Sommige fouten worden jarenlang herhaald terwijl daar allang geen reden meer voor is. Omdat Hillary Clinton had gezegd dat het mogelijk was dat Iran vernietigd moest worden als Iran Israël zou aanvallen, stapt Iran naar de VN om eens verhaal te halen. In het stukje hierover op het Radio 1 Journaal van vandaag wordt daarin vervolgens het volgende gezegd: "De Iraanse president Ahmadinejad heeft een aantal keer gezegd dat Israël van de kaart moet worden geveegd." En juist die uitspraak Ahmadinejad, die velen gebruiken om het oorlogshitsen tegen Iran te rechtvaardigen, staat sterk ter discussie. De betere vertaling zou zijn dat hij vindt dat het regime van Israël moet verdwijnen. Een duidelijk verschil. Kan iemand de redactie bij de NOS even wakker schudden? Of zijn ze nu gewillige spreekbuis voor de regering die graag met hetzelfde gemak in een oorlog met Iran stapt als vijf jaar geleden in die met Irak? Misschien niet geheel ten overvloede even melden dat Iran de laatste honderd jaar geen enkel land is binnengevallen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
En als je denkt dat het echt niet meer gekker kan dan is er altijd nog het Department of Homeland Security. Ik zit hier al een paar minuten te proberen iets snedigs te bedenken maar ik laat het bericht in USA Today maar voor zichzelf spreken en ga van het weer genieten …
“Veel Amerikaanse CEO’s voorzien zelfs dat de grens van 2 dollar binnen afzienbare tijd wordt gehaald. Als een bedreiging zien de Amerikanen deze ontwikkeling niet. Driekwart stelt dat de euro nooit en te nimmer een serieuze concurrent zal worden van de dollar. Europa is daarvoor militair en politiek te zwak, zo menen de Amerikanen. De Europese collega’s zijn het hier niet mee eens”. (FD.nl)
Bovenstaand citaat komt uit een onderzoek van Roland Berger Strategy Consultants die recent 180 Europese CEO’s en 75 Amerikaanse CEO’s ondervroegen. Deze bestuurders uit het bedrijfsleven werden vragen voorgelegd aangaande hun visie op de veranderende economische én politieke verhoudingen tussen Amerika en Europa. En wat dit betekent voor hun eigen zakelijke strategie. In tegenspraak met bovenstaande quote verlegt investeerder Warren Buffett van beleggingsmaatschappij Berkshire Hathaway inmiddels al zijn werkterrein naar Europa (DePers). Put your money where your mouth is. Lees ook: de visie van Fareed Zakaria: “The world has shifted from anti-Americanism to post -Americanism” (Sarchief).
De Amerikaanse militair Robert L. Capp vond in 1945 in een grot nabij Hiroshima een nog niet ontwikkeld filmrolletje. Capp doneerde in 1998 het fotomateriaal aan het Hoover Archive op voorwaarde dat het pas in 2008 geopenbaard zou worden (bron). Bij deze, nota bene op Hollandse Bevrijdingsdag, nog niet eerder gepubliceerde foto’s van Hiroshima vlak na de Amerikaanse aanval met een atoombom (waarschuwing: schokkende beelden).
