Het leven van een World of Warcraft-krijger gaat niet over rozen
, door
Korte docu over liefde, succes en falen in World of Warcraft
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Weer onzin over schaliegas
, door
OPINIE - Martin Sommer, columnist van de Volkskrant, is lovend over schaliegas. Maar wellicht moet hij zijn huiswerk beter doen.
In de Volkskrant (van zaterdag 9 feb.) schrijft politiek commentator Martin Sommer een jubelverhaal over schaliegas, naar aanleiding van een lezing van defensieprofessor Rob de Wijk. Sommer is door de Wijk’s loftuitingen helemaal om: schaliegas is een betrouwbare energiebron voor een zorgeloze toekomst. Het lijkt te mooi om waar te zijn, net als de reclamespots van Icesave en Postkrediet. En het is dus ook te mooi om waar te zijn.
Om schaliegas uit de grond te trillen zijn enorme investeringen nodig. Er moeten honderden (of zelfs duizenden) boorgaten geboord worden. In elk van die boorgaten moet een betonnen wand gegoten worden om instorten te voorkomen en te zorgen dat het grondwater niet vervuild wordt. In elk boorgat moeten onder hoge druk water, zand en chemicaliën, geperst worden om het gesteente open te breken.
Al deze werkzaam heden kosten energie. Nog voordat er één kuub schaliegas gewonnen wordt moet het energie-equivalent van honderden kubieke meters aardgas worden geïnvesteerd.
Voor de conventionele aardgaswinning, zoals bij de aardgasbel van Slochteren, zijn veel minder boringen nodig en hoeft er geen cocktail van water en chemicaliën in de grond geperst te worden. Bij conventionele aardgaswinning levert de investering van een kleine hoeveelheid energie misschien wel een honderdvoudig rendement op. De energie, die we al 50 jaar uit het Groningse aardgasveld halen, kostte maar weinig moeite. Het rendement van de investering is zeer hoog.
Foto:
Henning Mühlinghaus (cc)
Kunst op Zondag | Memento mori
, door
Memento mori. De Latijnse spreuk die, vrij vertaald, de oproep inhoudt je dood in je agenda te zetten. Tegen beter weten in leven we als onsterfelijken. We denken meestal pas aan de dood als die zich aandient.
Jaarlijks sterft ongeveer 0,83% van de bevolking. Vorig jaar overleden bijna 141 duizend personen. Niet iedereen is daar even goed op voorbereid. Dat kan voor nabestaanden dubbel akelige gevolgen hebben. Naast het verdriet moet men aan de slag met de vormgeving van de uitvaart.
Gaats het om de muziek bij het ceremonieel, dan lijkt dat geen probleem. Dat bewezen lezers van Sargasso, toen collega Steeph naar hun uitvaartmuziek vroeg. Maar hoe zit het met de doodskist? En wordt de nagedachtenis nog op andere manieren vorm gegeven? Wordt het een grafzerk of een urn? Waar gaan je stoffelijke resten heen?
Je kunt dat aan de overlevenden overlaten, maar waarom het niet bij leven en welzijn met elkaar afgesproken? Niet alleen muziek, ook beeldende kunst kan je uitvaart tot een mooie gedenkwaardigheid maken.
De kist.
Laat een meubel maken, dat later als kist kan dienen. Kunstenaar/meubelmaker Pim Felen ontwierp een aantal ‘kistkasten’.
Pim Felen – De vuursalamander.
Maak een statement met je kist. De Amerikaan John D. Ricker heeft het niet zo op het effect van vuurwapens. Dat toont hij met een doodskist, gemaakt van vernielde wapens.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Wat is het grootste ‘ding’ in het universum?
, door
Wat is het grootste ‘ding’ in het universum? Een nieuw onderzoek heeft een enorme, haast onmogelijke verzameling quasars gevonden.u
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
The Pirate Bay – Away from keyboard
, door
DOCUMENTAIRE - Documentairemaker Simon Klose heeft de afgelopen jaren de drie oprichters van The Pirate Bay gevolgd terwijl ze voor de rechter werden gesleept door Hollywood.
Leven Amerikanen boven hun stand?
, door
Leven Amerikanen boven hun stand? Het is een veel gehoorde mantra in de debatten over het Amerikaanse overheidstekort en almaar oplopende biljoenenschuld. De koek is op, de broekriem moet maar eens ferm aangehaald, en men moet de tering naar de nering zetten, is het devies.
