Beam me up Scotty

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
De minister van defensie van Israël, Ehud Barak begreep eind jaren negentig de noodzaak van het teruggeven van de bezette Westelijke Jordaanoever en van Gaza. Gaat hij dit inzicht ook uitdragen in de regering Nethanyahu, waar hij als beloning voor zijn flexibiliteit opnieuw minister van defensie mag zijn? Hij verklaarde in 1999 dat elke poging om Israël en de bezette gebieden als één politieke entiteit te beschouwen leidt of tot een ondemocratische staat of tot een niet-Joodse staat. Als de Palestijnen mogen stemmen is dit gebied een gebied met twee nationaliteiten, en als de Palestijnen niet mogen stemmen is het een gebied met apartheid. De Arabische bevolking van het Heilige Land, ruwweg 5,4 miljoen mensen, zal over niet al te lange tijd groter zijn dan de Joodse bevolking ervan. Dit maakt een twee staten-oplossing noodzakelijk om Israël als Joodse staat te laten blijven bestaan. Zoals de schrijver van het artikel in de New York Times betoogt knaagt het volharden van de 42-jarige bezetting en het doorgaan met bouwen door niet-Palestijnen op de bezette grond aan de fundamenten van de zionistische droom. Tot overmaat van ramp verlangt Netanyahu van de Palestijnse leiders op de Westoever, die Israël erkend hebben, dat zij verder gaan en Israël als Joodse staat erkennen, vóórdat hij zich wenst uit te spreken voor een hypothetische Palestijnse staat. Zou de opportunist Ehud Barak wat van zijn gevoel voor politieke realiteit kwijt kunnen in 'zijn' regering Netanyhu of staat hij achter het snel bombarderen van Iran om de status quo in het Midden-Oosten voor pakweg twintig jaar te consolideren?

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.


Verkiezingen voor het Europees Parlement zijn niet zo eenvoudig. Vooral niet omdat veel mensen niet weten waarvoor ze nou eigenlijk kiezen. Europa is in het leven geroepen om die dingen te doen die de individuele landen niet goed kunnen regelen. Het fraaie begrip “subsidiariteit” is hier van toepassing.
Maar de kieswijzers houden hier nog geen rekening mee. In de waan ziet u twee kieswijzers. Beide hebben een vraag over het zelfde onderwerp:
1: De EU moet zich inzetten voor erkenning van het homohuwelijk in alle lidstaten.
2: Het homohuwelijk (openstelling van het burgerlijk huwelijk voor stellen van hetzelfde geslacht) is een goede zaak.
Op het eerste heb ik “oneens” geantwoord, op de tweede “mee eens”. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Ik ben namelijk voor het homohuwelijk, maar ik vind het geen taak van Europa om hier regelgeving over af te dwingen.
Echter, de tweede stemwijzer maakt dit onderscheid niet en stuurt me dus naar verschillende partijen op basis van de verschillende antwoorden. Hoeveel mensen zullen zich dit realiseren en het verkeerde stemadvies overnemen?
De kop van het persbericht is duidelijk: “12% minder brandstofverbruik door navigatiesysteem“. Dat is fantastisch! Iedereen verplicht zo’n ding. Je verdient het in een jaar terug en de overheid haalt ineens zonder moeite de komende jaren haar CO2-reductiedoelstellingen. Feest!
Toch?
Mmmm, toch maar eens goed kijken naar dat onderzoek voor de zekerheid en zien hoe zich dat vertaalt naar onze werkelijkheid van alle dag.
Dan blijkt dat er toch wat kanttekeningen te plaatsen zijn. De studie is gehouden in twee grote Duitse steden. Stadsverkeer heeft toch een ander karakter dan het reizen tussen steden zoals dat in Nederland veel plaatsvindt. Het is dus maar de vraag of het onderzoek representatief is voor al het rijgedrag, met name in Nederland.
Vervolgens staat er dat de proef uit 2100 individuele ritjes bestond over een totale afstand van 20.000 kilometer. Dat betekent dat de gemiddelde rit minder dan 10 kilometer was. Zo uit mijn hoofd is de gemiddelde autorit in Nederland al iets meer dan 15 kilometer. Daarnaast was het onderzoek gesplitst in drie groepen. Dus dat zou betekenen dat iedere groep ongeveer 700 ritjes maakte. Niet zo’n hele grote steekproef dus.
Maar projecteer het eens op de eigen situatie. De conclusie van het onderzoek is dat je dan bij 20.000 kilometer in een jaar rijden (dat doen redelijk wat mensen) je 2.500 kilometer niet hoeft te rijden.
Hoe vaak rijdt u een route die u niet kent? Waarschijnlijk is 70% het vaste woonwerkverkeer waar voor de meeste mensen weinig meer te optimaliseren valt. Dan is nog eens 10% familie en kennissen die u bezoekt. Blijft over 4000 kilometer per jaar op nieuwe en onbekende routes. Heel moeilijk om daar 2500 kilometer vanaf te halen, zoals het onderzoek stelt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

