Buma/Stemra sluit het internet
U vond Cozzmoss een dubieuze club met dito handelwijze? Meet Buma⁄Stemra. Wellicht had u het berichtje in de Waan van de Dag al gezien: Buma⁄Stemra heeft muziekweblog My Own Music Industry gemaand te betalen voor webcasting.
Geen specificatie, slechts “wij hebben geconstateerd dat u actief bent om (beschermde) muziekwerken uit het door Buma/Stemra beheerde wereldmuziekrepertoire ter beschikking te stellen”. Ook nadien is slechts aangegeven dat het gaat om filmpjes van YouTube, die “embedded” op de site zijn opgenomen. Ja, u leest het goed, embedded. Op de servers van YouTube dus. My Own Music Industry heeft geen er invloed op als de filmpjes worden geblokkeerd, vervangen of verwijderd, heeft de filmpjes niet op eigen server staan en heeft dus geen downloads op de server staan.
Geen probleem, vindt Buma/Stemra, de filmpjes worden beschikbaar gesteld en dat is genoeg. De FAQ van de Buma/Stemra is lekker simpel: “Muziek is altijd illegaal wanneer u het gebruikt zonder toestemming van de muziekauteur, dus in het openbaar uitvoert of afspeelt, of verveelvoudigt op een geluidsdrager als cd of dvd.”
Dat klinkt duidelijk. Alleen is het volslagen onzin. De muziekauteur kan, indien aangesloten bij Buma/Stemra, bijvoorbeeld geen toestemming geven om een werk gratis te gebruiken. U leest het goed: de maker mag geen toestemming geven een werk gratis te gebruiken.
De savvy internetgebruiker roept nu “Dan brengt de auteur het dan toch uit onder een Creative Commons-licentie?” Duidelijk voor degene die iets met de muziek wil doen, geen centje pijn. Mis.
Een muziekauteur die eenmaal een contract bij hen heeft gesloten, heeft volgens Buma/Stemra ook de rechten op al diens toekomstige werk overgedragen. Ook als de muziekauteur in kwestie inmiddels geen lid meer is en daarmee geen recht heeft op de vergoedingen die in zijn naam worden geind.
Kan ik dan ergens zien over wiens werk volgens Buma/Stemra auteursrecht verschuldigd is? Het korte antwoord: nee. Buma/Stemra geeft vooraf geen uitsluitsel – zelfs in de brief aan My Own Music Industry wordt niets gespecificeerd – en de daadwerkelijke maker van de muziek kan op alle manieren toestemming geven, als Buma/Stemra nog ergens een beduimeld contractje kan opduikelen is die toestemming niets waard. Dus ook een eigen YouTube-channel van een artiest is van geen enkele waarde. Zelfs als de maker van legale content zijn werk onderbrengt bij Buma/Stemra of een vergelijkbare instelling in het buitenland, bent u alsnog illegale content aan het verspreiden.
“Maar Buma/Stemra is toch met een Creative Commons-pilot bezig?” Zeker, maar Buma/Stemra wil elk commercieel gebruik in hun variant van de CC-licentie uitsluiten. En publicatie op een website zou de verkoop kunnen stimuleren, dus… precies. Een CC-licentie voor werk dat je in een kluis hebt gestopt en waarvan je de sleutel hebt weggegooid. Tegelijkertijd wordt die CC-pilot wel door de NMA aangegrepen om Buma/Stemra de vrije hand te geven. Met andere woorden: als u muziek op een website toont dan kunt u met zevenentwintig verklaringen van betrokkenen komen dat u toestemming hebt, kunt u alleen materiaal embedden dat door betrokkenen expliciet ter beschikking is gesteld, nog altijd kan Buma/Stemra u achteraf dwingen tot betaling. Zonder waarschuwing, zonder enige mogelijkheid voor u om zekerheid te verkrijgen over de rechten.
Kortom: volgens Buma/Stemra mag nergens op uw website een stukje muziek te horen zijn. Nou ja, het mag wel, maar Buma/Stemra behoudt zich het recht voor u achteraf een poot uit te draaien. Toestemming vooraf van de maker, platenmaatschappij of wie dan ook kan waardeloos zijn, toestemming vooraf van Buma/Stemra krijgt u niet.
Esmee Denters werd beroemd dankzij YouTube. Zouden dat uitsluitend linkjes naar YouTube geweest zijn en geen embeds? Als het aan Buma/Stemra ligt is Esmee Denters de laatste YouTube-beroemdheid.
Buma/Stemra wil vooraf geen enkele zekerheid geven over de status van een werk, maar behoudt wel het recht voor betaling af te dwingen als het achteraf als illegaal wordt aangemerkt. Kent u het begin van de Hitchhiker’s Guide To The Galaxy? Daarin wordt Arthur Dent geconfronteerd met een ploeg die zijn huis komt slopen. Vriendelijk wordt hem uitgelegd dat het besluit ter inzage had gelegen. In het gemeentehuis. In een stoffige kelder. Zonder nadere aankondiging. Dat is precies wat Buma/Stemra doet. Alleen hebben ze ook nog eens de kelderdeur op slot gedaan.
Het wordt tijd dat iemand Buma/Stemra de eenentwintigste eeuw insleurt. Maar wie gaat dat doen?
