Zomerquote | Vallen in de Tour…

zomerquotes3“Valpartijen maken deel uit van de wielersport, maar zijn geen entertainment. Er zijn renners die nooit meer herstellen en geblesseerd zijn voor het leven” (Fränk Schleck, wielrenner)

Wordt er dit jaar in de Tour meer gevallen dan in andere jaren of lijkt het maar zo? Feit is dat renners al bij bosjes van hun fiets vielen. Maar vallen is geen entertainment, meent renner Fränk Schleck, die op 6 juli onderuit ging en zijn sleutelbeen brak. Volgens Schleck is er zelfs boze opzet in het spel: de organisatoren van de Tour zouden een parcours uittekenen dat garant staat voor valpartijen. Ofwel: zijn valpartijen bedoeld ter vermaak en verhoging van de kijkcijfers? Of zijn meerdere renners gewoon rampzalige stuurders? Fränk Schleck zelf bijvoorbeeld, die twee jaar geleden een vrij lullige smak maakte. Zie hier nog een keer hoe slecht hij een bocht nam, daarbij over de vangrail knalde en de diepte in viel…

  1. 1

    Ik hoorde Maarten -you either love or hate him- Ducrot gisteren zeggen dat renners beroerde vallers zijn.

    En het zal er ook wel mee te maken hebben dat ze steeds meer van rally tot formule1 coureurs verworden zijn, terwijl ze nog af en toe wel een rally circuit worden opgestuurd.

    Maar om dan te zeggen dat de tour-organisatie met opzet valpartijen riskeert…

  2. 2

    Het zijn altijd dezelfde renners die vallen. Fränkie-boy is daar een van.
    Opvallend: sommige renners vallen bijna nooit, en als ze vallen staan ze gewoon weer op en fietsen ze door. Als Fränk Schleck, Christian Vande Velde of Chris Horner onderuit gaan, breken ze gelijk van alles af.

  3. 3

    poepoe, rampzalig een bocht nam… er lag daar gewoon zand op de weg, dan kun je weinig anders dan hij doet (of gewoon rechtdoor rijden en met meer vaart over de vangrail knallen). Ik ben zelf ooit nog eens bergop gevallen in een bocht toen er wat steentjes lagen.

    Feit is wel dat die etappe waar Fränk viel (en met hem nog vele anderen) behoorlijk uitgezocht was. Dat was een bewuste Parijs-Roubaix in het klein, inderdaad met het doel sensatie. En iedereen die Parijs-Roubaix wel een paar keer gekeken heeft, weet dat sensatie in die wedstrijd lekke banden, valpartijen en botbreuken inhoudt (vandaar dat de beste tourrenners die wedstrijd ook simpelweg mijden, want risico op einde seizoen). De gevolgen daarvan blijven dagen doorgaan. Karpets stapte zelfs nog voor de 9e rit af, vanwege de verwondingen die hij in de 2e etappe opliep.

    Verder is het gewoon een feit dat de Tour-directie van begin af aan altijd sensatie heeft gezocht ten koste van de renners. Zo werd de eerste tientallen jaren het derailleur verboden, ook toen Desgrange na een paar jaar op het lumineuze idee kwam om de wielrenners de bergen over te jagen (toen nog over herderpaadjes). En verleden jaar bedacht Prudhomme nog dat het wel grappig was de renners de ene rit met en de andere rit zonder oortjes te laten rijden. Levensgevaarlijk, maar hij hoopte op sensatie. In een heel zeldzame eensgezinde handeling hebben de wielrenners toen de sensatie volledig uit de eerste oortjesloze rit gehaald, zodat tenminste dat eens maar nooit weer was.

  4. 4

    Je moet dan als renner van te voren bezwaar maken tegen de etappe en -als het echt principieel is- weigeren te fietsen. Niet achteraf als je gevallen bent gaan jammeren als een klein kind.

  5. 5

    @2: Wat een onzin. Zelfs Museeuw die meermaals Parijs-Roubaix won is er ook wel eens een keer gevallen (en zijn heup gebroken). Fränk had voor deze Tour nog nooit wat gebroken. Bovendien was het pas zijn 3e val in een grote koers (de 2e was de etappe ervoor toen bijna iedereen viel, inclusief Gesink). Ja er zijn renners die minder snel vallen (vaak vanwege een verleden als veldrijder), maar het kan elke renner gebeuren. Alleen sprinters/voorbereiders wat meer, omdat ze meer risico’s nemen en bovendien vollidioten zijn die opzettelijk gevaarlijk rijden om anderen in de sprint te benadelen.

  6. 6

    Ik hoop dat uit mijn laatste zin vorige post ook duidelijk is dat ik het volledig eens ben met de beslissing Renshaw naar huis te sturen.

  7. 7

    @Bismarck Onzin?
    http://www.youtube.com/watch?v=8UPbb3cE33k
    http://www.youtube.com/watch?v=Z3nFtOw9avk

    Verder sleepte hij in Parijs Nice 2008 ook Robert Gesink mee in zijn val in de afdaling van de Tanneron, maar daar heb ik zo 1-2-3 geen beelden van gevonden.

    Het is waar dat elke wielrenner wel eens valt (dat kan ook niet anders: de profs rijden ongeveer 18000 wedstrijd kilometers per jaar (en das dus exclusief hun trainingen).

    Andere notoire vallers (behalve dus Fränk Schleck, die gewoon echt niet kan sturen) zijn David Zabriskie, Chris Horner, Christian Vande Velde enz.

    Sprinters vallen juist betrekkelijk weinig: zie ook het absurde manoeuvre van Renshaw gisteren. Niemand gaat onderuit (en dat terwijl Julian Dean in er in het verleden toch wel erg vaak bij lag).

    Renners die haast nooit vallen waren Armstrong (voor zijn comeback, hij brak vorig jaar voor het eerst zijn sleutelbeen wat tamelijk bijzonder is), Oscar Freire en bij mijn weten valt Contador ook zelden.

    Niet vallen, zou je kunnen zeggen, is een kwaliteit. Sommige mannen vallen echt beduidend vaker, en ernstiger, dan anderen.

  8. 9

    @7: 1e etappe zeker gemist? Sprinters genoeg op het asfalt, zoals elk jaar wel bij 1-2 touretappes. Dat was voor Cavendish al minstens zijn 2e val, ook in de Ronde van Zwitserland lag hij er dit jaar bij. Boonen lag in Californië (was ook niet de 1e keer). Freire is deze tour ook al minstns 1 keer gevallen (1e etappe, waarschijnlijk ook in de 2e) en Contador behalve in etappe 2 ook in Parijs-Nice dit jaar.

    Verder viel Armstong ook al eens in de Tour van 2003.

    Dus ja, onzin. Je houdt gewoon selectief vallen van bepaalde renners bij en bent ws. erg geneigd massale valpartijen bij sprints te negeren.

  9. 10

    Alex Zulle, die kon pas vallen.
    het scheen dat hij het extra moeilijk had in de afdaling na een koude bergpas. Dan besloegen zijn brilleglazen.

    Ach, Zulle….

  10. 11

    1/ Die mannen rijden met 80 km/u over smalle bergweggetjes naar beneden en klagen daar niet over.
    2/ Ze zitten zo vol medicijnen dat ze blijkbaar ook met gebroken ledematen een Tour kunnen volbrengen.

    Kortom, het is een sport die van absurditeiten aanelkaar hangt, dus eentje meer of minder maakt niet meer uit…