Kunst op Zondag | Een dagje op het strand

Je was een dagje op het strand geweest. Het zat erop, je ging weer weg. Pakte je spullen bij mekaar, klopte het zand eraf en keek het stuiven na. Het was avond. De dag was voorbij en jij keek terug. Er was alleen maar zand. Er was alleen maar zee. Het was genoeg. Het was ochtend en al vroeg heet. Het strand, daar kwam een meisje aan. Ze liep langs de vloedlijn, haar ogen al wandelend gericht in haar boek. Verwacht je niet, brevieren op het strand. En ook niet die non van verderop. In haar habijt, kruis om haar nek, kapje om haar hoofd, vol ornaat. Op haar klapstoel, met in haar hand een opvoedboek, ze bleek leidster van een groep. Zit daar totaal op haar gemak. Boeken op het strand was het helemaal dit jaar, leek wel, de jongen verderop, die was in dinosauriërs verdiept. En er was natuurlijk je eigen boek. Je was nu toch al op de helft. Het boek knarste van het zand en zout maar las wel lekker weg. Je was toch wat bezorgd: het was de laatste van je vakantiestapel. Bij de souvenirkiosk trok een jongetje aan de jurk van z'n moeder, zij trok gelijk verschrikt terug: het was een straplessjurk. En daar loopt, volledig wit geschminkt met zonnebrand, je buurjongetje, petje op, zoontje van bezorgde ouders. Een dagje op het strand, je bent bruin, je bent verbrand. Ginds zie je de vuurtoren met daarnaast het paviljoen. We aten daar een dame blanche en een pêche melba. Je keek daar van die klif zo loodrecht in de zee. Je deinsde wat terug, hier was ooit iemand doodgevallen. De terugblik op vandaag vermengde zich met herinneringen van vroeger, het onderscheid werd vaag. Je denkt aan het ritje met je nichtje vroeger op die tandem. Jullie kregen ruzie op dat schelpenpad, boos liep ze weg. Elke avond reed er toen een geluidswagen door het dorp. Het circus kwam langs, dat liet men weten. En er was muziek. De bonte tenten en de wagens had je al zien staan. En 's avonds was er altijd dat blaasorkest in de winkelstraat. Ze hielden nooit op, er waren lichtjes, en toch moest je naar bed. Het lijkt zo enkel een strand en het lijkt daar gewoon een zee, maar je bent op dit eiland. Je voelt het vergrootglas op de kaart. Het eiland, nu je het zo ziet: die kindertreinen, die kermissen, die ijscokarren, die poppenkastspelers, die draaimolens - je dacht: nog een trampoline erbij en het eiland zou zinken. Je fietste met je ouders naar de plekken die zij wilden bezoeken. Hier kweekten ze oesters, daar kweekten ze mosselen, en ook droogden ze hier zout. Je vond dat het stonk. Je ging nog met een bootje mee. Je zag het strand ver weg. Nu was je zelf zo'n stipje aan de horizon. 's Avonds aten ze mosselen en vis bij de haven. Jij dronk cola, je vond dat het er stonk. Je had hier vandaag gewandeld, langs de vloedlijn en weer terug. Je hebt de laatste eer bewezen aan een levenloze aangespoelde kwal. Je gaf hem een grafsteen versierd met wat wier. Je liep op blote voeten en dus werd je door zandvlooien besprongen. Stel, je komt als zandvlo ter wereld. Dan is dat je leven en je lol: tegen blote voeten springen 's avonds op het strand. Elke voetafdruk vulde zich nu met het water van de zonsondergang. Daar ligt nog steeds dezelfde vrouw als vanochtend, je bent bezorgd, ze lijkt niet van haar plek geweest, de vloed likt al aan haar tenen. De vloed die gaat, de eb die komt, je herkent de boel haast niet meer terug. Het water was blauw, werd groen en uiteindelijk grijs. Er hangt onweer in de lucht. De horizon bleef strak, en werd daar precies door de bliksem geraakt. De strandwacht verruilde de oranje vlag voor de rode. Er was gevaar. De zee ging dicht. Je bent een dagje op het strand geweest.

Door: Foto: Maria Willems (cc)

Wildkampeerders overspoelen Scheveningen

NIEUWS - Scheveningen wordt geteisterd door illegale kampeerders. “Toeristen hebben hun tentjes en complete camping-uitrustingen opgeslagen op het strand, parkeerplaatsen en gewoon op straat”, aldus het AD, die een paar wildkampeerders fotografeerde.

