Alleen wie het niet kan betalen gaat naar het leger

Vanwege de verhitte sfeer en de angstige spanning gaat het jaarlijkse lotingritueel gepaard met een bizar spektakel van volksgebruiken en zelfs vormen van bijgeloof. Lotelingen uit de dorpen rond Gent krabbelen het goede of slechte nieuws op een papiertje en maken dat vast aan een poot van een reisduif die ze hebben meegebracht, zodat de familie thuis in ene minimum van tijd op de hoogte is - al wordt in de eerste momenten van ontgoocheling over een slecht lot menige duif de nek omgewrongen. Wie geluk heeft, speldt zijn nummer op hoed of pet en tooit zich met veelkleurige bloemen, kransen en linten alvorens zich in de drank te storten.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Child emotions and adult pain

Philip Roth’s pseudo-ego Nathan Zuckerman kan zich niet meer druk maken om de politiek. “I’ve served my tour as exasperated liberal and indignant citizen.” Na zich jaren in afsluiting te hebben gewijd aan zijn schrijverschap, keert Zuckerman terug naar de stad en verwondert zich over de felheid waarmee een jong stel zich opwindt over de herverkiezing van jolige buikspreekpop Bush. Zuckerman schetst zijn democratisch verleden waarin de kiezer het meermalen klaarspeelde om de bad guy in het zadel te helpen:

“I have been an avid voter al my life, one who’d never pulled a Republican lever for any office on any ballot. I had campaigned for Stevenson as a college student and had my juvenile expectations dismantled when Eisenhower trounced him, first in ’52 and then again in ’56; and I could not believe what I saw when a creature so rooted in his ruthless pathology, so transparently fraudulent fraudulent and malicious as Nixon, defeated Humphrey in ’68, and when, in the eighties, a self-assured knucklehead whose unsurpassable hollowness and hackneyed sentiments and absolute blindness to every historical complexity became the object of national worship and, esteemed as a “great communicator” no less, won each of his two terms in a landslide. And was there ever an election like Gore versus Bush, resolved in the treacherous ways that is was, so perfectly calculated to quash the last shameful vestige of a law-abiding citizen’s naiveté? I’d hardly held myself aloof from the antagonisms of partisan policitcs, but now, havind lived enthralled by America for nearly three-quarters of a century, I had decided no longer to be overtaken every four years by the emotions of a child -the emotions of a child and the pain of an adult. At least not so long as I holed up in my cabin, where I could manage to remain in America without America’s ever again being absorbed in me.”*

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote: Het enige goede aan China…


“Het enige goede aan China is dat er geen negers wonen.” (Uit: Een barbaar in China – Adriaan van Dis)

De gids van schrijver Adriaan van Dis, ene Heinz Silbermann (een in Duitsland geboren man met een Zuidafrikaans accent en Brits paspoort), legt tijdens de tocht van de Khunjerab naar Karimabad uit wat hij van China vindt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote – Heroïek en dynamiek

Het familiewapen van de Duponts was een op één poot staande vogel, terwijl het wapen van de Spenglers een geknotte stam was met een distel en een roos. Hollandse braafheid ja, bij Gabriella bestond het familiewapen uit een man te paard in volle galop die met één hand het afgehakte hoofd van een Ottomaan in de lucht hield en in het andere een kromzwaard. De bloedrruppels vlogen vanonderen het besnorde hoofd in het rond. Ik werd altijd vrolijk als ik haar familiewapen zag: een beetje heroïek en dynamiek, dat hielp je de dag door.

De wet van Spengler (Jaap Scholten)
beschrijft de excentrieke familiegeschiedenis van Spengler-broers. De Spenglers waren ooit rijke textielindustriëlen uit het Twentse dorpje E. maar tegenwoordig rest vooral vergane glorie. Een van hen trouwt eind twintigste eeuw met de Roemeense Gabriella. Samen met deze post-aristocratische vrouw betrekt hij een oud familiehuis in het post-communistische Roemenië.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote: Crossing the border

‘Abroad?’ she said, surprised and slightly frightened, because in those days going abroad was no ordinary matter. ‘Where? What for!’ she asked.
‘I was thinking about Czechoslovakia.’ I answered. I wouldn’t have dared to say something like Paris or London, and frankly they didn’t really interest me, I couldn’t even imagine them. This was only about crossing the border – somewhere. It made no difference which one, because what was important was not the destination, the goal, the end, but the almost mystical and transcendent act. Crossing the border.

A year passed following that conversation. The telephone rang in our newsroom. The editor in chief was summoning me to her office. “You know,” she said, as I stood before her desk, “we are sending you. You’ll go to India.”

‘Travels with Herodotus’, Penguin Books 2008, pagina 10. Het begin van de stormachtige opmars van de Poolse historicus / journalist Ryszard Kapuściński.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote – Miss Hippy

“Hah doo lack Miss Hippy?” (Uit Bill Brysons ‘Het verloren continent’)

In het Boze Oude Zuiden van Amerika, Mississippi, komt op een stoffige kruising de auto van de plaatselijke sheriff tot stilstand naast de auto van (reis)schrijver Bill Bryson, waarna de sheriff (een zwetende, dikke, tabak pruimende man die duidelijk afstamt van de apen) een quasi vriendelijk gesprek begint door de openstaande raampjes in een onverstaanbaar zuidelijk dialect.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote – Casanova

Vandaag een zomerquote, – noem het een Waan van de Zomer.
Zoals dat bij zomers hoort lezen mensen een boek, en ik versmul mij aan Tullio Kezich’ ‘Federico Fellini – His life and Work‘.

Deze quote viel op: “The evil version of the Italian male; he’s a vulgar fascist. What is fascism after all if not a prolonged adolenscence?“.

Kijk, dàt is er eentje waar lekker op te kauwen valt. Hij heeft het dus over Casanova, wiens personage hij onmiddelijk begon te haten nadat hij met de film begonnen was. Opzettelijk merkwaardig koude film overigens, met Donald Sutherland. Of hoe de walg voor een personage in een film stoppen, zondar capabel te zijn om te haten.
What is fascism after all if not a prolonged adolenscence?
Hoe juist kan men zijn?

Vorige