“We moeten ervoor zorgen dat die waarschuwingen vervolgens ook opgevolgd worden. Het mogen geen vrijblijvende statements zijn. […] We willen dat landen moeten verantwoorden welke maatregelen ze nemen om de problemen op te lossen. Iedereen moet daaraan meedoen. Ook de grote landen, zoals de Verenigde Staten en China.”
Staatssecretaris De Jager van Financiën toont aan dat er ook nog dromers zijn die wél wat te zeggen hebben.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Als er nu verkiezingen zouden worden gehouden, verliest de Tweede Kamer maar liefst 32 zetels. Alle Nederlandse politieke partijen krijgen een flinke afstraffing doordat een substantieel aantal stoelen van de ene op de andere dag is verdwenen uit de plenaire zaal van het Binnenhof. Geen enkele partij blijft zetelverlies bespaard. Hoe deze verdwijning heeft kunnen gebeuren is een mysterie.
De grote partijen CDA en PvdA zijn beiden zes zetels kwijt. De VVD en SP komen met de schrik vrij: beide partijen verliezen slechts één zetel. De ChristenUnie moet echter flink incasseren en gaat er twee zetels op achteruit. Voor de kleinere partijen is de dreun nog velen malen groter: de Partij van de Dieren, TON en de SGP hebben geen enkele zetel meer over. Voor hun voortbestaan wordt gevreesd. D66 en Groenlinks verliezen respectievelijk twee en zes zetels. Zij moeten knarsetandend toezien hoe de PVV slechts één zetel armer is, namelijk die van Dion Graus. “De burger heeft gesproken. Jammer voor Dion,” aldus zijn binnenkort ex-collega Hero Brinkman.
Verdachtmakingen doen inmiddels de ronde. De linkse partijen vinden het hoogst opmerkelijk dat de rechtse partijen veel minder zetels hebben verloren. Femke Halsema, fractievoorzitter van Groenlinks, noemt het ‘oneerlijk’ en heeft al een parlementaire enquete geopperd om erachter te komen of de rechterflank van de Kamer iets met de verdwijning te maken heeft. Mark Rutte, fractievoorzitter van de VVD, verwerpt de beschuldigingen als ‘lariekoek’. Hij zal morgen op een persconferentie waterdichte alibi’s presenteren voor elk partijlid.
Mind my words. De historisch lage opkomstcijfers bij de Europese verkiezingen in het verleden zullen in ons land dit keer gevolgd worden door een all time high op 4 juni (althans voor EP-verkiezingen). Ik heb twee redenen voor die voorspelling. Allereerst wordt dit de eerste échte gelegenheid voor het electoraat om zich uit te spreken over de huidige politieke verhoudingen in Den Haag, sinds het aantreden van dit kabinet.
Maar veel belangrijker motief voor veel thuisblijvers, om ditmaal wél de gang naar de stembus te maken, is de heersende euroscepsis bij grote delen van de bevolking. Het afwijzen van de Europese Grondwet per referendum was daar al een aanwijzing voor; maar het feit dat een vrijwel gelijkluidend verdrag nadien alsnog door het kabinet is geratificeerd (zonder volksraadpleging) heeft die scepsis alleen nog doen toenemen.
Bij vorige gelegenheden was er feitelijk geen mogelijkheid om in de stembus uiting te geven aan die onvrede over de toenemende dominantie van de EU en de rappe uitbreidingsplannen tot 27 staten. Goed, men kon bij de SP terecht, maar dat was voor velen toch een stap te ver. Nu de PVV zich ook met kandidaten meldt aan de poort van Brussel (met Barry Madlener als lijsttrekker), ontstaat ineens de mogelijkheid om breed uiting te geven aan het anti-Europa gevoel. Zoals ook het PVV-electoraat deze verkiezingen kan aangrijpen om zijn onvrede over de huidige politieke verhoudingen kracht bij te zetten. Of het bij drie van de 25 zetels, zoals voorspeld, zal blijven betwijfel ik. Als de PVV komende weken een goede anti EU-campagne neerzet, dan vrees ik dat er wel vijf zetels in het verschiet liggen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Geen commentaar
Lees dat, en kijk dan de persconferentie…
Een watertank middenin de natuur in Zuid-Texas, jagers plaatsen een camera met bewegingssensor om te kijken wat er allemaal langs komt, click & scroll.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.