Toen ik het stuk "Strategie Nationale Veiligheid" voorbij zag komen, sloeg mijn vooringenomenheid hard toe en dacht ik onmiddelijk "Ah, hier de rechtvaardiging om onze vrijheden nog verder te gaan beknotten." Dat was dus niet terecht. Of beter gezegd, dat kan je niet direct uit het betreffende stuk afleiden. Integendeel, beschreven staat namelijk een aardig uitgedachte aanpak om op lange termijn te bepalen wat de bedreigingen voor onze veiligheid zijn, hoe te bepalen welke bedreigingen de meeste aandacht vragen en hoe die dan aan te pakken. En het begrip "veiligheid" is daarbij netjes breed gedefinieerd. De onderverdeling naar negen dreigingsgebieden biedt de burger al moed (zie plaatje). Dit alles wil natuurlijk nog niet zeggen dat straks niet alsnog de makkelijke keuzes gemaakt worden (terrorisme is eng, dan maar weer wat privacy offeren), maar het biedt wel de mogelijkheid tot meer weloverwogen stappen. Ik plaats dit punt in ieder geval in mijn bakje "halfjaarlijks even naar kijken wat er gebeurt". In de tussentijd een polletje. Want welke bedreiging verdient volgens u nou op dit moment en de nabije toekomst de meeste aandacht (en daarmee geld)? Helaas kunt u maar één keuze aangeven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Nou, goed dan, niet helemaal op de presidentsverkiezingen zelf. Maar wel op de voorverkiezing van de kandidaat voor de republikeinen.
Wat wil het geval. Voor de Republikeinen zijn momenteel zeker tien kandidaten beschikbaar om straks de strijd om het presidentschap aan te gaan.
Recent gingen die kandidaten met elkaar in debat. Dat was op zich niet zo heel spannend omdat het grootste deel van de kandidaten eigenlijk gewoon de huidige lijn wil doorzetten ten aanzien van het buitenland beleid. Gewoon de terroristen bestrijden op hun “homeground”, zoals nu in Irak.
Er zit echter één dissident tussen. Die heeft Sargasso gelezen. De gek zegt namelijk dat groepen als Al-Qaida juist bestaan omdat de VS al jarenlang op “hun” grond oorlog voert en dat ze maar beter zo snel mogelijk daar weg kunnen gaan en voorlopig wegblijven.
Ik hoop voor de Republikeinen dat ze deze Ron Paul snel van het toneel kunnen laten verdwijnen. Voor je het weet stort hij de hele Republikeinse partij in een geloofscrisis met zijn Sargasso-ketterij.
En laten ze voor de zekerheid ons weblogje maar even blokkeren. Kunnen de andere kandidaten ook niet besmet raken.
Hoe druk je veiligheid uit in getallen? Een vraag die gisteren bij mij uit de hand, of beter gezegd uit de geest, liep.
Veiligheid kan je uitdrukken als niet verloren mensenlevens. Nu is een mensenleven natuurlijk moeilijk in een getal uit te drukken, anders dan 1.
Maar je kan een mensenleven ook zien als een hoeveelheid mensjaren. Dan kom je al snel op 70 tegenwoordig.
En toen ging het mis. Want dat moeten dan wel 70 wel besteedde jaren zijn immers, anders hebben ze geen waarde.
Wachttijd is eigenlijk verloren levenstijd, toch?
Gaat u even mee in de volgende berekening waarin wachttijd tegen veiligheid wordt afgezet?
De gemiddelde extra wachttijd op vliegvelden als gevolg van extra controles ter voorkoming van terroristische aanslagen is toch snel 10 minuten. Laten we veiligheidshalve 5 minuten daarvan als echt voor het zinvol leven verloren tijd nemen.
Op de 20 grootste luchthavens van Europa vertrekken jaarlijks zo’n 550 miljoen passagiers.
Laten we zeggen dat de helft daarvan door de controle moet (rest stapt over). Dat zijn dus 275 miljoen keer 5 verloren minuten = 1375 miljoen minuten. Een jaar telt 525600 minuten. We spreken hier dus over ongeveer 2600 verloren mensjaren.
Stel een vliegtuig stort neer door een terroristische aanslag. Er zitten 200 mensen in en die zijn gemiddeld 35 jaar oud. Ze zouden dus nog makkelijk 40 jaar gemiddeld kunnen leven. We spreken dan over 8000 verloren mensjaren.
Oftewel, met de extra controles en de daarbij gepaard gaande extra wachttijden, zouden we jaarlijks ongeveer 0.3 terroristische aanslagen binnen Europa met een vliegtuig moeten voorkomen om het effectief te laten zijn.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Is privacy iets van het verleden?
Het Nationaal Comité 4 en 5 mei publiceert jaarlijks een Nationaal Vrijheidsonderzoek. Uit dit onderzoek komt naar voren dat veel mensen bereid zijn hun privacy op te geven voor meer veiligheid. De drie meest in het oog springende tabellen uit het rapport (pdf):
Eddy Terstall geeft ongezouten kritiek op volgens hem ‘neplinksen’ die Ayaan Hirsi Ali verjoegen, akkoordjes sloten met christen-orthodoxen ten koste van de moslimgemeenschap (:prullebakkeren van het Irak-onderzoek) en die standaard Amerika verketteren. Onderstaande quote komt uit de speech die Eddy Terstall hield voor de New Yorkse afdeling van de PvdA en gisteren zette hij die lijn door in de Nacht van Europa.
Nadat de SP-achtige Europeanen, ook binnen de PvdA, jarenlang Groen-linksig hadden toegekeken hoe nationalistische Serven 200.000 Bosnische moslimburgers afslachtten, nam Clinton het initiatief om in vier dagen de stellingen van die viezeriken weg te bombarderen. Niet de Europeanen zijn nu de held van de Bosnische moslims, en al helemaal niet niet Bin Laden, maar Bill Clinton.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.