Uitslag verkiezingen Provinciale Staten 2011

Hier treft u alle uitslagen van de Provinciale Staten verkiezingen, landelijke en per provincie. Let op, zetelverdelingen zijn onder voorbehoud. Calculatie zetels Eerste Kamer is van eigen hand en restzetels kunnen per Provincie soms nog wijzigen op het laatste moment. Laatste update 26 juli 2011, 16:00 uur. Uitslagen elders: NOS RTL Novum uitslagencentrum Volkskrant NuIn Landelijk beeld (virtuele zetels Eerste Kamer) Laatste update: 13:20 uur Percentage geteld: 100% 20072011Zetels PartijZetelsPercentageZetelsPercentageverschil VVD1418,09%1619,60%2 PvdA1417,93%1417,30%0 PVV00,00%1012,40%10 CDA2124,98%1114,20%-10 SP1214,82%710,20%-5 D6622,56%68,30%4 GroenLinks46,15%56,30%1 ChristenUnie45,47%23,60%-2 SGP22,39%22,40%0 PvdD12,55%11,90%0 50Plus00,00%12,40%1 Overigen15,06%01,40%-1     Landelijk totaal zetels Statenleden per partij

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uitslag provinciale verkiezingen 2011: het GC Natafeltopic

De verkiezingen zijn voorbij, en het lijkt erop dat de coalitie geen wel geen meerderheid van nipt 38 zetels gaat halen in de Eerste Kamer. Er zijn nog heel wat onzekerheden. Zo is er nog een kleine kans dat de laatste paar procent van de stemmen nog een verschuiving opleveren, of dat de Statenleden straks op 23 mei niet in de partijlijn hun Eerste Kamerleden kiezen. De Christelijke partijen hebben de grootste klappen gekregen, deze partijen zijn allemaal zo goed als gehalveerd. Toch blijft vooral de positie van de SGP belangrijk, de partij kan met gedoogsteun de PVC-coalitie aan een meerderheid helpen. Maar hoeveel zilverlingen eist de latent islamofobische christelijke partij daarvoor als compensatie?

Hieronder de (voorlopige) uitslag, met daarachter het aantal zetels na de vorige verkiezingen in 2007.

VVD 16 (14)
PvdA 14 (14)
CDA 11 (21)
PVV 10 (-)
SP 8 (12)
D66 6 (2)
GL 5 (4)
CU 2 (4)
SGP 1 (2)
PvdD 1 (1)
50Plus 1 (-)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

#PS2011 of toch #EK2011?

Vandaag kunnen we weer naar de stembus voor de Provinciale Staten. Op twitter wordt de hashtag #PS2011 gebruikt, maar er wordt – terecht? – vaak opgemerkt dat het misschien beter #EK2011 zou kunnen zijn. Feit is namelijk dat de samenstelling van de Eerste Kamer nog nooit zo belangrijk was als nu met het gedoogkabinet VVD-CDA-PVV. Als zij de meerderheid halen, is een van de grootste obstakels voor het succesvol zijn van deze combinatie weggenomen, als dat niet het geval is dan geeft dat de oppositie een veel betere onderhandelingspositie – als ze zich eensgezind opstellen.

Wij van GC willen graag weten wat u heeft gestemd en waarom. Stemde u wegens de provincie, of toch om de samenstelling van de Eerste Kamer? Wij wachten met spanning op uw commentaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Assertiever Egypte zegen voor Israël

Kaart van Midden-Oosten en Noord-Afrika (Beeld: Kaj Leers)

Alles is politiek. Zo ook de uitkomst van de revolutie in Egypte, die op vele fronten politieke repercussies heeft, maar die vooral voor de positie van Israël en de Palestijnen van belang zal blijken te zijn. Want waar Israël in de publieke opinie zichzelf met enig succes kon neerzetten als ‘de enige democratie’ in het Midden-Oosten, moet het straks waarschijnlijk rekening houden met een nieuw, democratisch en assertief Egypte dat machtig genoeg is om concessies af te dwingen jegens de Palestijnen. Maar in plaats van daarvoor te vrezen, zou Israël dit gegeven moeten omarmen.

