verwijst in het boek meermalen naar socialistische theoretici zoals de Fransman Jean Jaurès. Het socialisme is voor hem meer dan een geschiedenis die alleen op 1 mei nog genoemd mag worden. De Waalse socialisten zijn dan ook wat linkser dan onze PvdA, zoals recentelijk nog bleek uit de verwerping van het vrijhandelsverdrag CETA.

Magnette ziet ook de impasse waarin de sociaaldemocratie verkeert. Ondanks de sociale en economische crisis slagen socialistische partijen er niet in het vertrouwen van kiezers te winnen. Integendeel. En dat kan in zijn ogen beslist anders als de sociaaldemocraten nieuwe oplossingen uitwerken voor de klassieke thema’s die hen altijd hebben beziggehouden: een meer gelijke verdeling van de welvaart en een democratie waarin iedereen kan participeren.

Kunst op Zondag | Romeinse portretten

Full disclosure eerst: ik ben bestuurslid van de stichting RomeinenNU, die verantwoordelijk is voor de Romeinenweek die gisteren van start is gegaan om het Romeinse erfgoed in het zonnetje te zetten. Dat doe ik hier dus met wat Romeinse portretten en ik begin met een beeld dat de afstand tussen ons en de Romeinen illustreert: een detail van de Laokoöngroep. U zou dit beeld, indien het daar niet zo stervensdruk zou zijn, in principe kunnen zien in de Vaticaanse Musea.

Stervende Laokoön

Stervende Laokoön

Volgens de klassieke sagen had de Trojaanse priester Laokoön in de gaten dat het Trojaanse Paard vol zat met soldaten. De beeldengroep – hier ziet u haar in haar geheel – toont de doodstrijd van de slimme man en zijn zonen, die door slangen werden mishandeld. Niet dat ze iets hadden misdaan, maar het was nu eenmaal de bedoeling dat Troje ten onder zou gaan, en dus ruimden de goden de potentiële klikspaan uit de weg.

Closing Time | G-spot tornado

Dat moeilijke albums die menigeen zou kwalificeren als “freakerig gepiel” het kunnen schoppen tot (bijna) mainstream succes bewijst Frank Zappa’s Jazz From Hell uit 1986. Het is het eerste Zappa-album dat (bijna) volledig gemaakt is op een synthesizer, de synclavier, een apparaat dat het mogelijk maakt geluiden te samplen, te manipuleren, en vervolgens toe te wijzen aan toetsen op een piano-keyboard. Een techniek die al langer bestond, maar volgens Zappa zelf had hij dit soort instrumenten nog niet eerder gebruikt omdat de techniek tot dan toe nog niet volwassen genoeg was.

Destijds werd het album door menig criticus lauw ontvangen: emotieloos en geef mij maar de menselijke Zappa waren veelgehoorde kwalificaties. Desalniettemin ontving het album een Grammy Award als Best Rock Instrumental Performance by an orchestra, group or soloist. Verbazingwekkend, want makkelijk is het bepaald niet – het staat vol met bizarre wendingen, tempowisselingen, gekke maatsoorten in hoge muzikale dichtheid samengepropt. Tegelijkertijd is het speels, humoristisch en typisch Zappa, ondanks dat het duidelijk anders was dan wat hij voorheen deed.

Achteraf wordt het album beschouwd als een van de betere Zappa’s.

G-spot Tornado is een van de typerende stukken. Het nummer zou later nog door orkest uitgevoerd worden, gedirigeerd door Zappa zelf, vlak voor zijn dood.

Hier de originele versie.

 

Punt NL

Piet Beertema, 1984. Foto: Pieter Boersma

COLUMN - Maandag jl. vierde .nl feest: het was precies dertig jaar geleden dat de allereerste Nederlandse domeinnaam geregistreerd werd. Maar die prestatie was groter dan hij in eerste instantie klinkt: Nederland was daarmee namelijk het eerste land ter wereld dat een eigen top-level domein kreeg. Tot 25 april 1986 kende het prille internet alleen top-level domeinen naar het type gebruikers: .mil, .gov. edu, .com en dergelijke. Voor landen bestonden er geen aparte top-levels.

