De ammoniak-economie
Waarschuwing: dit verhaal bevat haken en ogen maar wordt gezien het belang voor toekomstige generaties toch vroegtijdig gepubliceerd.
Wellicht wordt de toekomstige waterstof-economie omgedoopt tot een ammoniak-economie? Waterstof wordt gezien als: de energiedrager van de toekomst. Alleen is waterstof (H2) wel een tikkie ontvlambaar en moet je het onder hoge druk vervoeren.
Deense onderzoekers hebben echter nu een methode ontwikkeld om H2 te winnen uit ammoniak (NH3) dat zit opgesloten in een zoutkristal. Met behulp van een katalysator wordt de H2 uit het zouttablet gepest. Voor het hervullen van het tablet zou een nieuwe scheut ammoniak volstaan. Een nadeel is wel dat als die katalysatie betekent dat het tablet verhit moet worden er ook NOx gassen vrijkomen. Maar misschien is een Californische techniek die gebruik maakt van ammonia borane dat al H2 afgeeft bij ‘slechts’ 80 graden hiervoor een oplossing? (Phsyorg). Opzich is er al veel ervaring met infrastructuur voor ammoniak (denk aan de landbouwsector) maar er zijn nog wel wat risico’s: “NH3 is toxic, chills its surroundings rapidly on vaporizing, and releases heat on contact with water. Engineering a safe fuel tank for an ammonia-fueled vehicle would be a key priority.” (WorldChanging) De ammoniak-economie laat dus nog wel even op zich wachten…
Nog voor de industriële revolutie heeft de mens waarschijnlijk de samenstelling van de atmosfeer veranderd door het aansteken van grootschalige bosbranden. Recent onderzoek aan fossiele luchtbellen gevangen in het landijs op Antarctica heeft aangetoond dat de hoeveelheid brand-gerelateerde broeikasgassen gedurende de eerste duizend jaar na Christus aanzienlijk hoger was dan eerder gedacht.
In de categorie “u bent licht zwakzinnig als u dit nieuws noemt”, presenteert Sargasso u vandaag het kakelverse bericht 