Niets heerlijker dan een politicus te betrappen op een leugen. Eindelijk gerechtigheid voor al die onafrekenbare beloften dat "niemand er in inkomen op achteruit zal gaan" (", maar over inflatie heb ik niets gezegd"). En voor Houdini-geflipflop waarmee een eerder ingenomen standpunt over d'ene of d'andere oorlog flexibel in het tegendeel wordt (kr)omgeluld. Hillary Clinton, die nu bijna op haar rug ligt in de race met Barack Obama, gooide de laatste tijd haar internationale ervaring in de strijd. Tja, en dan kan het gebeuren dat je een bezoekje aan Bosnië opleukt met wat spannend snipergevaar. Clinton vorige week over haar landing in Tuzla in 1996: "I remember landing under sniper fire. There was supposed to be some kind of a greeting ceremony at the airport, but instead we just ran with our heads down to get into the vehicles to get to our base." Geconfronteerd met de beelden, waarin zij rustig handenschuddend het vliegtuig verlaat, 'nuanceert' ze haar verhaaltje: "I say a lot of things -- millions of words a day -- so if I misspoke, that was just a misstatement." Met politieke inhoud heeft zo'n relletje niet veel te maken. Maar 'inhoud' is ook meer een dingetje voor dat enkele medium met goedbetaalde hoogopgeleide journalisten (en SargassoPUNTENNEL). En natuurlijk voor de kiezer. Kiezers zijn namelijk uitgerust met een uiterst complexe gadget (het brein) om immense hoeveelheden informatie te combineren en daar een stemvoorkeur uit te destilleren. De media kunnen natuurlijk nooit het niveau van deze hersenprocessen ook maar benaderen. En daarom is zo'n liegrelletje zo handig. Het leert ons veel over de geloofwaardigheid van de kandidaat, heet dat dan, maar uiteraard dient het vooral ter vermaak:
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Smullen dit: Back at the American Embassy, Shultz assembled Donald Regan, John Poindexter, Paul Nitze, Richard Perle, Max Kampelman, Kenneth Adelman, and Poindexter’s military assistant, Robert Linhard, inside what Adelman calls “the smallest bubble ever built” — the Plexiglas security chamber, specially coated to repel electromagnetic radiation and mounted on blocks to limit acoustic transmissions, that is a feature of every U.S. Embassy in the world. Since the State Department had seen no need for extensive security arrangements for negotiating U.S. relations with little Iceland, the Reykjavik Embassy bubble was designed to hold only eight people. When Reagan arrived, the air-lock-like door swooshed and everyone stood up, bumping into each other and knocking over chairs in the confusion. Reagan put people at ease with a joke. “We could fill this thing up with water,” he said, gesturing, “and use it as a fish tank.” Adelman gave up his chair to the president and sat on the floor leaning against the tailored presidential legs, a compass rose of shoes touching his at the center of the circle.
Vandaag viel het 4000-ste dodelijke slachtoffer onder de Amerikaanse soldaten in Irak (CNN). Het Canadese ezine Walrus legde in een fotoserie teksten op militaire toiletmuren in Koeiweit en Afghanistan vast, waaronder een overpeinzing waarom als de Romeinen Mesapotamië verlieten de Amerikanen dan ook niet? Romans didn’t need oil !!
Afrika? Nee, één uurtje rijden van Hollywood .