Piet Beertema, indertijd werkzaam bij het Centrum voor Wiskunde en Informatica – en van daaruit sterk betrokken bij de ontwikkeling en structurering van internet, dat tot dan toe nog hoofdzakelijk Amerikaans georiënteerd was – realiseerde zich vrij vroeg dat wanneer Europa ook grootscheeps het internet op zou gaan, er meer domeinnamen en vooral: ándere top-levels nodig zouden zijn, teneinde iedereen plaats op internet te bieden.

Gassector moet tonen dat het menens is met energietransitie

COLUMN - We schrijven 1990. Als kersvers directeur van onderzoeksbureau CE Delft moest ik op een energiecongres mijn maidenspeech houden. Ik vertelde onder meer dat uit ons onderzoek bleek dat in het gasnet tot mogelijk 10% waterstof zou kunnen worden bijgemengd. Die zou uit hernieuwbare bronnen kunnen worden geproduceerd. Dergelijke oplossingen zouden de overgang naar een duurzame economie verder helpen. Overgang – het woord transitie bestond nog niet. Ik voegde daar in mijn jeugdige onschuld aan toe dat het me denkbaar leek dat Gasunie ergens tussen 2000 en 2010 zijn naam zou veranderen in Waterstofunie.

Gekanteld

Dat had ik beter niet kunnen zeggen. Tegenwoordig moet je iemand van ten minste bestialiteit betichten om in opspraak te komen, destijds was het woord Waterstofunie al genoeg. Na afloop van mijn speech stapte een hoge functionaris van Gasunie op me af en beet me toe: “Mijnheer Van Soest, u hebt de company beledigd!”. Hij draaide zich om en beende weg, mij verbluft achterlatend. Ik had geen idee wat ik had misdaan. Dat ben ik pas later gaan snappen.

Onze waarden: vrijheid van meningsuiting?

COLUMN - Ebru Umar is een Nederlandse columniste die in Turkije gearresteerd werd omdat ze een (dubieuze) wet overtrad. Eerder beweerde ze nog dat een journalist het over zich af roept gearresteerd te worden bij werk in Turkije. En ook in Nederland roept men om de haverklap dat toeristen en andere buitenlanders zich aan onze wetten moeten houden. Maar vooral dat ze zich moeten aanpassen aan “onze normen en waarden”.

Dat van die wetten is logisch. Maar wat zijn “onze normen en waarden”? Vraag het iemand en je krijgt wat terug in de trant van “vrijheid van meningsuiting”, “handen geven” en “gelijke rechten voor vrouwen, mannen of homo’s”.

Quote du jour | Satire

SargQdJ09

Vrijheid van meningsuiting, satire en ordinair schelden zijn synoniemen geworden. En dat levert dan hoogstandjes op als: Erdogan is een jongenshoertje / geitenneuker / pedofiel. […]

Sinds Erdogan anderhalf jaar geleden aantrad als president, zou het Turkse Openbaar Ministerie al het duizelingwekkende aantal van 2000 mensen hebben aangeklaagd voor belediging. Dat zijn meerdere mensen per dag. Toch is deze man nergens in Europa zo populair onder Turken als in ons land. Dat geeft stof tot nadenken. Dat kan door grapjes te maken over de penis van Erdogan, het kan ook door er serieuzer en scherper over te debatteren.

Vergeef me mijn onpopulaire mening, maar ik heb het redelijk gehad met mensen die de vrijheid van meningsuiting misbruiken om te beledigen zonder doel. Dat is zonde. Het besmeurt namelijk een vrij essentieel onderdeel van een vrije democratie. Daarin moet je alles en iedereen kunnen bekritiseren, ook – nee, júíst – als dat pijn doet. Maar kritiek hebben is iets wezenlijks anders dan ordinair schelden zonder verder een punt te maken.

Aldus Lamyae Aharouay in de NRC. Ze lijkt me een punt te hebben.

En nu we het toch over schelden hebben, kan het eens afgelopen zijn met dat ‘geitenneuker’?