1. 1

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4328/Opinie/article/detail/4321556/2016/06/16/Een-gezonde-samenleving-heeft-islamitisch-radicalisme-nodig.dhtml

    Een interessante opinie. Eindelijk eens iemand met een orginele geest ipv het reguliere papagaaiencircuit.

    Een maatschappij dekt de eigen uitgangspunten altijd toe. Dingen zijn normaal of niet. Het gezonde verstand vindt nu eenmaal het één en niet het ander. Verder vragen is lastig. Maar op die manier verliest een maatschappij het bewustzijn van de eigen wortels. Erger nog: een maatschappij houdt op zichzelf te ontwikkelen en wordt ontzettend conservatief.

    We hebben het islamitisch radicalisme en als antwoord daarop de PVV-achtigen. De politieke correctheid is zo goed als verdwenen door deze twee middelpuntvliedende krachten. Daardoor wordt het mogelijk om het middelpunt van de maatschappij verder te laten evolueren.

    Zo zie je maar dat er ook in iets wat in aanleg ‘slecht’ is, ook wat ‘goeds’ schuilt.

  2. 2

    Zo zie je maar dat er ook in iets wat in aanleg ‘slecht’ is, ook wat ‘goeds’ schuilt.

    Om die reden raad ik Ayn Rands The Fountainhead ook altijd aan.

    (geen grap … )

  3. 3

    @2

    Wat ik begrijp gaat dat over de strijd tussen individualisme en het collectieve in de ziel van de mens. Ja, daar is het verwant mee. Zonder dat we het bewust zijn, zijn we onderdeel van een groepsdynamiek. Strekte die zich in de middeleeuwen uit tot het dorp waarin je woonde, dankzij de moderne media strekt deze zich uit tot inmiddels (bijna) de hele wereld.

    Duiding hier over mis ik in de moderne media. Aan opinies geen gebrek. Maar de opiniemaker gaat met zijn neus dicht op het onderwerp en mist daarom het verband tussen het onderwerp en het collectieve. Men duikt ook massaal op een onderwerp (nu de Brexit bijvoorbeeld) en praat elkaar na of bestrijdt juist elkaars opinie. Niemand komt op het idee om het in een groter verband te plaatsen. We kunnen ons kennelijk niet losrukken van de tijdsgeest.

  4. 6

    @1:

    in iets wat in aanleg ‘slecht’ is, [schuilt] ook wat ‘goeds’

    Een nietszeggende uitspraak, want wat bedoel je met goed? Dat hangt er maar van af waar jij iets voor wilt gebruiken, wat er de functie van is. Een hamer is ‘goed’ om spijkers mee in hout te slaan, maar het is een ‘slecht’ gereedschap om schroeven mee in te draaien.

    Maar alle gekheid terzijde, als je een eens een ander geluid over Islam wilt horen (letterlijk, want het is een podcast of videocast) luister dan naar deze Bloggingheads aflevering met Robert Wright, die Shadi Hamid interviewt over zijn boek Islamic Exceptionalism . Het is een heel interessant (historisch) perspectief op de Islam – Hamid bekijkt het vanuit de ontstaansgeschiedenis van de Islam.

    Jouw link is ook aardig, bedankt daarvoor.

  5. 7

    @2: Ik ben al jaren bezig met Atlas Shrugged. Kom er niet doorheen. Ben tot halverwege gekomen, maar misschien, als het een heel slechte zomer wordt pak het weer eens op.

  6. 10

    @6

    Het ging mij niet specifiek over de islam. Maar over de dynamiek van het collectief. En hoe wij allemaal mee gaan in die dynamiek.

    Maar deze zelfde dynamiek is ook weer in de islam zichtbaar. De islam is een religie van uitersten. Tegenover de radicale islam staat de ‘humanistische’ islam. Toch is het dezelfde islam.

    Zo zie je dat in het zelfde verschijnsel (de islam) zowel het goede als het slechte schuilt. En je hebt ergens gelijk dat het nietszeggend is. Het is mijn oordeel (wijze van kijken als subject) maar die onthoofden ‘slecht’ vind en liefdevol omgaan met je medemens ‘goed’. Daarmee stel ik mijn mening al weer voor als waarheid.

  7. 12

    Er is altijd wel ergens een gek die iemand doodsteekt, heeft Karel van het Reve wel een gezegd, meen ik. Er is natuurlijk wel wat veranderd: Met de wapens van nu kunnen de gekken moeiteloos grote aantallen mensen afslachten en met de moderne media kunnen de dwazen hun wartaal nog verder de wereld in sturen. Maar een ding is nog steeds hetzelfde: we maken ons er nog steeds even druk om.

  8. 13

    @12 Toch is er ook weer niet zo heel veel veranderd…

    What we would now call the anarchist terrorism of the 1890s has been largely forgotten. Yet in no other period have as many heads of state been murdered as during that brief spate of time, with Sadi Carnot, president of France, killed in 1894; Antonio Cánovas, prime minister of Spain killed in 1897; the Empress Elizabeth of Austria in 1898; King Humbert of Italy in 1900; and US President William McKinley in 1901.

    The assassinations of political leaders were accompanied by other, less discriminate attacks, such as the bombing of Paris’ Chamber of Deputies in 1893 and the Café Terminus in 1894, and then, most bloodily, the explosion at the Barcelona religious procession in 1906 that killed 23 people. (Guardian)

  9. 15

    @9: Oh, maar Lord of the Rings had ik geen moeite mee. Ik weet nog goed hoe ik dat boek in twee of drie weken verslond. Ik stond er mee op en ging er mee naar bed. Heerlijk vond ik het.

    Was het niet Krugman die wees op het belang van wat je leest als puber? (weet het echt niet meer): sommige lezen Ayn Rand andere de Lord of the Rings.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren