Vandaag op de Dag van de Persvrijheid heeft de Russische journaliste Anna Politkovskaya postuum de UNESCO/Guillermo Cano World Press Freedom Prize toegekend gekregen. Haar moord in oktober 2006 was de dertiende contractmoord van een journalist in Rusland sinds 2000 aldus het Comité voor de Bescherming van Journalisten (CJP). Politkovskaya schreef over de vergeten oorlog in Tsjetsjenië iets wat het regime van Poetin haar niet in dank afnam. Ronald Koven van het Comité voor de Bescherming van Journalisten (WPFC) zei naar aanleiding van de uitreiking: "Glasnost is niet meer dan een herinnering in Rusland. De regering-Poetin heeft de vrijheid van meningsuiting die het publiek had verworven onder Gorbatjsov en Jeltsin grotendeels vernietigd. De moord op Politkovskaya is mogelijk bedoeld als boodschap aan andere verslaggevers die de moed hebben om dingen te onderzoeken die de overheid het liefst verborgen houdt" (Mondiaal Nieuws). In januari verschenen er hier twee postjes over de link tussen de vermoorde Politkovskaya en Litvinenko. In maart droeg bovengetekende blogger bij aan de herdenkingspublicatie voor de vermoorde IKON-journalist Koos Koster. Ondertussen zit de Egyptische blogger Kareem nog steeds vast.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
‘De mortuis nihil nisi bene’. Gerespecteerde politici, journalisten en BR-en (Bekende Russen) staan in de rij bij de Christus de Verlosser kerk om hun laatste eer te betuigen aan Jeltsin, die de merkwaardige geuzennaam ‘de eerste democratische president van Rusland’ post-mortus meekrijgt.
Gelukkig frist Martin Wolf in de ‘Financial Times’ en de ‘Moscow Times’ uw geheugen op. Vanzelfsprekend verdient de man alle eer voor het ‘uit-elkaar-schoffelen’ van de Sovjet Unie, maar op het pad naar de vrijheid heeft hij drie kardinale fouten gemaakt. De oorlog in Tsjetjenie, het weggeven van de staatsrijkdommen en ‘last but not least’ de benoeming van Poetin als zijn opvolger.
Zoals vermeld lag Jeltsin opgebaard in de ‘Christus de Verlosser’ kerk, de grootste Russisch-orthodoxe kerk in de wereld met een roemruchte geschiedenis. Nog niet lang geleden was de kerk een zwembad, en Stalin droomde ervan op die plaats een gebouw neer te zetten dat het Empire State Building zou overtreffen. Overdag waren er weinig belangstellenden, maar in de nacht werd dat ruimschoots goedgemaakt. Het volk (met rode of witte bloemen in even nummers) stond ruim vier uur in de kou om de laatste eer te bewijzen.
(foto New York Times)
Gorbatsjov: ,,Laten we als mannen onder elkaar praten. Jij wijzigt voortdurend je politiek, je wijkt af van alles wat we hebben afgesproken. In dat geval verliezen de Staatsraad en de Economische Unie (van de republieken) hun zin. Dan stap ik op. Neem jij de teugels dan maar in handen, als je dat zo graag wilt, regeer maar in je eentje. Ik doe niet mee met dat gelazer. Dan zeg ik gewoon: vrienden, leiders van de 15 republieken, ik heb jullie naar de onafhankelijkheid geleid, nu hebben jullie de Unie kennelijk niet meer nodig. Welaan, leef maar door zoals het jullie goeddunkt, stuur mij dan maar weg.’’
Een uniek artikel uit het NRC, waarin men bij wijze van uitzondering Russische boeken recenseert, staat nu online. Lees ‘Boris, wat heb je gedaan?’
Uw correspondent in Moskou hoorde de eerste glazen reeds klinken ten ere van de vandaag overleden Jeltsin. Sargasso zal proberen de komende dagen een aantal impressies in beeld te brengen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Ze is de mooiste vrouw in Moskou, zonder twijfel. En vanavond is ze mijn protégé. Wanneer een man te veel avances maakt, tik ik de bewuste schouder af. Wegwezen – ze hoort bij mij. Niet helemaal, want ik zet haar iedere avond aan de deur af. Achter die deur zit een rijke kerel van in de vijftig – hij staat garant voor de parels en juwelen die Lena oogverblindend maken.
Als we ’s nachts over het Poesjkinplein naar huis lopen staan de eerste afzettingen met oproerpolitie er al. ‘Dat gesodemieter’, zegt ze, terwijl ze een agent een sigaret ontfutselt.
‘s Ochtends zet ze rustig koffie terwijl een paar honderd meter verderop demonstraten in elkaar geslagen worden. En; we we gaan ons er absoluut niet mee bemoeien. “Ik ken alleen maar Westerse journalisten die naar zo’n demonstratie gaan”.
Ik probeer wat in de melk te brokkelen, we kunnen toch op z’n minst even kijken? Wanneer Lena bedenkt dat er toch sigaretten gekocht moeten worden gaan we de deur uit. De demonstratie is dan afgelopen, maar de oproerpolitie staat er nog. “Stuk voor stuk ‘bad lovers”, zegt ze. “Ze zien er wel stoer uit, maar die paar jaar in Tsjetsjenie is niet goed voor je liefdesleven”.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.