In de kustgebieden, met name strand en duinen, werd afgelopen week al eerder een toename aan wildkampeerders gesignaleerd. Niet alleen een enkele avonturier, maar ook Poolse en Roemeense seizoenarbeiders, die ten gevolge van de coronacrisis werkloos zijn geworden.

Foto: Eric Heupel (cc)

Een rustige dag aan zee

COLUMN - Staat het op mijn voorhoofd geschreven? Feit is dat mij constant van alles gebeurt. Een suïcidaal wezen beslist zich voor de trein te werpen? Dan steevast voor de mijne. Elke keer dat ik denk: de gekke tijden zijn over, is het raak.

Ik hou van rust. Dat wil zeggen: ik kan niet tegen lawaai. Naar het strand gaan wij daarom enkel wanneer de mensheid nog niet wakker is. Het weerbericht was stellig: dinsdag zou de mooiste dag van de week worden. Ik verzet een paar werkafspraken en pin vast: dinsdag it is. Bij het krieken van de dag zullen Arnoud Pik en ik in zijn auto springen en naar het strand rijden.

Maandagavond valt een mailtje op de mat: de interrailkaart van nr.2 zal dinsdag voor het einde van de dag aangetekend met bevestiging van aankomst bezorgd worden. Voor het einde van de dag? Wat mag dat betekenen? Arnoud Pik beslist dat we de levering niet mogen missen, ik vergeet de kritische modus aan te zetten en als ik om halfvijf nog klem thuis zit terwijl heel Nederland deze dag tot de mooiste van de zomer lijkt te hebben getorpedeerd, verklaar ik dat het welletjes is. Na een halfuur de verkeerde, ondoordringbare, site van DHL naar een telefoonnummer te hebben gespeld krijgen wij te horen dat het pakket zich in Leipzig bevindt. We vertrekken richting de Noordzee.

Arnoud Pik: waar zullen we naar toe? Ik, danig uit mijn humeurtje en met grote vreze voor hordes pubers met blèrende ghettoblasters: Kies jij maar. “ALS HET MAAR RUSTIG IS.”

KORT | Onbeperkte bebouwing op Griekse kust

NIEUWS - De Griekse minister van financiën, Yannis Stournaras, heeft een wetsvoorstel gedaan waarin de Griekse stranden tot commerciële zones verworden. De minister zegt met zijn voorstel het potentieel te willen benutten dat de kusten voor economische ontwikkeling bieden. Griekse burgers zijn echter verontrust en gebruiken hun recht om tot 13 mei aanstaande bezwaar aan te tekenen tegen de plannen. Diverse burgerinitiatieven zoals Save the Greek Seashore hebben in slechts enkele dagen tijd vijftienduizend stemmen opgehaald.

Als de wet wordt aangenomen, zal dit privé-eigendom, bouw en zelfs aanpassingen van de kustlijn toestaan. Het publiekelijk recht op toegang tot de stranden zal beperkt kunnen worden en illegaal (gedeeltelijk) gebouwde panden kunnen in het kielzog van de nieuwe wet gelegaliseerd worden als ze een commerciële bestemming krijgen. Ook de regel dat tussen seizoensbebouwing een open ruimte van honderd meter moet zijn, zal vervallen. Een geheel strand zal daarmee vol mogen staan met bars, bedden en parasols.

Verschillende milieugroepen in Griekenland hebben bezwaar gemaakt tegen het wetsvoorstel. Kritiek kwam er ook vanuit de hoek van Fotini Pipili van de rechts politieke partij Nea Demokratia. Hij zei volgens de Griekse krant Ekathimerini dat deze wet wetsovertreders beloont, waarmee hij op de legalisering van de illegale bouw doelde.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Closing Time | Zandvoort

Nu we het toch over vakantiebestemmingen hebben, wat hebben mensen toch met….

Tja, de Pasadena Dream Band, wie daar al niet in hebben meegespeeld en gezongen… En nu hebben ze het nummer opgepoetst want ja, Zandvoort zou een formuledabele partij herrie te verwerken krijgen, dus daar kan dit zomerhitje wel bij.

Wat Nederlandstalige zomerliedjes betreft is Zandvoort wellicht de meest bezongen vakantiestemming. Andere plaatsen mogen dan in veel meer liedjes onderwerp zijn, maar lang  niet altijd specifiek als vakantietip.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Volgende