En ronduit foute analyse, meent Robert Reich, minister van arbeid onder Bill Clinton en hoogleraar Openbaar Beleid aan de universiteit van Berkeley, California. Hij spreekt in dit verband zelfs over een ‘mythe’.
Het overgrote deel van de Amerikanen leeft helemaal niet boven hun stand. In werkelijkheid, stelt Reich, is het inkomen van de gewone Amerikaan sinds midden jaren ’70 ongeveer gelijk gebleven, terwijl de arbeidsproductiviteit en het Bruto Nationaal Product enorm zijn gegroeid. Er is gigantische welvaart gegenereerd, alleen plukt de gewone Amerikaan daar nauwelijks de vruchten van.
Het economische en fiscale systeem steekt namelijk zo in elkaar dat de bovenste lagen van de bevolking steeds het grootste deel van de taart toegeschoven krijgen die het legioen loonslaven onder hen ieder jaar dmv arbeid en bedrijvigheid produceert, bakt en verpakt. Vervolgens hoeven die (super)rijken ook nog eens een kleiner deel van dat inkomen en bezit af te dragen aan de belasting.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Zonder Titel #52
, door
Patiënt krijgt steeds minder te kiezen
, door
OPINIE - Een nepkeuze is geen keuze. Deze regering dreigt een echte keuze van patiënten, om een arts te kiezen, in te wisselen voor een nepkeuze. Patiënten kunnen straks alleen een zorgverzekeraar en niet meer een zorgverlener uitkiezen.
Bij Achmea verzekerde patiënten Slotervaartziekenhuis betalen straks 30% behandeling zelf
, door
Het gaat dan om alle klanten van alle Achmea-merken, waaronder Zilveren Kruis, Interpolis, FBTO en Agis. Achmea zou goed zijn voor om en nabij de helft van de omzet van het Slotervaartziekenhuis. Dat lijkt nu dus vakkundig de nek omgedraaid te worden. En voor massaal overstappen van de Amsterdamse klanten is het nog wat te vroeg in het jaar.
Achmea beweert dat het ziekenhuis veel meer budget vroeg dan de maximale stijging van 2,5 procent die landelijk was afgesproken. Een woordvoerder van Achmea vindt dat het maatschappelijk onverantwoord is om daaraan te voldoen. (…)
Volgens Erbudak gaat de discussie niet over een budgetoverschrijding, maar over de vergoeding van dure medicijnen. Het ziekenhuis wil de garantie dat als ze meer heeft moeten voorschrijven dan het Achmea-budget toelaat, dat die kosten op het einde van het jaar alsnog verrekend worden. Achmea zou dat risico echter volledig bij het ziekenhuis willen neerleggen. Tegen vakblad Zorgvisie zegt Erbudak daarover: “Achmea wil zijn winstdoelstelling halen van minimaal 100 miljoen euro dit jaar. En ik wil daar niet aan meehelpen.” Volgens haar lopen de gesprekken met de andere zorgverzekeraars prima.
Ricardo Semler in Tegenlicht
, door
Ricardo Semler is een wereldvermaarde zakenman en organisatie-adviseur uit Brazilië. Zijn radicale bedrijfsfilosofie is dat je als organisatie het meeste uit je werknemers haalt wanneer je ze niet vertelt hoe ze dingen moeten doen, maar alleen wat je wilt dat ze voor je oplossen.
Semler laat zijn werknemers dan ook helemaal vrij om zelf hun dag in te delen, werktijden te bepalen, targets te stellen, en te doen wat ze willen. Zolang ze de klus maar klaren.
Tegelijkertijd maakt hij werknemers op die manier persoonlijk verantwoordelijk voor de resultaten: gevolg, intrinsiek gemotiveerde werknemers, een hogere productiviteit, betrokkenheid bij de onderneming en enorme winsten (waarin hij de arbeiders mee laat delen). De omzet van Semlers bedrijf Semco is in 20 jaar tijd dan ook vervijftigvoudigd, naar 212 miljoen dollar.
Het contra-intuïtief organiseren en faciliteren van de arbeidsvreugde van je werknemers loont, aldus de tegendraadse en charismatische Semler. Inmiddels runt het bedrijf zichzelf, zodat Semler zich geheel kan storten op andere projecten.
VPRO’s Tegenlicht maakte een portret van Semler, en sprak uitgebreid over zijn denkbeelden. Het volledige interview staat inmiddels ook op Youtube.
Kijken!