Het tekenen van de vredesakkoorden tussen Israël en Egypte betekende meer dan alleen het zwijgen van de kanonnen. Het betekende ook dat Hosni Mubarak’s Egypte definitief zijn positie als regionale supermacht aan de kapstok hing en aan ging liggen bij de andere Arabische machten die zich laafden aan de Amerikaanse tiet.

Want dat was de trade off: als je vrede sluit met Israël, komen wij Amerikanen je cadeautjes brengen. Het door en door corrupte Egyptische regime greep die kans en Egypte dommelde in slaap, zoals je dat wel eens doet na een copieuze maaltijd. En die copieuze maaltijd werd iedere dag opgediend vanuit Washington in de vorm van miljarden dollars die naar het land vloeiden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du Jour | Harder?

Mag je eindelijk harder rijden, gaat de benzineprijs omhoog

Beter kan je het kiezerssentiment niet samenvatten. Doet de regering eens iets “leuks”, is er weer iets anders dat niet goed is. En dat is natuurlijk ook de schuld van diezelfde regering. Of beter gezegd van hullie daar in Den Haag.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De strijd om de ziel van het CDA

Loopgraven in de Eerste Wereldoorlog

Op 2 maart gaat het CDA zeer waarschijnlijk weer een knallend verlies lijden bij de Provinciale Statenverkiezingen. Juist in de regionale vertegenwoordigingsorganen, door CDA’ers zelf gezien als traditionele CDA-bastions, gaat de partij volgens peilingen op historische wijze zetels verliezen aan de PVV van Geert Wilders en de VVD van Mark Rutte. De oorzaak: het CDA heeft geen boodschap en geen koers, en dreigt nu gekaapt te worden door de rechtervleugel van Maxime Verhagen en Hans Hillen. Een tegenbeweging kon niet uitblijven en die lijkt er nu te zijn: het ‘Slangenburgberaad’. De troepen verzamelen zich voor een strijd om de ziel van de partij die na 2 maart zal losbarsten. Instabiliteit bij de regeringspartner dreigt.

Dat was vast even schrikken voor prominente CDA-leden als Elly Blanksma, Pieter Omtzigt, Jack Biskop, Ad Koppejan (Tweede Kamerleden), Wim van de Camp (Europarlementariër) en Ruth Peetoom (kandidaat-partijvoorzitter en vrouw van CDA-prominent René Paas). Zo denk je lid te zijn van een besloten gezelschap, en zo sta je pardoes met naam en toenaam op NRC.nl.

De namen vallen op. Het zijn niet de usual suspects als Doekle Terpstra, Bert de Vries of Dries van Agt, mensen met uitgesproken kritiekpunten die bij een fiks deel van de CDA-achterban inmiddels tot weinig meer dan een schouderophalen leiden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingen die niet deugen

Binnenkort zijn er verkiezingen voor onze provincies. Het zijn verkiezingen, die niet deugen. Hieronder vertel ik waarom. Mag je dat wel zeggen, als democraat? Ik heb het probleem eerder gehad, bij het referendum over de grondwet voor Europa: een onzinnige vraag, die ook een onhanteerbare uitkomst gaf. Maar deze verkiezingen hebben ook veel tegen: zoveel dat ik mij oppositioneler voel dan ooit. Dat heeft te maken met de formatie van dit kabinet, de gevolgen daarvan voor deze verkiezingen en voor de verkiezingsstrijd, die nu begint.

Hoe kiezen we eigenlijk? Je kunt kiezen op basis van standpunten. Dan lees je programma’s van partijen en vergelijkt die, luister je naar slagzinnen van lijsttrekkers en probeer je dat alles rationeel te toetsen aan je eigen opvattingen. Dat is de ene kant. De andere is vertrouwen te schenken aan een vriend: dan ga je uit van het besef dat niet alles valt te doorgronden of te weten. Daar is niks mis mee: onze democratie is representatief. Wij kiezen volksvertegenwoordigers, die meer weten en die we vertrouwen. Als je die op een kluitje zet, dan is de kans vrij groot dat zij besluiten tot dingen die het volk wil. Soms werkt dat niet goed: in Amerika is onderzocht hoe mensen wel willen dat hun ziektekosten geregeld worden in een verzekering, maar niettemin in het stemhokje steun geven aan de felste tegenstanders daarvan. Je kunt dus een standpunt willen en bevorderen en een tegenstander daarvan je vertrouwen geven. Tragisch…

Vorige Volgende