Ceci n’est pas une feestje

COLUMN - Waarin de auteur probeert uit te leggen waarom het onzin is om media (of het nu social media of traditionele media zijn) de schuld van de ravage in Haren in de schoenen te schuiven.

Eerst was het een social media-hype. Toen het rellen werden, waren de traditionele media al snel de hoofdschuldigen. Tenminste, dat vonden zij van de social media. En Sjors Fröhlich (waar kwam die ineens vandaan?) vond het ook. Als de traditionele media zich nergens mee bemoeid hadden, dan was er niks aan de hand geweest.

Dat is misschien zo. Maar je kunt je wel afvragen waarom de traditionele media zich ermee gingen bemoeien. Het is niet de schuld van de traditionele media dat de traditionele media het zo interessant vonden dat de traditionele media het niet meer konden negeren.

Net zoals de meeste mensen staan ook de mensen die deel uit maken van de traditionele media midden in het hedendaagse leven. En maken ook zij van de traditionele media gebruik van sociale media. De mensen van de traditionele media twitteren en facebooken dat het een lieve aard heeft, gebruiken het als bron en proberen er hun waren mee te slijten. Het NRC gebruikt Twitter zoals nieuwsprogramma’s sinds jaar en dag de man van de straat gebruiken: om iets te kunnen zeggen over nieuws als er nog niets over te zeggen valt. De mensen van de traditionele media weten hoe de social media werken en begrijpen heus wel dat een uitnodiging op Facebook waar twintigduizend man zich voor hebben aangemeld terwijl ze eigenlijk niet zijn uitgenodigd, geen nieuws is.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Is de verkiezingsuitslag te voorspellen met Twitter?

DATA - Kun je met behulp van twitter een betrouwbare voorspelling van de verkiezingsuitslag maken? Waarschijnlijk wel.

Peilingen zijn net lantaarnpalen. Ze moeten licht geven, maar alleen dronkemannen houden zich eraan vast (dixit Tom van Doormaal). Iedere verkiezing weer is er de verzuchting dat peilingen er altijd naast zitten, maar ondertussen wel het electorale proces beïnvloeden. Er is zelfs een kleine discussie gaande of het publiceren van peilingen vlak voor de verkiezingen verboden moet worden. Misschien is deze discussie reeds achterhaald. Peilen kun je wellicht ook anders doen. Met Twitter bijvoorbeeld.

De coders achter Kamertweets.nl hebben een applicatie ontworpen die Twitterverkeer analyseert en omzet in een zetelvoorspelling. En hun voorspelling komt behoorlijk overeen met die van de grote peilers.

Boris Geheniau van maakte de peiling met zijn bedrijf fundament.nl. ,,We hebben gekeken naar hoe vaak een aantal zoektermen, zoals de partijnaam, langs kwam op twitter. Ook keken we naar de hoeveelheid tweets die werden gedaan door mensen die met de politieke partij verbonden zijn. Als je die volumes afzet tegen 150 kamerzetels, kon je tot een peiling die vrijwel identiek is aan die van opiniepeilers.’’ Het aantal tweets wordt over vier dagen gemeten om eventuele excessen door bijvoorbeeld een debat te voorkomen.

Zeepbellen blazen met Ben Verwaayen

Als er na zondagavond één misverstand uit de weg geruimd moet worden, dan is het wel dat Ben Verwaayen zo’n “interessante” en “inspirerende” man is. Ik weet wel dat tweets het digitale equivalent zijn van hersenscheten, maar Twitter rook gisteren zo naar bewondering voor Verwaayens platitudes, dat ik me verwonderd afvroeg of ik soms in een opiumkit beland was.

Zo’n beetje heel opiniebepalend Nederland was lyrisch:

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beslissingen politici steeds meer afhankelijk van internet

Politici vertrouwen in toenemende mate op online bronnen voor hun informatie, zo blijkt uit onderzoek van PR-bureau Fleishman-Hillard. Marjolein Kampschreur, Senior Account Executive bij Fleishman-Hillard, beschrijft waar de online kansen liggen voor lobbyisten.

Online informatiebronnen zijn in toenemende mate een bepalende factor voor de standpuntbepaling van Tweede Kamerleden. Dit blijkt uit onderzoek van communicatieadviesbureau Fleishman-Hillard.

Belangrijkste conclusie: negen van de tien Kamerleden zeggen dagelijks gebruik te maken van zoekmachines als Google om informatie in te winnen. Ook hebben Kamerleden vertrouwen in online informatiebronnen. Fleishman-Hillard voerde het onderzoek uit onder 31 zittende Kamerleden, waarbij alle partijen zijn vertegenwoordigd.

Deelname online debat van belang in public affairs

“In de Europese, maar vooral ook de Nederlandse politiek is de online wereld in toenemende mate de ‘place to be’ als het gaat om deelname aan het maatschappelijk debat”, aldus Jacques Bettelheim, Director Public Affairs bij Fleishman-Hillard. Bettelheim: “Het is dan ook belangrijk om goed op het internet vertegenwoordigd te zijn en deel te nemen aan het online debat. Waar Search Engine Optimization (SEO) eerder voornamelijk gedreven werd vanuit marketing, zetten we deze techniek in toenemende mate in voor public affairs doeleinden.”

Integratie van PR, public affairs en digital

Dibigate: onze eigen Twitterrevolutie

Twitter is volwassen geworden. Dat mogen we toch wel concluderen nu Nieuwsuur een speciale vrouwenstem heeft ingevlogen om gescreendumpte tweets voor te lezen. De aftrap was (tenminste, voor zover ik weet was dit de aftrap, misschien was het wel eerder, maar was het twitterend Nederland toen niet opgevallen, omdat Twitterend Nederland toen niet massaal voor de buis zat, zoals nu, om te kijken naar) het Gesprek met Tofik Dibi.

De stem las een tweet voor van Jolande Sap. En daarna van Femke Halsema. Sap twitterde dat ze graag de strijd aan wilde gaan. Met uitroepteken. Halsema dat ze wilde kunnen kiezen en zich niet wilde schamen. Ineke van Gent scheen ook nog wat getwitterd te hebben. Dibi zelf twitterde dat hij bezig was te vechten als een leeuw.

De media en de politiek hebben Twitter omhelsd. Nog even en al die persconferenties en persberichten zijn verleden tijd. Weg zijn al die lappen tekst waaruit je één, hooguit twee soundbytes kunt destilleren. Honderdveertig tekens, meer moet je niet nodig hebben om te vertellen wat je te vertellen hebt.

Dat nog niet iedereen van de macht van Twitter op de hoogte is, bewees het bestuur van GroenLinks, dat dacht in de achterkamertjes te kunnen bepalen wie de lijsttrekker van hun partij zou worden. Bleek dat Tofik Dibi had besloten het strijdperk naar Twitter te verhuizen! Waar hij uiteraard op zeer veel steun kon rekenen. Want als ze op de twitters ergens van houden, dan is het van een medetwitteraar die het systeem probeert op te blazen.

Vorige Volgende